Ensarın muhaciri diye tanınan sahabî.
Abbas bin Ubâde, Peygamber efendimizin davetini duyunca, Müslüman olmak için koşarak gelen Medineli ilk 12 kişiden biridir. Birinci Akabe biatında Müslüman olan altı Medineli, ikinci sene yanlarına altı arkadaş daha alıp, oniki kişi olarak Mekkeye geldiler.
Şimdiden yapınız!
Peygamberimizle gece Akabede görüşmek üzere söz aldılar. Gece olunca buluştular ve aralarında anlaştılar. Hazret-i Abbas bin Ubâde, Peygamber efendimizle yapılan anlaşmayı pekiştirmek için arkadaşlarına dedi ki:
- Ey Hazrecliler! Peygamber efendimizi niçin kabul ettiğinizi biliyor musunuz?
Onlarda: "Evet" cevabını verdiler. Bunun üzerine sözlerine şöyle devam etti:
- Siz Onu, hem sulh, hem de savaş zamanları için kabul edip, Ona tâbi oluyorsunuz. Eğer, mallarınıza bir zarar gelince, akraba ve yakınlarınız helak olunca, Peygamberimizi yalnız ve yardımsız bırakacaksanız, bunu şimdiden yapınız!
Vallahi, eğer böyle bir şey yaparsanız dünyada ve ahirette helak olursunuz. Eğer davet ettiği şeyde, mallarınızın gitmesine ve yakın akrabalarınızın öldürülmesine rağmen, Peygamberimize bağlı kalacaksanız, Onu tutunuz. Vallahi bu, dünyanız ve ahiretiniz için hayırdır.
Bu sözler üzerine arkadaşları da dediler ki:
- Biz Peygamberimizi, mallarımız ziyan olsa da, yakınlarımız öldürülse de yine tutarız. Ondan hiçbir zaman ayrılmayız. Ölmek var, dönmek yok.
Sonra Peygamber efendimize dönerek sual ettiler:
- Ya Resulallah, biz bu ahdimizi, sözümüzü yerine getirirsek, bize ne vardır, diye sual ettiler.
Peygamberimiz ise; "Cennet" buyurdular.
Bundan sonra sıra ile Peygamberimize biat ettiler ve söz verdiler.
Peygamberimiz Medineli Müslümanlardan şu hususlarda söz aldı:
Allahü teâlâya hiçbir şeyi ortak koşmamak, hırsızlık etmemek, zina etmemek, çocukları öldürmemek, yalan söylememek, iftira etmemek, hayırlı işlere muhalefet etmemek.
Medinelilerin Peygamber efendimize biat ettiği sırada Akabe tepesinden şöyle bir ses duyuldu:
- Ey Minada konaklayanlar! Peygamber ile Müslüman olan Medineliler, sizlerle savaşmak üzere anlaştılar!
Peygamberimiz, bu ses için buyurdu ki:
- Bu Akabenin şeytanıdır.
Sonra seslenene de buyurdular ki:
- Ey Allahü teâlânın düşmanı! İşimi bitirince, senin hakkından gelirim!
Bu şekilde emrolunmadık
Biat eden Medinelilere de buyurdu:
- Siz hemen konak yerlerinize dönün!
Hazret-i Abbas bin Ubâde dedi ki:
- Ya Resulallah, yemin ederim ki, istediğin takdirde, yarın sabah, Minada bulunan kâfirlerin üzerine kılıçlarımızla eğilir, onların hepsini kılıçtan geçiririz.
Peygamber efendimiz memnun oldular, fakat, "Bize, henüz bu şekilde hareket etmemiz emrolunmadı. Şimdilik siz yerlerinize dönünüz" buyurdu.
Hazret-i Abbas bin Ubade, Akabe'de biat ettikten sonra, Peygamberimizden ayrılmamış, Mekke'de kalmıştır. Peygamberimize hicret izni gelince, o da Medine'ye hicret etmiştir. Bu sebeple kendisine, “Ensarın muhaciri” denilmiştir.
Bize buyurun!
Peygamber efendimiz, Mekke'den Medine'ye hicret ettiğinde, herkes Resulullahı misafir etmek istiyordu. Medine halkı, Peygamberimize, görülmemiş bir tezahüratta bulunuyor, herkes, "Bize buyurun ya Resulallah” diyerek evlerine davet ediyorlardı.
