2012 SBS Sınavı 8.Sınıf Matematik Soru ve Cevapları A Kitapçığı

HAZIRLAYAN: ZAFER GÜVEN

Anlatım tamamen bana aittir.Sitem kaynak gösterilmeden ve izin alınmada yayınlanamaz.

SINAVLARA HAZIRLANMA TAKTİKLERİ

Evimize Beyaz eşya aldığımızda(Buzdolabı, Çamaşır makinesi gibi) ilk baktığımız yer, o makinenin kullanma kılavuzudur. Nasıl çalışır? Parçalarının özelikleri nelerdir? Ne gibi teknik özelliklere sahip gibi önemli şeyleri hakkında bilgiler edinir ona göre hareket ederiz.

Tıpkı burada olduğu gibi bizde öğrencilerin ve ailelerimizin yaşamında, önemli bir yere sahip olan bu sınavları kazanmalarının yolu ya da başarılı olmalarının sırları, bu sınavların taktiğini, tekniğini ve stratejilerini bilmekten geçiyor.

Derslere nasıl çalışılır, bir dersten nasıl verim alınır? Planlı ve programlı ders çalışma nasıl olur? Gibi soruların cevabını bilmeniz ve bu konuda aktif olarak bir şeyler yapmak zorundasınız.

Özelikle YGS ve SBS’ de derece yapan öğrencilere baktığımızda başarılarının sırlarını sıralarken kimse ben gece gündüz çalıştım demiyor. Sanki bu konuda ortak bir karar almışçasına şunları söylüyorlar:

-”Başarımızın sırrı planlı, programlı ders çalışmak ve sınavların taktiğini, tekniğini bilmek diye sıralıyorlar“.

Bu yüzden girmiş olduğunuz sınavlara nasıl hazırlanılır, bir dersten nasıl verim alınır gibi önem taşıyan soruları cevaplamamız gerekir.

Dünya insanı, olaylara artık taktik ve teknik açıdan bakıyor, düşünüyor. İnsanların çabuk düşünmesi ve karar vermesi, Stratejik yaklaşması, zaman kavramını iyi ele alması, kendini tanıması ve potansiyelini kullanması önemli kriterler haline gelmiştir.

Şimdi sizlere bir dersten nasıl verim alınır, derslere ve sınavlara nasıl çalışılır? Konusunda bazı taktikler sıralayacağım?

SİHİRLİ TAKTİKLER

1)Başarılı olmak için bir amaç, bir hedef koy kendine. VE Niçin ders çalışmalıyım Sorusunu sor… Bunun üzerine saatlerce düşünebilirsin. O ateşi içinde hissetmişsen olayın yüzde ellisini hallettin demektir.

2) Birden fazla ve doğru kaynaklardan çalışmaya özen göster.

3)Derslerinizi daima masa başında çalışınız. Yatarak, uzanarak, kanepede, yatakta ders çalışılmaz. Böyle çalıştığınızda fizyolojik olarak gevşeyeceğinizden motivasyonuz azalır ve uykunuz gelebilir.

4)Ders çalışırken birden çok duyu organın aktif olsun. Yeri geldiğinde odan içerisinde, yastığa, duvara veya aynaya çalıştığın konuları anlat. Burada amaç, anlattığın konuyu hem kulağın duyacak hem anlatacaksın, hem göreceksin. Yani duyu organlarının aktif olarak öğrenme işine katılması…

5)Ders çalışırken ve özellikle program yapmışsan eğer genelde bir sözel dersten sonra bir sayısal ders çalışmaya özen göster.

6)Sayısal ders çalışırken işlem yapmaya özen göster, yani bir karalama kâğıdı elinin altında hazır olsun.

7)Stresli ve gergin ortamlara girme. Özellikle moral ve motivasyon bozmayı alışkanlık haine getirmiş kaygılı insanlardan uzak dur.

 Konu çalışırken önemli gördüğün yerlerin altını renkli kalemlerle çiz. Bu ikinci tekrar yaptığında algıda seçicilik dediğimiz olayın işlerlik kazanmasına neden olur. Yani dikkatini çeken ilk yer, altını çizdiğin yer olacaktır. Örnek: Bir toplantıda 10 tane siyah takım elbise giymiş bir yerde birisinin bir beyaz takim elbise giydiğini düşünün. İlk dikkat çeken bu beyaz takım elbiseli olacaktır.

9)Çalışma ortamında dikkatini dağıtacak afiş, poster gibi uyarıcıların olmaması gerekir.

10)Eğer çalışacağın konu uzunsa konuyu belli kısımlara ayırarak, konu kısa ise bütün olarak öğrenmeye ve çalışmaya dikkat et. Yani tümevarım ve tümdengelim metotlarını kullan. Ya da Bütün ya da Parçalara bölerek çalışma metodunu kullan…

11)Konu çalışması yapmadan konuyla ilgili testleri ve soruları çözme. Önce konuya hakim ol sonra soru çöz.

12)Her derse isteyerek ve severek çalış. İstek olmazsa başarı gelmez. Öğrenmek için her şeyden önce sevmek gerekir…

13)Okulda işlediğiniz konuları akşam tekrar etmeyi alışkanlık haline getir.

14)Anlamadığın, zorlandığın derslere biraz daha zaman ayır. Bu dersleri görmezlikten gelmek veya kaçmak sorunu çözmez.

15)Ders çalışılırken TV seyretmek ya da müzik dinlemek son derece sakıncalıdır. Bir koltukta iki karpuz taşınmaz. Ya ders çalış ya TV seyret. “Yani Ya sev ya Terk et…”

16)Kimsenin zoruyla, isteğiyle ders çalışmayınız. Eğer böyle bir takıntınız varsa başarılı olamazsınız.

17)Çalışma masanızın pencere kenarında olmamasına dikkat ediniz..

