İRAN İSTİHBARATI VERDİ İSRAİL VURDU

İRAN İSTİHBARATI VERDİ İSRAİL VURDU..


Bugün Yazarı Gültekin Avcı, "Molla Rejiminin İsrail'le muhabbeti" başlıklı yazısında İran-Irak savaşında İsrail'in İran lehine Irak'ı vurduğunu yazdı. İstihbaratı de İran vermiş..

Trita Parsi "Treacherous Alliance" isimli kitabından hareketle İran ile İsrail arasındaki derin ilişkiyi deşifre eden Bugün Yazarı Gültekin Avcı, bugünkü yazısında, İran-Irak savaşında İran'ın İsrail'e istihbarat verdiğini ve İsrail'in de İran lehine bombalamalar yaptığına dikkat çekti.

İşte Gültekin Avcı'nın bugünkü yazısı;

İran'da 1979 devriminden itibaren Molla rejimi var.

PKK'yı çözüm sürecini bozup saldırılara başlamaya ikna etme derdindeki Acem şeytanlığında, dikkatle düşünülmesi gereken kritik noktalar ve olaylar var.

İran ile Batı ve İsrail arasındaki husumet ne kadar gerçekçi?

1) 1979 devrimiyle Humeyni başa geçince derhal bir fetva yayınladı.

Bu fetvaya göre, suçluyla masumları ayırt etmeksizin insanların toplu kıyımına sebep olan kitle imha silahlarını üretme ve geliştirme caiz değildi.

Bu fetvayla İran'da şahlık döneminde başlatılmış olan nükleer program durduruldu.

Dahası Humeyni kimyasal ve biyolojik silah üretimini de durdurdu.

Humeyni'nin hayatı oyunca bu fetva böylesine kritik silahların üretimini durdurdu.

HAMANEY FETVAYI KALDIRDI

Ta ki 1989'da Humeyni'nin ölümünün ardından yerine geçen dini lider Ali Hamaney'in bu fetvayı kaldırmasına kadar.

Niyeti açıkça gösteriyor

Gerçekten de Humeyni'nin bu fetvası İran'ın nükleer programının barışçıl gayelere yönelik olmadığını açıkça gösteriyor.

OBAMA O FETVAYI HATIRLATTI

Hal böyleyken geçen haftalarda ABD Başkanı Obama'nın İran'ın nükleer programıyla ilgili konuşurken, Humeyni'nin nükleer programa cevaz vermeyen fetvasını hatırlatması çok önemliydi.

2) İsrail'i şeytan, onunla ilişki kuran ülkeleri de İslam düşmanı olarak tanımlayan Humeyni, devrim gerçekleşince İran'a Fransa'dan ve Fransız Hava Yolları'na ait bir uçakla geldi.

İran'da demokrasi değil, Mollalık rejimi kurarak, her konuşmasında Batı'ya ve İsrail'e lanetler yağdıracak bir adamdı Humeyni.

Batı bunu biliyordu.

3) Batı'nın kadim müttefiki olan İran Şahı Rıza Pehlevi, Şii devrimi gerçekleşince ülkeden kaçtı. Lakin ABD ve Fransa Şah'ın sığınma talebini kabul etmedi.

İran'ın bütün hazinelerini yanına alıp kaçan Şah'ı o servete rağmen neden hiçbir Batılı ülke kabul etmedi?

Burada doğal olarak Humeyni'nin Şah'tan daha önemli bir aktör olarak kabul edildiği zannı uyanıyor.

İRAN, ERMENİLERE SİLAH YARDIMI YAPMIŞTI

4) İlginç bir diğer husus şudur:

Ermenistan-Azerbaycan savaşında Humeyni yönetimindeki İran'ın, Müslüman Azerbaycan'a yardım etmek yerine Ermenistan'a silah yardımı ve destek sağlaması dikkat çekicidir ve olağan dışıdır.

5)1981'de İsrail, Irak Osirak nükleer tesislerini bombaladı.

Tebriz’e ineceklerdi

Trita Parsi "Treacherous Alliance" isimli kitabında, İranlı bir bürokrata dayanarak, İran-Irak Savaşı'nda İran'ın Irak'ın Osirak'taki nükleer tesisini bombalamaya teşebbüs ettiğini fakat operasyonun İsrail tarafından gerçekleştirildiğini söylüyor.