Resulullahın Kusva adındaki develeri, sağa sola baka baka ilerlerken, Abbas bin Ubade hazretleri ve Salim bin Avf oğulları, Kusva'nın önüne gerilerek dediler ki:
- Ya Resulallah! Bizim yanımızda kal! Sayıca çokluk, mal ve silah bakımından, düşmanlarına karşı seni koruyup savunacak kuvvet ve kudret bizde var.
Peygamberimiz, gülümseyerek onlara buyurdular ki:
- Allahü teâlâ, onlari size hayırlı ve mübarek kılsın! Devenin yolunu açınız! Nereye çökeceği ona bildirilmiştir.
Peygamber efendimiz, Mekke'den gelen muhacirlerle, Medineli Müslümanları birbirlerine kardeş yaptılar. Hazret-i Abbas bin Ubade'yi de Hazret-i Osman bin Maz'un ile din kardeşi yaptılar.
Abbas bin Ubade hazretleri, Uhud gazasında, bir ara eshab-ı kiramın dağılmakta olduğunu görünce, dağılan eshab-ı kirama şöyle seslendi:
- Ey kardeşlerim! Bu uğradığımız musibet, Peygamberimize karşı isyanımızın neticesidir. O, sabır ve sebat ederseniz, yardıma kavuşacağınızı size vaad etmişti. Dağılmayınız! Peygamberimizin etrafına geliniz! Eğer bizler, koruyucuların yanında yer almaz da, Resulullaha bir zarar gelmesine sebep olursak, artık Rabbimizin katında bizim için ileri sürülecek bir mazeret bulunmaz!
Şahitlik edeceğim
Bu sözleri söyledikten sonra, iki arkadaşıyla ileri atıldılar. Büyük bir gayretle "Allah Allah" nidalarıyla, önlerine gelenle dövüşmeye başladılar. Peygamber efendimizin uğrunda, Onu korumak için şehit oluncaya kadar kahramanca çarpıştılar. Müşriklerden Süfyan bin Ümeyye, Hazret-i Abbas'ı iki yerinden yaraladı. Akşam üzeri Hazret-i Abbas'ı, kanlar içinde eli, yüzü kesilmiş bir hâlde şehit olmuş buldular.
Peygamberimiz Uhud'da şehit olan eshab-ı kiram için buyurdular ki:
- Vallahi, eshabımla birlikte ben de şehit olup, Uhud dağının bağrında gecelemeyi ne kadar isterdim. Ben, bunların, Allahü teâlânın yolunda hakiki şehit olduklarına kıyamet gününde şahitlik edeceğim.
Hazret-i Abbas bin Ubade, Medineli Hazrec kabilesine mensuptu. Babası; Ubade bin Nadle'dir. Doğum tarihi bilinmemektedir.
hzali etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
hzali etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
3 Ekim 2013 Perşembe
Abbas Bin Ubâde
Etiketler:
ensar,
goc,
hicret,
hzali,
hzebubekir,
hzmuhammet,
HzÖmer,
muhacirin,
musluman,
sahabe
18 Eylül 2013 Çarşamba
Mesele alevilik değil, artık anlayın!
Peygamber efendimizden beri...” Peygamber efendimiz” denildiğinde, akla gelen diğer isim ekseriya Hz. Ali’dir.
Camii/mescid, hep vardı.
Bilmem ki şu söz alevileri kızdırır mı: “Hz. Ali’nin hayatı camide geçti, bir kere bile onu cemevinde gören olmadı!”
Ya Hz. Hüseyin’i? Hz. Hasan’ı? Hz. Fatıma’yı? Ehli beytten birini?
Onların da hayatında cemevi yok!
Cemevi bir tekke! “Kadirihane” gibi, “mevlevihane” gibi...
Tekkeler kapandı, cemevleri de!
Tekkeler camiden uzak değildi. Nitekim, kapanan tekkelerin bir kısmı camiye dönüştürüldü. Belki bazı cemevleri de böyle yapılmıştır.
Türkiye’de aleviliğin atıf merkezlerinden Hacı Bektaş Külliyesi’ne giderseniz, girişte camiyi görürsünüz...
“Efendim o sonradan yapılmıştır!”
Peki, cemevi önceden mi yapılmıştır?