18)İlerde olmak istediğiniz bir hedefi A4 kâğıdına yazıp odanız içerisinde herkesin görebileceği bir yere renkli kalemle yazıp asınız. Bu, içinizdeki ateşin devamlı yanmasını sağlayacaktır.

BAŞARININ YOLUNU, UNUTMA…

HEDEF BELİRLE

DERSE ÖN HAZIRLIK

PLANLI ÇALIŞMA

DİNLENME

MOTİVASYON

TEST TEKNİĞİNİ BİLME

VERİMLİ ÇALIŞMA

DERSLERİ TEKRAR ETMEDİR.

VE yükselmek için THY formülünü unutmayın…(Tutku-Hedef-Yöntem)

Yaşamınızda, size en yardımcı olacak kişi gene kendiniz olduğunuzu unutmayın. Çünkü hayatınızın direksiyonu sizin elinizde. Yarın eyvah demeden, pişman olmadan iyi ki şunları, bunları böyle yapmışım demesini bilin. “Çünkü hiçbir zafere Çiçekli yollardan gidilmez.” Başarı elbette ki tatlıdır; ancak çoğu zaman ter kokar…

HAZIRLAYAN:ABDULLAHOĞLU

237 ) GERONİMO !...

   Ağırlıklı olarak Osmanlı, yakın tarihimiz, memleketim ve içinde doğup halen yaşadığım sevgili şehrim İzmir hakkında yazılar yayınlıyorum.. Arada bir de, çok sevdiğim ve saygı duyduğum bir ırk olan Kızılderililer ile ilgili konulara yer verdim.
   Çocukluğumda, yani 1950'li yılların sonlarıyla 1960'lı yılların başlarından itibaren hep beyaz adamın iyi, onların da hep vahşi olarak gösterildikleri Holywood filmlerini izledim. İster istemez, geçici olarak da olsa etkilendim.. İtalyan çizerlerin Tom Miks, Kinova, Tex gibi çizgi romanlarında da, aynı şekilde, hep kötü olarak gösteriliyorlardı. Biraz geç de olsa işin aslını sonradan öğrendim. Sadece ben değil, Amerikalı yönetmenler ve prodüktörler de öğrendi ki, sonunda, daha gerçekçi filmler yapmaya başladılar..
   İlk gençliğimde,İngilizce'yi ilerletme amacıyla başlayıp, tiryakisi olduğum, "comics" denen Amerikan çizgi romanlarında( "Archies" ) bir şey dikkatimi çekerdi.. Bazı karakterler korktukları ama yapmak zorunda oldukları bir şeyi yapmadan önce "geronimo !" diye bağırıyorlardı !.. Daha sonra,  aynı adı taşıyan bir filmde bu ismin bir Kızılderili reise ait olduğunu öğrendim.
   İşte bu Geronimo'nun öyküsünü, çoğu bilgileri Sunay Akın'ın çeşitli yazılarından derleyerek, sizlerle paylaşıyorum ; umarım beğenirsiniz..        

  Geronimo
   Gila Irmağı, Arizona'nın sarp kayalıkları arasından doğar. Suyun yeryüzüne çıktığı kaynağın yanı başındaki ağacın gölgesinde doğan bir bebeğe Geronimo adını koyarlar. Yaşlı bir Kızılderili, bebeği ağaca göstererek "Onun büyümesini sağla. Senin birçok kereler meyve verdiğini görsün ! " diye bağırır..
   ABD ile Meksika hükumetleri arasında bir anlaşma yapılır. Buna göre, Apacheleri takip eden her iki devletin askerleri birbirlerinden izin almaksızın sınırı geçmektedirler. Askerlikte sınır "namus" demektir ; ama bir Kızılderili öldürülecekse namusun çiğnenmesinde bir mahzur yoktur !..
   Apacheler buffalo ve geyik derilerine karşılık yiyecek almak üzere, silahsız olarak, Kaskiyeh çarşısındaki pazara giderler. Bunu fırsat bilen Meksikalı askerler Apache köyüne saldırarak atlarına el koyarlar. Baskında ölenlerin arasında Geronimo'nun annesi, karısı ve üç çocuğu da vardır. Kabilesiyle birlikte Kuzey'e doğru yaptığı uzun yürüyüş sırasında hiç konuşmayan Geronimo, topraklarına vardığında kendisinin ve annesinin hayvan derilerinden yapılan evlerini yakar ve bir savaş şarkısı söyleyerek suskunluğunu bozar..
   Kızılderili kadınlar çocukları doğduğunda elleriyle onların ağzını kapatırlar. Nefes alması için ellerini bir süre çekip, bebeğin tekrar ağlamasına fırsat vermeden aynı hareketi tekrarlarlar. Ağlamamak, gözlerini dünyaya açan bir Kızılderilinin aldığı ilk derstir. Beyaz adamdan kaçarken ya da bir av hayvanının izini sürerken, kucaktaki bebeğin ağlaması her şeyin sonu demektir. Dersini iyi alamayan bir bebeğin çıkaracağı ses, ya açlıktan ya da kurşun yağmurundan ölmek demektir..