İran-Irak savaşında İran ile askeri ilişkileri derinleştiren İsrail 7 Haziran 1981'de İsrail Hava Kuvvetleri'ne ait 8 adet F-16 ve 6 adet F-15 uçağı İsrail'in Etzion hava üssünden havalandı. İsrail İran'ın vurmayı planladığı Osirak nükleer tesisini kusursuz bir operasyonla imha etti.

İRAN İSTİHBARATI VERDİ, İSRAİL VURDU

Trita Parsi'nin London Sunday Telegraph gazetesine dayanarak verdiği bilgiye göre İran, operasyon öncesi Osirak nükleer tesislerinin fotoğraf ve haritalarını İsrail'e vermişti.

1980'de Osirak operasyonu öncesinde, üst düzey İsrailli yetkili Ari Ben Menashe ve Humeyni'nin temsilcileri Fransa'da bir araya geldi.

Humeyni'nin adamlarıyla İsrail'in anlaşmasına göre Osirak operasyonunu yapacak İsrail uçakları, Irak'ın herhangi bir saldırısı durumunda İran'ın Tebriz şehrindeki hava alanına ineceklerdi.

Osirak nükleer tesislerinin bombalanmasında İran hayati rol oynadı.

Irak, aslında İran ile değil İsrail'le savaşıyordu.

Düşünmeye değer şeyler bunlar.
Derinhaber - 22 Ekim 2013 16:28

MOSSAD HUMEYNİYİ NEDEN KORUDU

MOSSAD HUMEYNİYİ NEDEN KORUDU?


İsrail ve İran, entrika ve terör vadisinin iki yamacı.

Ortadoğu'da kaosun iki hamisi.

Biri ABD dış politikasını kendi emellerine payanda yapma derdinde, öbürü Şii jeopolitiğiyle hile ve desise azminde.

Bu iki kaos fabrikatörünü asla birbirinden ayırmam.

İran ve İsrail'i birbirinden ayırmak iki şeytanı birbirinden ayırmak gibi.

Efendim olur mu İran Müslüman'mış!

Kan dökücülüğü ve tahripkârlığıyla tanınan, seferleri sırasında ele geçirdiği şehirlerin bazılarını yakıp yıkan ve kellelerden kuleler yapan...

Sivas'ı kan dökmeyeceğine söz vererek teslim almasına rağmen 3-4 bin Ermeni'yi kazdırdığı büyük çukurlara gömmek suretiyle öldürtüp "İşte sözümü tuttum bir tanesinin bile kanını dökmedim" diyen Aksak Timur da Müslüman'dı.

Kâbe'yi yıkan, meşhur âlim Said b. Cübeyr'i öldürdüğü gibi sahabi Abdullah b. Zübeyr'i şehit eden ve sahabi Enes b. Malik'e zulmeden ve binlerce masumu öldüren Emevi valilerinden Haccac da Müslüman'dı.

Bu iki şeytanın arası nasıl?

1982'de kadınların ırzına geçildiği, çocukların küçük bedenlerinin delik deşik edildiği 20.000 cana kıyıldığı Hama katliamını destekleyen...

Bugün yine Suriye'de minik ellerin ve minik bedenli yavruların vahşice öldürülmesini savunan, buna cevaz veren bir İslami anlayış tanımıyorum.

Dönelim İran ve İsrail'e.

Bu iki şeytanın arası nasıl?

Göründüğü ve zannedildiği gibi kin fırtınalarıyla mı dolu?

İran, geçmişinde İslam düşmanı hiçbir Batılı ülkeyle savaşmamıştır.

CIA, 1979 İslam devrimi öncesi Humeyni komitacılarına yanaşıyor ve Humeyni'nin has dairesinde köstebekler kazanıyordu.

8 Ocak 1979'da Tahran büyükelçiliğine, ABD Dışişleri Bakanı Cyrus Vance imzalı bir gizli mesaj gelmişti.

Mesajda Humeyni'nin has adamı ve sağ kolu İranlı işadamı Abbas Amir Entezam'ın ABD büyükelçiliğiyle temas kurmak istediği bildiriliyordu.

Entezam daha sonra Humeyni rejiminin hükümet sözcüsü olmuştu.