Hacı Bektaş-ı Veli’nin “cemevi” yaptığını kim ispat edebilir bana? Onun eserlerini okuyan alevi beri gelsin! Ona isnad edilen şiirleri diline pelesenk edenler var, fakat ilmi eserlerini okuyan yok. Bu büyük zat eserlerini o zamanın ilim dili arapça ile yazmış. Hacca gitmiş. O yüzden “Hacı”.
Cumhuriyet’ten sonra en büyük kimlik krizini alevilik yaşadı. Osmanlı sünni idi ama, farklı anlayışların kurumlarına cevaz veriyordu. Alevilik, bektaşilik zaman zaman sıkıntılara uğrasa da, 20. yüzyıla kurum olarak gelmişti. O kuruma ilk darbeyi 19. yüzyılda 2. Mahmut vurdu, bektaşi tekkelerini kapattı! Ya ikinci darbeyi kim vurdu? Onu söylemeyim, Koruma Kanunu var!
Sünnilik, tekkeler olmasa da kendini tanımlama sıkıntısı çekmezdi. Devlet Diyanet’ini sünniler üzerine kurmuştu. Sünniler, Devlet’in din siyasetine hem karşı çıktılar, hem de Diyanet’le birlikte var olmaya razı oldular. Halbuki aleviliğin kurumu yoktu. Gizlice devam eden cemevleri hariç... Gizlilik olunca yaygınlık olmaz. O zaman bilgilenme ve tanımlama sıkıntısı yaygınlaşır.
Alevilik gelenekte kaldı, modern dönemde aleviler inançları dairesinde olmakta zorlandılar. Bu zorlanma, zaten yazılı metinleri olmayan veya olanları da okunmayan bu geleneğin yeni nesillerini modern radikal-din karşıtı akımların kucağına itti. Adam alevi, Ali’yi bilmiyor!
Hatta bilmekle kalmıyor, reddediyor. “Alisiz alevilik” dedikleri bu! Buna rağmen alevilik iddia ediyor.
Alevilik kurumu gerçek anlamda devam etse idi, bunlar elbette “düşkün” mevkiinde olurdu, alevilik adına ahkâm kesemezdi.
Şimdi köklü bir alevilik vakfı, başka bir kuruluşla işbirliği yaparak cami ile cemevini aynı külliyede birleştirmeye yöneldi.
Gürültüler, patırtılar, sonu gelmez eylemler, terör estirmeler. Sade Türkiye’de değil, bilhassa Avrupa’da, bilhassa da Almanya’da...
“Efendim bizi asimile etmek istiyorlar!”
Neden sünniler aynı şeyi söylemiyorlar?
Türkiye’de alevilerle sünniler aynı mekânları kullanıp duruyorlar.
Aynı resmi-gayri resmi kurumlarda çalışıyorlar, aynı apartmanlarda oturuyorlar, aynı mahalle ve köylerde yan yana-iç içe ikamet ediyorlar. Okullar aynı, dükkânlar, alışveriş merkezleri müşterek. Spor yapılan yerler, parklar, hastahaneler, sinemalar…
Ölümden sonra da mekânımız aynı mezarlıklar! Her yerde bir aradayız. Bu asimilasyona sebebiyet vermiyor da, cami ile cemevinin aynı külliye içinde olması mı işi bozuyor.
Cami ve cemevinin aynı külliyede yer alması, aleviliğin asıl probleminin kendisiyle olduğunu ortaya koydu.
Açıkça tanımlanmış bir alevilik yok. Varsa da, birileri bunu kabul etmiyor ve kendi görüşünü alevilik olarak dayatıyor!
Bunun masum bir dayatma olduğunu düşünebilir miyiz?
Dünyanın içinde bulunduğu şartlar, sınırlarımızı saran yangın bu soruya müsbet cevap vermemizi mümkün kılmıyor!
Mesele alevilik değil arkadaş!
Bilmem ki şu söz alevileri kızdırır mı: “Hz. Ali’nin hayatı camide geçti, bir kere bile onu cemevinde gören olmadı!”
Ya Hz. Hüseyin’i? Hz. Hasan’ı? Hz. Fatıma’yı? Ehli beytten birini?
Onların da hayatında cemevi yok!
Cemevi bir tekke! “Kadirihane” gibi, “mevlevihane” gibi...
Tekkeler kapandı, cemevleri de!
Tekkeler camiden uzak değildi. Nitekim, kapanan tekkelerin bir kısmı camiye dönüştürüldü. Belki bazı cemevleri de böyle yapılmıştır.