    Geronimo, eşi ve çocuğu
   Özgürlükleri için savaşmak zorunda kalan Kızılderililerin, ABD ile Meksika arasındaki bu anlaşmadan başka, bir düşmanları daha vardır : Beyaz adamın gazeteleri.. Gazetelerde çıkan haberler gerçek dışı olup, yakılan köylerden, göçe zorlanan,  öldürülen ve işkence yapılan Kızılderililerden söz etmemekte, hep askerlerin kahramanlıklarını anlatmaktadır.. Kısacası hiç değişmeyen kural yinelenmektedir : Tarihi güçlüler yazar !..
   Yalanlar o derece ortalığı sarmıştır ki, bölgede görevli olan General George Crook sonunda dayanamayıp tepki göstermek zorunda kalır : "Sınırda çıkan gazeteler Kızılderililer üstüne abartılmış ve hayali haberler yayıyor ; kaliteli ve yüksek tirajlı gazeteler de bunları ülkenin her yerinde tekrar basıyorlar. Ama sorunun öteki yanına hemen hiç değinilmiyor, böylece halkın çoğu bu konuda yanlış fikirlere kapılıyor. Bir olay patlak verdiğinde, kamuoyu Kızılderililere cephe alıyor, onların yalnızca suçlarına ve kötülüklerine inanıyor. Bu arada adaletsizlikleriyle Kızılderilileri bu yola sürükleyen kimseler de cezasız kalıyor ; suçlamalarda en büyük yaygarayı da onlar koparıyor. Bu gerçeği kimse Kızılderililerden daha iyi bilemez. Bundan dolayı, kendilerine yalnızca ceza, beyazlara da sınırsız yağma hakkı veren bir hükumeti, adaletsiz bir hükumet saymakta haklıdırlar."
   Kızılderililerin "Kurt" adını taktıkları General Crook ile Geronimo arasında yapılan barış anlaşması bir yılını doldurduğunda bölgede ne şiddet ne de yağma olayı görülür. Generalin yalancılıkla suçladığı gazeteler barış ortamını bozmak için ordunun Geronimo'ya teslim olduğunu yazmakta, Geronimo'yu da Şeytanın ta kendisi olarak tanıtmaktadırlar.  Sonunda gazetelerin istediği olur ; General Crook, Geronimo'nun kaçmasına göz yummak ve yetkisi olmadığı halde Kızılderililerin teslim olma koşullarını kabul etmek suçlarından görevden alınır ve yerine yükselme hırsıyla dolu olan Tuğgeneral Nelson Miles atanır. 12 Nisan 1886'da görevi teslim alan General Miles, beş bin askerini Geronimo'nun üstüne gönderir. Askerlere beş yüz kişilik Kızılderili iz sürücü birliği ile bin kişiden oluşan milis kuvvet katılır. Geronimo'nun yanında ise yalnızca yirmi dört savaşçı bulunmaktadır !..
 
George Crook                Grover Cleveland 


   Geronimo teslim olunca, Washington'daki "Büyük Baba", gazete haberlerine inanarak, onun asılmasını ister.  Başkan Grover Cleveland'ı bu kararından Geronimo'yu yakından tanıyanlar vazgeçirirler. Apachelerin son reisi yaşantısı boyunca gördüklerine bir anlam veremez : "Ailemle birlikte barış içinde yaşıyordum. Yiyeceğim boldu, iyi uyuyordum, hayatımdan memnundum. Bu kötü hikayeler nereden çıktı bilmem. (..) Ne at öldürmüştüm, ne insan.. Ne beyaz, ne de Kızılderili. General Crook'un sözünden hiç çıkmadım.. Beni tutuklamanız için kim emir verdi, söyleyin !.. Sık sık gazetelerde asılacağımdan söz eden haberler çıkıyormuş. Bunlardan bıktım artık.."
   Geronimo'nun bu sözleri beyaz adamın gazetelerine nasıl yansımıştı acaba ?..
   Amerika'yı  boydan boya kateden Kuzey Pasifik Demiryolu'nun açılış törenine davet edilen bir başka Kızılderili reis, Oturan Boğa, istek üzerine konuşma yapmak için kürsüye çıkar. Reisin söylediklerini ise kürsünün yanında duran bir subay konuklara şöyle çevirir : "Kızıl ve yumuşak kalbimle size hoş geldiniz diyorum".. Oturan Boğa alkış seslerine bir anlam veremez.. Aslında kendi diliyle şunları söylemiştir çünkü :
"Bütün beyaz insanlardan nefret ediyorum. Yalancı ve hırsızsınız hepiniz.. Topraklarımızı alıp bizi sürgün ettiniz !.."
   Bu güvensizlik duygusu sonraki yıllara da taşınır.. Ay'a insan göndermek üzere kolları sıvayan NASA, 1966 yılında planlanan çalışmalar doğrultusunda, astronotları Navajo Kızılderilileri'ne ayrılan rezervasyon topraklarında eğitmeye başlar. Bu yerin seçilmesinin nedeni, o bölgenin yüzey şekillerinin Ay'a çok benzemesidir.. Eğitimdeki astronotları her gün izleyen bir çift gözlemci vardır : Yaşlı bir Kızılderili ve küçük bir Kızılderili çocuk !.. Birkaç gün sonra çocuk gelir ve, "Beni babam gönderdi. O, sizin dilinizi bilmiyor. Babam, bu garip aletler ve giysilerle burada günlerdir ne yaptığınızı soruyor" der. NASA' lı yetkili ne yaptıklarını anlatır çocuğa.. Çocuk gittikten biraz sonra yaşlı Kızılderili koşa koşa gelir ve nefes nefese bir şeyler söylemeye başlar. Arkadan yetişen oğlu da, onların Ay'a gideceklerini öğrenince babasının çok heyecanlandığını, Ay'a bir mesaj göndermek istediğini, o mesajı da yanlarında götürüp götüremeyeceklerini sorar. Sıcak havada günlerdir çalışmaktan bunalmış biliminsanları bir teyp uzatırlar : "Babana söyle mesajını bu teybe söylesin. Söz, giderken yanımızda götüreceğiz.." Çocuk söylenenleri babasına çevirdikten sonra adam teybe bir şeyler söyler ve kızgın bir şekilde oradan uzaklaşır..  Onları başlarından savarlar ama gece herkesin kafasında bir merak uyanmıştır, yaşlı bir Kızılderili Ay'a ne gibi bir mesaj göndermek isteyebilir ?..
   Ertesi gün ve onu takip eden gün ne adam, ne de çocuk oraya uğramazlar. Kampta merak son haddine varmıştır. Dayanamayıp yakındaki Navajo köyüne giderler ve İngilizce bilen bir başka Kızılderiliden mesajın ne anlama geldiğini öğrenirler : "Bu adamlara dikkat edin !  Topraklarınızı almaya geliyorlar !"..