1979'da İranlı devrimci radikal öğrencilerin ABD'nin Tahran büyükelçiliğini bastıklarında ele geçirdikleri dokümanlardan biri Amir Entezam'ın CIA bağlantısını ortaya çıkardı.

Entezam vatana ihanet suçundan ömür boyu hapse mahkûm edildi.

3 ayrı suikast planı

Savunmasında bu görevi ona Humeyni'nin verdiğini söyledi.

Ele geçen belgelerde Humeyni-CIA arasındaki bağları gösteriyordu.

İsrail Humeyni'nin halk nazarında itibarını kaybetmesini istemedi.

Fatura Humeyni'nin casuslukla suçlanan adamlarına kesildi.

Bu konuda Yale Üniversitesi'nde akademisyen olan İran asıllı Trita Parsi'nin "Hain İttifak" adlı kitabı çok önemli. (Trita Parsi, Treacherous Alliance: The secret dealings of Israel, Iran, and the United States)

Daha ilginç olan şu:

Humeyni 1979'da Paris'ten Tahran'a getirilirken CIA tarafından 3 ayrı suikast planı tertip edilmişti.

Şah'ın generalleri ve ABD'li yetkililerin tarafından tertiplenecek olan suikastı MOSSAD, Humeyni'nin adamlarına ihbar etmişti.

İş Humeyni-MOSSAD ilişkisi olunca ABD'nin Ortadoğu uzmanlarından Mike Evans'ın "Jimmy Carter" adlı kitabı önemlidir. (Mike Evans, Jimmy Carter: The liberal left and World Chaos)
Evans'ın yazdıklarına bıkıldığında; MOSSAD, Humeyni'ye yapılacak suikastı, İran askeri ataşesi Yitzhak Segev kanalıyla Humeyni'nin adamlarına bildirmişti.

Suikastın ortaya çıkmasından sonra General Amir Hüseyin Rabii devrimciler tarafından idam edildi.
Bunları Trita Parsi de doğruluyor.

Trita Parsi, şümullü diplomatik belgelere dayanarak hazırladığı kitabında İsrail ve İran arasındaki gizli ilişkilere dair ciddi bilgiler veriyor.

"Ayetullah Humeyni sürgünden 15 yıl sonra 1 Şubat 1979'da İran'a döndü ve milyonlarca İranlı tarafından karşılandı. Humeyni'yi karşılama esnasında İsrail'in askeri ataşesi Yitzhak Segev ve MOSSAD şefi radikal devrimcilerin yanında yer aldılar."

Ve devam ediyor:

Bir adam kızgın bakışları ile bu iki İsrailliye sordu: Siz neden Ayetullah posterleri taşımıyorsunuz?

Onlar da mükemmel bir Farsça ile özür dilediler ve temin ettikleri Humeyni posteriyle kalabalığın içine katıldılar ve sloganlar atmaya başladılar.

Allahu Ekber, liderimiz Humeyni! Allahu Ekber, liderimiz Humeyni...

Humeyni İran'a döndüğünde İsrail'in askeri ataşesi Yitzhak Segev ve MOSSAD şefi, Şah Meydanı'nda (Meydane Azadi) bu tezahüratları yaptılar.

MOSSAD'daki bu coşkunun, hatta Humeyni'nin hayatını kurtarma azminin sebeb-i hikmeti neydi acep?

Gültekin Avcı- Bugün

Ortadoguda damarda durmuyor, topraga dökülüyor KAN

"One Minute"' ne demekti?

İsrail Ortadoğu'nun bağrına saplanmış bir hançer gibi. BM ‘in beşli çetesi ABD, Fransa, İngiltere, Çin, Rusya bu hançeri tutan kanlı bir el. Dünya devletleri ise, bu kanlı arenanın tribünlerinde bu vahşeti seyreden seyirciler konumunda.

Mısır, Suriye, Irak ve Afganistan'da katledilen kardeşlerimizlebirlikte her gün yüreğimiz kanıyor. Her gün yeniden, bir daha deşiliyor yaralarımız…

Petrol batılıların doyumsuz iştahlarını tatmin için her gün milyonlarca litre kara bir nehir gibi batı sömürgecilerinin cebine akıyor. Biz Müslümanların ise damarlarından akan kan bir türlü durmuyor.