Türkiye’de aleviliğin atıf merkezlerinden Hacı Bektaş Külliyesi’ne giderseniz, girişte camiyi görürsünüz...
“Efendim o sonradan yapılmıştır!”
Peki, cemevi önceden mi yapılmıştır?
Hacı Bektaş-ı Veli’nin “cemevi” yaptığını kim ispat edebilir bana? Onun eserlerini okuyan alevi beri gelsin! Ona isnad edilen şiirleri diline pelesenk edenler var, fakat ilmi eserlerini okuyan yok. Bu büyük zat eserlerini o zamanın ilim dili arapça ile yazmış. Hacca gitmiş. O yüzden “Hacı”.
Cumhuriyet’ten sonra en büyük kimlik krizini alevilik yaşadı. Osmanlı sünni idi ama, farklı anlayışların kurumlarına cevaz veriyordu. Alevilik, bektaşilik zaman zaman sıkıntılara uğrasa da, 20. yüzyıla kurum olarak gelmişti. O kuruma ilk darbeyi 19. yüzyılda 2. Mahmut vurdu, bektaşi tekkelerini kapattı! Ya ikinci darbeyi kim vurdu? Onu söylemeyim, Koruma Kanunu var!
Sünnilik, tekkeler olmasa da kendini tanımlama sıkıntısı çekmezdi. Devlet Diyanet’ini sünniler üzerine kurmuştu. Sünniler, Devlet’in din siyasetine hem karşı çıktılar, hem de Diyanet’le birlikte var olmaya razı oldular. Halbuki aleviliğin kurumu yoktu. Gizlice devam eden cemevleri hariç... Gizlilik olunca yaygınlık olmaz. O zaman bilgilenme ve tanımlama sıkıntısı yaygınlaşır.
Alevilik gelenekte kaldı, modern dönemde aleviler inançları dairesinde olmakta zorlandılar. Bu zorlanma, zaten yazılı metinleri olmayan veya olanları da okunmayan bu geleneğin yeni nesillerini modern radikal-din karşıtı akımların kucağına itti. Adam alevi, Ali’yi bilmiyor!
Hatta bilmekle kalmıyor, reddediyor. “Alisiz alevilik” dedikleri bu! Buna rağmen alevilik iddia ediyor.
Alevilik kurumu gerçek anlamda devam etse idi, bunlar elbette “düşkün” mevkiinde olurdu, alevilik adına ahkâm kesemezdi.
Şimdi köklü bir alevilik vakfı, başka bir kuruluşla işbirliği yaparak cami ile cemevini aynı külliyede birleştirmeye yöneldi.
Gürültüler, patırtılar, sonu gelmez eylemler, terör estirmeler. Sade Türkiye’de değil, bilhassa Avrupa’da, bilhassa da Almanya’da...
“Efendim bizi asimile etmek istiyorlar!”
Neden sünniler aynı şeyi söylemiyorlar?
Türkiye’de alevilerle sünniler aynı mekânları kullanıp duruyorlar.
Aynı resmi-gayri resmi kurumlarda çalışıyorlar, aynı apartmanlarda oturuyorlar, aynı mahalle ve köylerde yan yana-iç içe ikamet ediyorlar. Okullar aynı, dükkânlar, alışveriş merkezleri müşterek. Spor yapılan yerler, parklar, hastahaneler, sinemalar…
Ölümden sonra da mekânımız aynı mezarlıklar! Her yerde bir aradayız. Bu asimilasyona sebebiyet vermiyor da, cami ile cemevinin aynı külliye içinde olması mı işi bozuyor.
Cami ve cemevinin aynı külliyede yer alması, aleviliğin asıl probleminin kendisiyle olduğunu ortaya koydu.
Açıkça tanımlanmış bir alevilik yok. Varsa da, birileri bunu kabul etmiyor ve kendi görüşünü alevilik olarak dayatıyor!
Bunun masum bir dayatma olduğunu düşünebilir miyiz?
Dünyanın içinde bulunduğu şartlar, sınırlarımızı saran yangın bu soruya müsbet cevap vermemizi mümkün kılmıyor!
Mesele alevilik değil arkadaş!
alnti Yalan Yazan Tarih utansın
Etiketler:
alevi,
aleviler,
alevilik,
bektasi,
bektasilik,
camii,
cem,
cemevi,
hzali,
kulliye,
mescit,
sunniler
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)