 
William F. Cody            Oturan Boğa  ve Buffalo Bill (W.F.Cody )
  
    General Custer'in Kızılderililer tarafından 1876'da Little Bighorn savaşında öldürülmesinin intikamını almak isteyen askerlerin saldırısı sonucunda, Kızılderili reisi Sarı El öldürülür. Savaş alanında gezinen Willia F.Cody, reisin yanına çökerek kafa derisini yüzer, sonra da atına atlayıp gözden kaybolur !.. Bu olaydan sonra kovboy romanlarının kapağında görünür Cody, Buffalo Bill adıyla.. Üzerinde süslü bir Meksika kostümü, Winchester tüfeği ve Colt tabancalarıyla bir yıldızdır artık !.. Kurmuş olduğu sirkte, izleyicilere General Custer'ın kanını nasıl yerde bırakmadığını (!) canlandırır ve elindeki Sarı El'in kafa derisini sallayıp zafer naraları atarak alkışları toplar !..
   Baltimore, Washington ve New York gibi birçok kentte gösteri yapan Buffalo Bill, izleyicilerden yalnızca alkış toplamaz, paraları da cebine atar.. Eyfel Kulesi'nin açıldığı 1889 yılında, "Buffalo Bill Wild West Show" Paris'tedir. Evet, Avrupa turnesindedir şimdi de..
   Amerika'da Saint Louis Fuarına gelenler ağzından alev çıkaran, karnına bıçak saplayan ya da dans eden göstericilere değil, Arizona Apacheleri'nin son reisi olan Geronimo'yu görmeye koşmaktadır. ABD'nin savaş tutsağı olan Geronimo, kahkaha sesleri arasında fotoğraf çektirmek isteyenlere poz vermek zorunda bırakılır, elinden geldiğince, hatıra olarak, adını yazmaya zorlanır !..
   1909'da ölen Geronimo'nun kemiklerinin mezarından çıkarılıp dağlara götürüldüğü efsanesi günümüzde de, dilden dile dolaşmaktadır...

   

TARİH KONU ANLATIM VİDEOLARI

İSLAMİYET ÖNCESİ TÜRK TARİHİ
İSLAM TARİHİ
ORTAÇAĞ-YENİÇAĞ-YAKINÇAĞ TARİHİ

OSMANLI KURULUŞ DEVRİ:

OSMANLI YÜKSELME DEVRİ

OSMANLI KÜLTÜR VE UYGARLIĞI
OSMANLI DURAKLAMA DEVRİ

OSMANLI GERİLEME DEVRİ

OSMANLI DAĞILMA DEVRİ-1

OSMANLI DAĞILMA DEVRİ-2
19.YY ISLAHATLARI

20.YY BAŞLARINDA OSMANLI DEVLETİ

BİRİNCİ DÜNYA SAVAŞI-1
BİRİNCİ DÜNYA SAVAŞI-2
KURTULUŞ SAVAŞI HAZIRLIK DÖNEMİ-1

KURTULUŞ SAVAŞI HAZIRLIK DÖNEMİ-2

KURTULUŞ SAVAŞI SİYASİ GÖRÜŞMELER-1
KURTULUŞ SAVAŞI SİYASİ GÖRÜŞMELER-2

KURTULUŞ SAVAŞINDA CEPHELER VE SİYASİ GELİŞMELER
ATATÜRK İNKILAPLARI

ATATÜRK İLKELERİ
CUMHURİYET DÖNEMİ DIŞ POLİTİKA

Not: Tüm video içeriği KPSSCafe.com'dan alıntıdır.

236 ) NAZIM ÜZERİNE İKİ AYRI YORUM !..

   Falih Rıfkı Atay, 2 Mayıs 1965'de, "Pazar Konuşması" adlı yazısında Nazım Hikmet için şöyle yazar :
"... Anadolu emperyalizmine karşı ayaklandığı vakit, ihtilalimizi yalnız Rusya ve Almanya'daki komünist hareketleri tutmuştu. Tek yardımcımız da Lenin Rusya'sı idi. Dört büyük devleti ve Yunan ordusunu topraklarımızdan çıkararak tam bağımsızlığa erişebileceğimiz inancı Kuvvay-i Milliye Meclisinde bile pek sağlam değildi. Bu sırada Almanya ve Rusya'da bulunup da komünist hareketlere katılmış olanlara hak veriyorduk ve onların Türk Kurtuluş Savaşı kazanıldıktan sonra bize katılmalarını samimi buluyorduk. Atatürk, umutsuzluk günlerinde daha çok şaşırmış olanlara bile, yeni bir yol seçme fırsatı tanımak taraflısı idi. Nitekim Anadolu savaşında hizmet etmeyi reddeden bazı yüksek rütbeli askerlerimizin bile 'Benim iznimle İstanbul'da kalmışlardır' diye Cumhuriyet ordusunda kalmalarını sağlayan Atatürk'tür..
   Polis bu fikirde değildi. Dar kafalı idareciler de polisle beraber fişlilerin peşindeydiler. Benim bildiklerimden yalnız Nazım Hikmet değil, Şevket Süreyya, Vedat Nedim, İsmail Hüsrev ve Burhan Belge de Spartakist Almanya'sında bulundukları için fişli idiler. Polis ve idareci onları kıpkızıl komünist görür, ama Atatürk iktidarı Vedat Nedim'e basını, Şevket Süreyya'ya Ticaret Okulu müdürlüğünü verirdi. Bunlar yine de işsiz veya iş icatçısı sivil polisin yakıştırma curnallerinden kurtulamazlardı. Pek dar görüşlü Fevzi Çakmak için ben de komünisttim. 'Yeni Rusya' kitabımı yasaklar içine almıştı. Ben ise bu kitabı Atatürk'ün gazetesinde tefrika etmiştim ve Atatürk'ün başyazarlığını yapıyordum. Son eseri bir 'Tevhid' olan Hasan Ali Yücel'i bile komünistlikle suçlamak isteyen Fevzi Çakmak değil midir ?..
   Türkiye'de bugün olduğu gibi o zamanlar da komünistler vardı. Gözleri kapalı Moskova'ya bağlı idiler. Ancak şimdi olduğu üzere, sosyalistlik bahanesi altında, açıkça Moskova parolacılığı edemedikleri için 'teşhis' edemiyorduk. Hangisi gerçekti, hangisi sivil polisin işgüzarlığı veya iftirası idi, bilemiyorduk.
   Nazım 'Akşam' gazetesinin yazı kadrosuna girdi. İmzasız yazılarını okuyordum. Nazım'ın bilgi ve kültür iddiaları yoktu. Devamlı peşine düşülmesinden ve kendisinden bir halk kahramanı tehlikesi görülmesinden gurur duyduğunu sanıyorum. 
   Bir gün kulaklarımla Meclis koridorlarında şu sözü duydum : 
' - Vesika yokmuş ha, delil bulunmazmış ha.. Biz onu Divan-ı Harbe mahkum ettirelim de gününü görür.'
   Nazım Hikmet hapiste iken bu sözü hatırlayarak yok yere çile çekmesini içime yediremezdim. Anasının yakınlarından Fuad Cebesoy da affı için çalıştı durdu. İnönü, Cebesoy'un ve bizim söylediklerimizi iyi karşılamıştır. Affedilecek ve Ankara'ya gelip adı 'Ulus' olarak değişen 'Hakimiyet-i Milliye' kadrosu içinde çalışacaktı. Fakat Fevzi Çakmak engelini aşmak güçtü. 
   İnönü bir gündelik gazetede Yahya Kemal'in divan biçimi gazelini göstererek : ' Bunları okudukça Nazım'ın hapiste olmasına canım yanıyor' demişti.  Atatürk'ün sofrasında, bir toplantımızda, Nazım Hikmet'in kendi sesiyle plağa okuduğu 'Salkım Söğüt'ü dinlerken Ata'nın tatlı dalışını hatırlıyorum.. 
   