Ortadoğuda damarda durmuyor, toprağa dökülüyor kan yeniden yeşersin diye.

Yaşlı, genç, çocuk, kadın demeden düşüyor yere gölgesi şehitlerin.

Ne kadar kan akarsa o kadar, kabarıyor zalimlerin iştahları. Zulüm, o kadar daha artıyor. O kadar daha fazla yağıyor bomba sağnakları mazlumların üzerine.

Ölen yalnız Müslümanlar değil. Katledilenlerlebirlikte insanın içindeki insan, insanın içindeki vicdan, insaf ve merhamette katlediliyor. İnsanlık sessizce seyredip durdukça bu saldırıları…

One Minute işte bu insafsız saldırı ve katliamlara ‘'DUR'' demektir. Mazlumların ezilmesi, yok edilmeye çalışılması karşısında sessiz kalıp dilsiz şeytan konumuna düşmemek, adam gibi DİK bir duruş sergilemektir.

Dünyanın gözleri önünde işlenen bu soy kırım hareketleri karşısında, sabrın, insafın ve merhametin İSYAN etmesi demektir.

Kendilerinin bir vatandaşına karşı yapılan haksızlık karşısında ayağa kalkan batılı devletlerin, Müslümanlara karşı yapılan zulümler karşısında suskun kalmalarına SUSMAMAK demektir.

Yıllardır kanayıp duran Filistin yarasını saramayan, gafil, zalim Arap liderlerini, daldıkları derin uykudan UYANDIRMAK, içine düştükleri petrol sarhoşluğundan AYILTMA 'ya çalışmak demektir.

İslam ümmetine BİR DAKİKA bizi dinleyin, bizim hareketimizi izleyin demektir.

Size ne oldu da böyle, pısırıklaştınız, kendi içlerinize kapandınız, kendi dertlerinizden başkasının derdiyle, hatta kendi sorunlarınızla ilgilenmiyor, onlarla dertlenmiyorsunuz anlamına gelen bir SİTEM 'dir.

Ümmeti katilleri karşısında başınızı EĞMEYİN !, ONURLU OLUN !, size yakışır şekilde DİK DURUN !, gerekirse zalimlerin suratına mazlumun hakkı için BİR TOKAT ‘ta siz atın, onların izini ve meclislerini terk edin demektir.

İslam ülkeleri halklarıyla aramıza örülen mayınlı tarlaların kalkmasını, suni duvarların yıkılmasını ve aramızdaki buzdağlarının eriyip yok olmasını görüp huzursuz olanlara da One Minute, ‘'Telaşlanmayınbizim gelişimiz aleme rahmet ve sizin içindir'' demektir.

One Minute, kardeş milletlerin yeniden dostluklarını ve ortak düşmanlarını hatırlamalarının hatırlatan tarihi bir uyanış çağrısıdır.

Müslüman bir millet olduğumuz için kapılarında yıllardır horlandığımız Avrupa Birliği'ne alternatif bir İslam Birliği'nin temellerinin zihinlerde atıldığı ilk gün, ilk tohum, ilk davet olarak tarih bunu böylece kayıt edecektir.

‘'Bu topraklar sahipsiz değildir'' diyen soylu bir milletin dünya müstekbirlerinekarşı dik duruşudur bu One Minute uyarısı.

Taşların bağlandığı, saldırgan itlerin başıboş salıverildiği Ortadoğu coğrafyasında korumasız, savunmasız insanlara kol kanat geren bir merhamet hareketidir bu.

Filistinlilere,tüm Ortadoğuda kabadayılık yapan siyonist rejime ve bu rejimin uşaklarına, dostlarına, yandaşlarına anladıkları bir üslup ve dil ile HOP DEDİK! AĞIR OL! uyarısıdır.

Biz Selçuklunun, Osmanlının çocukları olarak Zümrüdü Anka Kuşu gibi yanıp yanıp küllerimizden yeniden doğduk, bu bölgede yabancı, yerli ve yabancı işgalci güçlere istedikleri gibi operasyon yaptırmayız demektir. 

Arif Altunbaş - Haber 7

Darbe sırası Gazze'ye mi geldi

Darbe sırası Gazze'ye mi geldi

Hamas, 3 Temmuz'daki darbeye sessiz kaldı. Bu Hamas'ın korktuğu ya da İhvan'a yönelik darbeyi meşru gördüğü anlamını asla taşımıyor.

Hamas sessiz kaldı çünkü konuşsa İhvan'ın başı daha çok derde girecekti. Mısır'daki darbe yönetiminin istediği de bu.

Onların en büyük hedefi Müslüman Kardeşler ile Hamas'ı ilişkilendirip, İhvan'ı silahlı bir örgüt olarak gösterip, karalamak.

Sina'da, Refah Sınırının karşısında, darbecilerin bizzat kendi elleriyle gerçekleştirdiği düzmece saldırıların amacı da bundan ibaret.

Mısır'da Mursi karşıtı gösterileri düzenleyen Tamarud hareketinin benzeri Gazze'de ortaya çıktı.

11 Kasım'a kadar Hamas'ın iktidarı terk etmesini istediler. 11 Kasım Yaser Arafat'ın ölüm yıldönümü. Bu tarihe kadar Hamas iktidardan çekilmezse Mısır'daki darbenin benzerini Gazze'de Hamas'a karşı yapma peşindeler.

Gazze'deki darbeci oluşumun üyeleri, Batı Şeria kaynaklı çıktı üstelik hepsinin El Fetih üyesi ve işbirlikçi oldukları anlaşıldı.

Demek ki Mısır'da İhvan'ı kıskaca alan, Hamas'a tuzak kuran Sisi yönetimi ile İsrail ile barış görüşmelerini sürdüren Mahmut Abbas idaresindeki El Fetih'in bu anlamdaki çıkarları ortak.

Hamas'a tuzak üstüne tuzak kurulmuş durumda. 2006'dan bu yana Gazze'deki 2 milyon Filistinlinin hem siyasi hem de maddi tek umudu olan Hamas yönetimi, tasfiye sürecine girdi. Tasfiyeciler İsrail ve El Fetih.

El Fetih bu aşamada seçim istiyor. Şu an İsrail ile masadalar ve 104 esiri serbest bıraktırarak prestij kazandılar. Elleri güçlüyken, Gazze'de isyan hareketi başlatıp Hamas'ı yıpratmaya çalışıyorlar. Amaçları Gazze'deki Hamas iktidarını devirmek.

Mısır'daki darbeciler ise İhvan ile Hamas'ın organik bağını deşifre etme peşindeler. Amaçları Hamas'ı kışkırtıp, Sina'ya saldırtmak. Bu sayede silahsız bir teşkilat olan Müslüman Kardeşleri terörizmle suçlayıp, darbeyi meşrulaştırmak istiyorlar.

Hamas'ın ise eli kolu bağlı. Darbeciler sınırdaki düzmece saldırıları bahane edip, Gazze'deki 2 milyon Filistinlinin dünyaya açılan tek kapısı olan Refah Sınırını kapattılar. Tünelleri tek tek yıktılar. Bir ayda Gazze ekonomisi tam 230 milyon dolar zarara uğratıldı.

Hamas, İhvan'ın telkiniyle ve onlara daha fazla zarar vermemek amacıyla Mısır'daki darbe sürecine sessiz kalıyor. Hem İsrail-El Fetih hem de İhvan üzerinden Mısır'daki darbeciler tarafından köşeye sıkıştırılan Hamas, her türlü olumsuzluğa rağmen akıllı bir siyaset izliyor.

Hamas, İran, Esed ve Hizbullah'ın 2,5 yıldır tüm baskı ve ekonomik ambargolarına direnerek, Suriye'de muhaliflerin yanında durmaktan asla vazgeçmedi.

Yoksa Hamas'ın da Gazze halkının da Mısır'daki darbeciler hakkında ne düşündüklerini kestirmek hiç de zor değil. Zaten Filistinliler Gazze sokaklarında darbe karşıtı gösterilerle Mursi'ye desteklerini resmi olmasa da halk tabanında duyuruyorlar.

M. Taha Dağlı

Hahambaşı Abdülhamit in önünde diz çöktü

Hahambaşı Abdülhamit'in önünde diz çöktü

Zaman yazarı Mustafa Armağan, son günlerde özür meselesi yüzünden gerilen Türkiye-İsrail ilişkilerinin tarihsel boyutuna ilişkin çarpıcı bir yazı kaleme aldı. Armağan yazısında, Abdülhamid döneminde yahudi hahambaşının Sultan'ın önünde diz çökerek nasıl özür dilediğini anlattı.