  Falih Rıfkı Atay
   Yahya Kemal Osmanlı emperyalizmi destancısı idi. Yeni Türkiye'yi doğuşundan bu yana hiçbir tarafı ile benimsememiştir. Ne Türkçü, ne Türkçeci, ne de Cumhuriyetçi idi. Büyük şair olduğuna inananlar, o benimsemediği için Türkçülük, Türkçecilik ve Cumhuriyetçiliklerini mi bırakacaklar ? Yahut fikirlerini ve inançlarını benimsemedikleri için şiirlerini mi okumayacaklar ?..   
   Nazım Hikmet'in yeni kuşağın en büyük şairi olması komünistliğin en doğru ekonomi mezhebi olduğunu mu gösterir ? Yahut o komünist olduğu için şiiri şiirliğini mi kaybeder ?.. 
   Kaldı ki Nazım, Batı ve Amerikan dünyası için bugünkü sol saldırışlarının yüzde biri kadar yerici olmamıştır. Bundan başka son destanının da gösterdiği üzere, bu günkü maskeli ve üstelik şiirsiz ve hünersiz kaba sol gibi inkarcılık da etmemiş, vatanını, ondan uzakta ölmeyi iki kat ölüm sayacak kadar sevmiş ve aramıştır..
   Nazım'ın Türkiye'den kaçışı, ellisinden sonra askerliğinin soruşturulmaya başlamasındandır. Askerliğe bir borcu yoktu. Doğu'ya yollanarak Sabahattin Ali gibi öldürüleceğinden korktu. Yıllarca hapislerde çektiklerinden sonra yeni bir işkenceye uğramak ona her şeyi göze aldırıcı geldi. 
   İkisinde de tuhaf bir benzerliği içime sindirememişimdir. Ben, yere kapanarak Atatürk'ün ayağını öpen tek adam hatırlarım : Yahya Kemal !..
   Bursa'da ilk rastlayışımda öpmüştür. Acaba Anadolu'ya gitmek üzere kendisine yollanan para ile, Eskişehir bozgunu üzerine paniğe kapılarak Bulgaristan'a gitmiş olduğunu unutturmak için miydi ?.. Öyle de olsa, tozlu ayağını öptüğü Atatürk öldükten sonra, eğer bana anlatılan doğru ise, bir Boğaziçi yalısında : ' Mustafa Kemal diye bir kahramanı, o zamanlar lazım olduğu için biz icat ettik ' dememeli idi. 
   O ne kadar aydınlık bakışlı Nazım Hikmet'in de uçaktan iner inmez, eğer Tass Ajansı yalan söylememişse, Moskova toprağını öperek Stalin'e secde etmiş olması pek gücüme gider. Bari Stalin öldükten sonra 'Stalinsizleşme' devri sahnelerinde onu en çok maskara eden piyesi yazmamalı idi.
   Ah insanlık !.. "          
  Vala ve Müzehher Va-nu ile