İŞTE O YAZI;
Mavi Marmara katliamı için İsrail'den beklediğimiz özür, askerî krize dönüşürken, Türkiye'nin B ve C planlarını devreye sokacağını açıklaması ortalığı karıştırdı. Bundan böyle donanmamızın Doğu Akdeniz'de seyrüsefer halinde olacağı açıklaması da malum lobilerde "Türkiye'ye neler oluyor?" sorusunun kuyruğunu tutuşturmuş oldu.

URGANLARI TEKER TEKER KOPARIYOR
Türkiye'ye bir şey olduğu yok, uykudan uyanıyor sadece. Cüceler ülkesindeki Gulliver, uykudan uyandığında kendisini sımsıkı bağlamış bulunan urganları teker teker koparıyor, hepsi bu. Yarın öbür gün Ayasofya ve 12 Ada dosyalarının açılmayacağını kimse garanti edemez; buraya yazıyorum.

ABDÜLHAMİD'İN DİRAYETİ
Bu tarihî dönemeçte tarihimizle yüz yüze gelmemiz kaçınılmaz; daha doğrusu tarihimizle ve Sultan II. Abdülhamid'le. Abdülhamid Han'ın Yahudiler ile Siyonistleri nasıl hassas bir ölçüyle ayırt ettiğini ve teb'ası olan Yahudilerin haklarının korunmasına ne denli ihtimam gösterdiğini, öte yandan ülkesinin bir parçasını koparma planları yapan Siyonistlere karşı ne denli şiddetli davrandığını görmek için Yahudi tarihi uzmanı Avram Galante'nin "Abdülhamid ve Siyonizm" adlı makalesinden daha güvenilir bir kaynak bulunamaz. Henüz Türkçeye tercüme edilmemiş olan makalede Abdülhamid'in, çok güvendiği Hahambaşı Moşe Levi'yi alışık olunmadık bir şekilde azarlayıp tehdit ettiği ve ayağına kapandırıp özür dilettiği bizzat Levi'nin torunu Yeşua Eşkenazi'nin verdiği belge ve bilgilere dayanılarak anlatılmıştır. Bu hararetli günlerde Abdülhamid'in zekâ ve dirayetinden günümüze düşecek damlalara ne denli ihtiyacımız olduğunu görüyorsunuz.

Theodor Herzl Abdülhamid'le görüştüğü günlerde.

FİLİSTİN İÇİN YAHUDİ GÖÇÜNE İZİN
Siyonizm'in kurucusu Theodor Herzl, yanında Moşe Levi ile kapı kâhyası olduğu halde Sultan'ın huzurundadır. Herzl, Yahudilere gösterdiği ihtimamdan dolayı Sultan'a teşekkür eder ve bir meblağ karşılığında Filistin'e Yahudi göçüne izin vermesi ve Girit'e benzer bir özerklik tanıması teklifinde bulunma cüretini gösterir.

ABDÜLHAMİD'DEN ATRATEJİK YANIT
Abdülhamid'in cevabı son derece diplomatiktir: "Yahudilere güven duymuş olmam, teklifinizi reddetmeme mani değil." Ardından da topu ustaca bakanlar kuruluna atar. Böylece bir yandan Herzl'in niyet ve çapını ölçmek için zaman kazanırken, diğer yandan ilişkiyi kesmeksizin zamana yayma stratejisini izler. Tecrübesiz Herzl, bunun olumlu bir cevap olduğunu zannederek sevinecek ve yandaşlarına telgraf çekerek 'bu iş oldu' mesajı gönderecektir. Ancak bu cevap, aslında "olumsuz bir evet" demekti, zira 3 ay sonra Filistin'e ne şekilde girmiş olursa olsun bütün Yahudilerin sınır dışı edilmesini emreden iradenin altında da Abdülhamid'in imzası olacaktı. Demek ki, hayır diyemeyeceği durumlarda muhatabının içine gömüleceği bir cevap yumağı sunmak bir Abdülhamid klasiğiydi.

Fakat Galante, Abdülhamid'in sanki Filistin'e yerleşme izni verdiği anlamına gelecek bu cevaptan kuşkulanmıştır. Zira tanıdığı Abdülhamid imkânı yok böyle bir şey yapmazdı. Bu işin içinde bir iş vardı ama neydi?

Bu soruyu eski Ayan üyelerinden Behor Efendi'ye sorar. O da, Abdülhamid'in Herzl'e görüşmeden sonra altın bir kravat iğnesi hediye ettiğini, bundan, iğneyi hediye ettiği kişiye çok öfkelendiği ve iğneyi göğsüne saplamak istediği manasının çıktığını söyler. İlk işaret alınmıştır. Gerçekte Abdülhamid bu nezaket gösterisi halinde geçen görüşmeden hiç hoşnut olmamıştır. İçy üzünü Levi'nin torunu açıklar.

MOŞE LEVİ 3 GÜN HAPSEDİLDİ
Herzl Viyana'ya döndükten sonra Abdülhamid Hahambaşı'nı çağırır. Levi sabahın 9'unda Saray'a gider ve huzura girmek için izin ister. Sultan cevap verir: "Biraz beklesin". Öğleye doğru Başmabeyinci Sultan'a kaymakamın beklemekte olduğunu hatırlatır. Cevabı aynı olur. Akşam olurken Sultan bugün gitmesini ve yarın gelmesini söyler. Moşe Levi, Sultan'ın işlerinin çokluğu nedeniyle kendisiyle görüşemediğini düşünerek ertesi gün aynı saatte Saray'a gelir. O gün de huzura kabul edilmez. Levi bu kez Saray'dan ayrılırken, Sultan'ın kendisine karşı olan tutumundan kuşkulanmaya başlar. Üçüncü gün de aynı şekilde bekletilir. Bu durum Başmabeyincinin de garibine gider ve Sultan'a Hahambaşı'nın beklediğini hatırlatır. O da güneş battıktan sonra huzura getirmesini söyler. (Bu, Abdülhamid'in önemli mevkilerdeki kişileri cezalandırma yöntemiydi. Bu bir tür tutuklamaydı. Moşe Levi bu uygulamaya göre 3 gün hapsedilmişti.)

Yıldız Selamlığı. Abdülhamid döneminde hiç aksatmadan yapılan Cuma selamlıkları devletin ihtişamını sergileme törenleriydi aynı zamanda.

SULTAN'IN AYAKLARINA KAPANDI
Sultan, Hahambaşı'na soğuk davranır ve birkaç dakikalık bir sessizlikten sonra kuru ve sert bir ses tonuyla "Hahambaşı (normalde "Hahambaşı Efendi" derdi, bu hitap şekli kızgınlığını gösterir), amcam Abdülaziz tahtta olduğu zamandan beri sizi tanırım ve birkaç gün öncesine kadar sadakatinizi takdir ederdim. Fakat Herzl'in gelişinden sonra bu sadakatten ayrılmış olduğunuzu esefle gördüm. Bir karışlık toprak parçasının bile verilemeyeceğini çok iyi bilen siz Hahambaşı, nasıl oldu da İmparatorluğumun, Müslüman ve Hıristiyan alemlerinin gözlerinin üzerinde olduğu bir parçasına ilişkin olarak benden böyle bir talepte bulunması için o adamı buraya getirebildiniz? Bu adamın talebinin yüzde birini bile kabul etseydim benim ve devletimin başına kim bilir neler gelirdi! O adamın beni ziyaret etmekteki amacından haberiniz var mıydı, yok muydu? Burada nelerin konuşulacağını bilmiyor muydunuz? Cevap veriniz!"

Üzgün ve mahcup olan Hahambaşı şu cevabı verdi: "Size hep sadık kaldım. Şimdi de sadığım ve hep sadık kalacağım. Efendimiz, yemin ederim ki, burada Siyonizm'den söz edileceğini bilmiyordum; Herzl bu konuda bana hiçbir şey söylemedi. Beni onun suç ortağı olmakla suçlamayın. Ben masumum, milletim de masumdur!" Bunları söyledikten sonra, Moşe Levi ayağa kalktı, ağlayarak Sultan'ın ayaklarına kapandı ve kendisini ve milletini affetmesini istedi.