   Müzehher Va-nu, "Bir Dönemin Tanıklığı" adlı kitabında ; Falih Rıfkı Atay'ın yukarıda paylaştığım yazısı üzerine şunları aktarır :
  "Bence, Nazım Hikmet'in uçaktan indikten sonra Moskova toprağını öpmesi yalandır. Tass Ajansı düpedüz ve de kuyruklu yalan söylemiştir, diyorum. Çünkü bu hareket Nazım Hikmet'in iç yapısına ters düşmektedir. Ayrıca mantığa da ters düşmektedir. Eğer Nazım Hikmet, toprak öpecek yaradılışta olsaydı, hatta el öpebilseydi, 13 yıl cezaevinde yatması gerekmeyecekti. Çünkü, daha hüküm giymeden 'gerekenlerin' ellerini öper, tövbekar olur, cezaevine girmekten kurtulurdu. Kaldı ki, onu cezalandıranların hiç biriinin vicdanı rahat değildi. O cezaevinde yatarken, Şükrü Kaya'nın bile vicdanı rahatsızdı. Kendisi Fenerbahçe'de otururdu, biz de Kalamış'ta. Tramvaylarda, gece vapurlarında sık sık rastlardık. Nazım'dan haber sorardı : 'Kurtaramadık gitti ! ' diye eseflenirdi. Bana öyle gelirdi ki, içten eseflenirdi. Vicdan azabı çektiğinden.. Nazım'ın başına gelenlerden sanki yalnız askerler sorumluydu. Fevzi Çakmak'ı suçladılar. Suçu silkelemek duygusu, vicdan azabıyla ilgilidir bir yönden.
   Nazım Hikmet, toprak öpecek yaradılışta olsaydı, açlık grevine yatmasına gerek yoktu. Ahmed Emin Yalman'ın önerilerine boyun eğer, tövbekarlık kağıdını imzalar, 'Vatan' yazarlarının arasına karışıverirdi. Toprak öpecek yaradılışta olsaydı, aftan sonra : 'Benden bu kadarı. Artık çoluk çocuk sahibi oldum' der, devrin dümen suyuna bırakıverirdi kendini. Böylece 50 yaşına gelmişken 'Yürü Zara'ya !'  diye askerler yakasına yapışmazdı.."
  

235 ) OSMANLI VE ARAPLAR ! ...

 

   Portekizliler 1500'lü yıllardan başlayarak Hindistan- Ortadoğu ticaretini baltaladılar ve bu ticareti kendi tekellerine almak için mücadele ettiler. Bu ticaretin Yakındoğu'ya iki büyük yolu vardı ; birincisi, Basra Körfezi, öteki Kızıldeniz.. Vasco de Gama gelmeden önce bu ticaret, Ortadoğu'nun servet kaynağıydı. Avrupa ; baharatı ve diğer Hint eşyalarını Kahire, İskenderiye, Beyrut, Tripoli gibi şehirlerden alırdı. Bu şehirler çok gelişmiş şehirlerdi. Mekke ve Medine'ye Hindistan'dan, Endonezya'dan, Sumatra'dan Müslüman hacılar geliyor ; Portekizliler bu ticareti baltalamak için Müslümanlara ait gemileri zapt ediyorlardı. Hacıları yakalayıp, burunlarını ve kulaklarını kesip çuvallara dolduruyor, sonra da bunları Kahire'ye, Arabistan'a gönderiyorlardı ; dehşet vermek için...

 
   Portekizlilerin "Karavel" denilen yüksek bordalı gemileri vardı. Müslüman gemiler o gemilere ve ateşli silahlara karşı koyamıyorlardı.  Portekizliler kıyılarda küçük kaleler yaparak, her kaleye de 50-100 kişi yerleştirerek bütün Hint Okyanusunu kendi kontrolü altına almışlardı. Lizbon, Avrupa- Hint ticaretinin merkezi haline gelmiş, kuzeyde Anvers yoluyla tüm Avrupa'ya bu malları gönderiyordu. Lizbon da, Anvers de, büyük ticaret merkezleri olarak yükselmişti.
   Böylece Portekizliler, Kızıldenize de girmek için her yıl saldırdılar. 1509'da Basra Körfezinde Hürmüz'ü aldılar.. Kızıldeniz'e de girdiler, Cidde'yi alıp Medine'ye girmeyi, orada Hazreti Muhammed'in mezarından kemiklerini alıp, Kudüs'te St.Spulcure yani Hazreti İsa'nın mezarı ile takas etmeyi bile düşündüler.. İslam dünyası işte o zaman, ateşli silahlarda dünyada en ileri milletlerden birisi olan Osmanlı'dan yardım istedi..
   Memluk Sultanı, II. Bayezid'e "Donanma ve ateşli silahlar gönderin" diye yalvardı. Böylece Türkler, daha Yavuz Sultan Selim Kahire'ye girmeden, 1509 yılında, Süveyş'te tersane kurdu, bir donanma oluşturdu.. Osmanlı denizcileri Hamid Reis, Selman Reis, Süveyş'te faaliyette idiler ; Irak'ta, güneyde, Basra Körfezinde isyan halinde olan Şiiler de Osmanlı'dan tüfekli, paralı asker edinmek için girişimde bulundular. Osmanlı askeri RUMİ adıyla ( Al-Rum, Anadolu demek) Arap ülkelerinde, Hindistan'da ateşli silahlar kullanan özel asker olarak hizmete gittiler.
   Yani, İslam dünyası Portekizlilere karşı himaye için gözlerini Osmanlılara çevirmişti. Modern Araplar tarihlerinde bunlardan hiç bahsetmezler !.. Aksine Türk devri bir sömürü ve baskı dönemi olarak okutulur.
   Arapların tekrar eski zenginliğine kavuşması Osmanlı zamanında olmuştur.. Osmanlılar Suriye, Mısır ve Basra'ya hakim olunca Avrupa'nın baharat tekelini kırdılar ve Hint Okyanusunda gemileriyle Ortadoğu- Hint ticaretini ihya ettiler. Osmanlı yılda 30.000 kantar ( yaklaşık 1600 ton) baharat ithal edip dağıtıyordu.
   Bugün Araplar ders kitaplarında, Osmanlı'nın gelip, onları geri bıraktığını yazarlar. Aslında Osmanlı'nın bu ticareti ihya etmesi sonucunda Kahire, Halep, Şam gibi eski Arap şehirleri nüfus ve ihtişamını devam ettirmişlerdir ama Araplar bunu görmezler ya da görmezden gelirler..
 
   Arap dünyası Sultan Selim geldiğinde kollarını açarak karşıladı Osmanlıları. Biliyorlardı ki Hıristiyan dünyasının saldırılarına karşı İslamı koruyabilecek yegane Müslüman devlet Osmanlılardır.. Hiç isyan olmadı. Kahire'de bazı yeniçerilerin uygunsuz davranışları yüzünden biraz direniş oldu o kadar, yayılmadı.. Osmanlı, bugünkü Irak'ta olduğu gibi, bir direniş ve isyanla karşılaşmadı. Çünkü İslam dünyasının koruyucusuydu. Selim'in unvanı HADİMÜL HAREMEYNİ'Ş-ŞERİFEYN ( Mekke ve Medine'nin hizmetkarı, koruyucusu) idi..
   Halife unvanını çok sonradan aldı, padişahlar.. Okul ders kitaplarında yazdığı gibi merasimle, camide Abbasi Halifesinden Halifeliği devralması gibi bilgiler yanlıştır, hurafedir..
   Asıl Kanuni Süleyman almıştır, bütün İslam dünyasının koruyucusu sıfatını..
   "HALİFE MİN KUREYŞ" yani, "Halife, Hz. Muhammed'in kabilesi olan Kureyş'tendir" diye bir hadis vardır. Gerçek Müslüman olarak Osmanlılar, bu hadisi çiğneyemezlerdi.. Gazi sultanlar olarak hilafete başka bir şekil verdiler ve "Bütün İslam dünyasının koruyucusu" sıfatını benimsediler..
 
   27 Kasım 1914'de, Fatih Camii'nde okunan, hatta orada bile kalabalık bir dinleyici kitlesi bulunmayan Cihad-ı Mukaddes, aslında hiçbir Müslüman çevresinde duyulmayacak, hiçbir Müslümanın kılı kıpırdamayacaktı. Hindistan gibi, Cezayir gibi İslam ülkelerinden ise dalga dalga gelen gençler, egemen ulusların bayrakların bayrakları altında ve onların verdikleri silahlarla, Halifenin ordusu üzerine yürüyeceklerdi.

( HALİL İNALCIK VE ŞEVKET SÜREYYA AYDEMİR'DEN ALINTILAR YAPILMIŞTIR )

234 ) KRİTİK GÜNLERİN GİZLİ ÖRGÜTLERİ ! ...

   1914 yılının başlarında Nuruosmaniye'deki İttihat ve Terakki Cemiyeti Genel Merkezi'nin kafesleri kapalı pencerelerinin ardında bir gece, çok gizli bir toplantı yapılmıştır. O gece, Birinci Dünya Savaşı'nda düşmanla sadece cephede değil cephe gerisinde de mücadele edilmesi gerektiğine inanan İttihatçılar, bu amaçla bir gerilla örgütü kurmaya karar vermişlerdir. Bu gizli gerilla örgütünün adı TEŞKİLAT-I  MAHSUSA olacaktır..
   Meşrutiyetten önce II. Abdülhamid'e karşı mücadele eden İttihatçı fedailer bu örgütün çekirdeğini oluşturacaklardır. Makedonya'da Saray'ın görevlendirdiği paşaları öldüren ve Meşrutiyet'in ilanı öncesi dağa çıkanlar da, bu İttihatçı tetikçilerdir.
   "Teşkilat-ı Mahsusa", Harbiye Nezareti'nde Enver Paşa'ya bağlı olarak çalışacaktır. Örgütün görevi, düşman topraklarına yapacağı gerilla saldırıları ve sabotaj eylemleriyle düşmanı şaşırtıp, yıldırmak ve düşman hakkında bilgi toplamaktır. Örgütün gözü kara tetikçileri arasında asker ve siviller, hatta mahkumlar bile vardır. Görevlerinde başarılı olanların cezaları indirilecek, hatta tamamen affedileceklerdir..
   Yönetim kadrosu beş kişiyle sınırlanan örgütün üyeleri sivil giyineceklerdir. Yönetim kadrosu şu şekildedir :
Doktor Nazım, Doktor Bahaddin Şakir, Yüzbaşı Atıf, Binbaşı Süleyman Askeri ve Emniyet Genel Müdür Muavini Azmi !...

  
   Bu teşkilat ; iç ve dış diye ikiye ayrılacak, içeride halkı örgütleyerek, dışarıda düşmanın en sağlam kalelerine girerek olağanüstü bir mücadele verecektir. Ama Teşkilat-ı Mahsusacılar dışarıda çok fazla başarılı olamamış ve savaşın kaybedilmesini engelleyememişlerdir ama içeride oldukça başarılı olmuşlar ve Anadolu civarında müthiş bir yeraltı ağı örüp örgütlemişlerdir.
   Teşkilat-ı Mahsusacılar, Osmanlı Devleti'nin savaşı kaybedeceğini anladıklarında, "şerefli bir barış" yapabilmek için önceden bazı tedbirler almayı düşünmüşler, bu amaçla bir miktar silah ve cephaneyi saklamışlardır. Ayrıca MİLLİ  KONGRE ve İSLAM  İHTİLAL  KOMİTESİ adlı cemiyetler kurarak düşmanla mücadele etmenin yollarını aramışlardır.
   Birinci Dünya Savaşının sonlarında İttihatçı Talat Paşa, Kara Vasıf Bey'i bir direniş örgütü kurmakla görevlendirir. Kara Vasıf Bey de bu amaçla KARAKOL  CEMİYETİ' ni kurmuştur..
 
   İstanbul'da Karakol Cemiyeti dışında, direniş amaçlı daha birçok gizli örgüt kurulmuştur. Kurtuluş Savaşının başından sonuna kadar gizli faaliyetlerle Mustafa Kemal'e ve Kurtuluş Savaşına destek olan bu gizli örgütlerden bazıları şunlardır : Zabitan, Hamza, Yavuz, Moltke, Mücahit, Muharip, Felah, Berzenci, İmalat-ı Bahriye, Muavenet-i Bahriye, Namık, Ferhat ve Kerimi, Mim Mim Grubu...
   Mustafa Kemal de eski bir İttihatçıdır. 1905'de Suriye'de kurmuş olduğu "Vatan ve Hürriyet Cemiyeti"ni kapatarak Selanik'te İttihat ve Terakki'ye katılmıştır. 1909 yılındaki İttihat ve Terakki Kongresinde, orduyla siyasetin ayrılmasını savunmuş ve bu görüşü nedeniyle de yönetimle yollarını ayırmıştır.. Ama Trablusgarp'da, 1909 ve 1911 yıllarında, İtalyanlara karşı gerilla metotlarıyla mücadele etmiştir.. Trablusgarp Savaşı başladığı zaman İttihatçı usullerle "Şerif" takma adını kullanarak ve gazeteci kılığında, İngilizleri atlatarak Mısır üzerinden geçtiği Trablusgarp'ta, Arap aşiretlerini örgütlemiştir..
   Enver Paşa ile olan sürtüşmeleri nedeniyle zaman içinde İttihatçılardan uzaklaşan Mustafa Kemal, savaşın sonunda üçlünün ülkeden ayrılmaları üzerine; İsmail (Canbulat) ve Fethi (Okyar) gibi arkadaşlarıyla birlikte, geride kalan İttihatçılarla görüşmüştür..1918 yılının Aralık ayında, eski İttihatçılardan İsmail (Canbulat) Bey'in evinde, üç gece üst üste gizli toplantılara katılmıştır. Fethi (Okyar) Bey'in anılarında bahsettiğine göre bu toplantıya katılanlar şunlardır : Mustafa Kemal, Fethi (Okyar), Ali Fuat (Cebesoy), Kazım Karabekir, Cafer Tayyar Paşa, Rauf (Orbay) ve İsmail (Canbulat)..
   Bu gizli toplantılarda, hükumet değişikliği yaparak Ahmet İzzet Paşa'yı yeniden sadrazamlığa getirmek, padişaha durumu anlatarak onu yönlendirmek ve gerekirse ihtilalci yöntemlere başvurmak, biçiminde kararlar alınmıştır. Hatta bir gece Mustafa Kemal'in liderliğinde AY YILDIZ CEMİYETİ adlı gizli bir örgüt kurulmuştur. Örgütün amacı bir ihtilalle, Tevfik Paşa Hükumetini düşürüp yeniden Ahmet İzzet Paşa hükumetini kurmaktır..
   Atatürk'ün İstanbul'da Şişli'deki evinde yapılan gizli toplantılara katılan önemli eski İttihatçılar da vardır. Karakol Cemiyeti liderlerinden Kara Kemal de bunlardan biridir.


   Atatürk'ün işgal İstanbul'unda eski İttihatçılarla kurduğu ilişkiden yola çıkan bazı tarihçiler, Atatürk'ün bu eski İttihatçılar tarafından mücadeleye sokulduğunu iddia etmişlerdir. Örneğin Erich Jan Zürcher, Şeref Çavuşoğlu'na dayanarak, Kurtuluş Savaşını Karakol Cemiyeti'nin örgütlediğini ve Mustafa Kemal'i de hareketin liderliğine getirdiğini ileri sürmüştür. Bu tezi ileri sürenlerin amacı, Kurtuluş Savaşını İttihatçıların başlattığını ve Atatürk'ün Kurtuluş Savaşına sonradan İttihatçılar tarafından "itildiğini" ifade etmektir ..
   Mustafa Kemal, Samsun'a çıkmadan önce, İstanbul'da geçirdiği altı ay içinde bütün önemli İttihatçı yeraltı örgütleriyle ve liderleriyle temas kurmuş ve özellikle İstanbul'dan Anadolu'ya haber, silah, cephane ve adam kaçırılması işinde "Karakol Cemiyeti" ve "Mim Mim Grubu" gibi örgütlerden yararlanmanın yollarını aramıştır. Karakol Cemiyetinden  Yenibahçeli Şükrü Bey'e ve Yahya Kaptan'a ; Mim Mim Grubundan ise Topkapılı Cambaz Mehmet'e Kurtuluş Savaşı öncesinde gizli görevler vermiştir.
   Kurtuluş Savaşının başlarında İttihatçılar ve Atatürk, "gizli anlaşmaları" çerçevesinde birlikte hareket etmişlerdir. Ancak zaman içinde Atatürk'le, özellikle Karakol Cemiyetinin arası açılmıştır..
   Ahmet Hamdi Başar'a göre ; "Karakol Cemiyeti ve dolayısıyla Kara Kemal'in amacı Anadolu'da Mustafa Kemal'in önderliğindeki Milli Mücadele Hareketini bir İttihatçı hareket haline sokarak etkisi altına almaktı. Bu hedefte, başta eski Maliye Nazırı Cavit Bey olmak üzere birçok İttihatçı kodamanlar birleşmişlerdi."  
   Bu çalışmaları fark eden Mustafa Kemal, 9 Ağustos 1919'da bütün kuruluşlara gönderdiği bir genelgeyle "cemiyetle bir ilişkisinin olmadığını" belirtmiştir. Ayrıca Sivas Kongresi sonrasında cemiyet liderleriyle görüşerek, Milli Hareketi İttihatçı bir hareket gibi göstermenin yanlışlığına işaret etmiş ve cemiyetin bu tür çalışmalarına bir son vermesini istemiştir. Çünkü liderlerinin büyük bir bölümü ya dış ülkelere kaçmış ya da hapis edilmiş olan bu harekete halkın destek vermeyeceğini bilmektedir..Daha sonraları Mim Mim Grubuna daha çok ağırılık vermişse de ; Kurtuluş Savaşı sonuna kadar iki örgütten de sonuna kadar faydalanmıştır..


( "Cumhuriyet Tarihi Yalanları" SİNAN MEYDAN ; "Kurtuluş Savaşı" OSMAN ÖZSOY )