Tayland Prensi (ortada, sağda olanı) Sarayı ziyaretinden çıkarken fesle poz veriyor.

Sultan öfke ile ayağa kalktı ve şöyle dedi:
"O adamın ziyaretinden haberinizin olmadığını söylüyorsunuz. Oysa mektubunuzda onun benimle Yahudi milletine ilişkin bir konuda görüşmek istediğini yazıyorsunuz! Ne demek oluyor bu?!" Moşe Levi gözleri yaşla dolu bir vaziyette şöyle cevap verdi: "Efendimiz, o adam gazeteci, zatıalinizin genel olarak Yahudi sorunu konusundaki görüşlerinizi öğrenmek istediğini zannetmiştim". Yetmişlik bir ihtiyarın karşısında ağlamasından duygulanmış olan Sultan şöyle dedi: "Şimdi sizin masum olduğunuzu anladım." Mabeyinciyi çağırdı ve Hahambaşı'nı dinlendirmesini emretti. Torununun anlattığına göre Moşe Levi bu azardan sonra 15 gün hasta yatmıştır.

Son Sultan'dı gerçekten de. Şu sözünün ışıltısı bugüne kadar geliyor: "Bu adamın talebinin yüzde birini bile kabul etseydim benim ve devletimin başına kim bilir neler gelirdi!"

Kabul etmediğin için başına neler geldiğini biliyoruz Sultanım!

Mustafa ARMAĞAN

yahudaoğlu=deccal=şeytanoğlu

Kazın ayağı öyle değil !
--------------------------
yahudaoğlu=deccal=şeytanoğlu
nasıl sistemli hareket ediyor
küçük bir örnek :

black magic =kara büyü yapanların
kullandığı semboller
blavitsky nin teosophy adlı sözde felsefe okuluyla etrafa saçtığı hastalıklara dayanır..

onun trans halinde yazdığı şeytani yazılar aryan ırkının gelecekte ortaya çıkacağına dair efsaneleri güçlendirmişti
hitler de bu şeytan felsefesinden son derece etkileniyor
onların dergilerini okuyordu...

aryan ırkının hindistanda varolduğu
büyük savaşlar neticesinde zayıflayıp tükentiği

ama bazı ırkların bugün almanya taraflarına geldiğine dair bazı fikirler
Hitleri de hindistanda araştırmaya yönlendirmişti

ve de
Hindistanın ünlü sembollerinden bir tanesi olan
svastika yı
partisinin amblemi seçmişti

blavistky şeytanının
öngördüğü üstün kişinin kendisi olduğunu düşünüyordu...
Niezche nin üstün insan fikri de
aynı şeytani öğretiyle bağlantılıydı

zerdüştün temeli de
farsi
ve hinduydu...

şeytan bin yıllık çalışmaları neticesinde
fikirsel altyapıları oluşturacak
sembolleri
yapılaır oluşturmuştu
herşey DECCAL in gelişi içindi...

ve ters haç bugün
şeytan kilisesinin de sembollerindendir
kaz ayağı şeklindeki sembol de
aslında ters haçtan başka bir şey değildir...
3 yön
3 boyut u temsil eder...

ve bu boyutların üstünde şeytan kendi varlığını empoze eder...
taraftarlarını bu şekilde kandırır...

bu bazen bir
Anarşi A sı olur ters yazılır...

bazen bir BARIŞ simgesi
bazen bir komünist yumruk
bazen otpor simgesi

hepsinin beslendiği aynı şeytani temeldir...

***
http://ottomanm2d.blogspot.com/
http://dunyagerceklerim.blogspot.com/
www.facebook.com/ottomanm2d
https://twitter.com/theottomanempir

Faysal El Kasım: 'Neden Guantanamo'da hiç Şii yok

Faysal El Kasım: 'Neden Guantanamo'da hiç Şii yok?'

El Cezira televizyonu program yapımcılarından Dr. Faysal El Kasım’ın sosyal paylaşım siteleri üzerinden paylaştığı bazı sorular düşündürdü. El Kasım’ın ‘çok masum sorular’ başlığını verdiği sorular şöyle:

1- Neden otuz yıldır ‘Amerika’ya ölüm’ diye bağırdıkları halde Guantanamo’da hiçbir İranlı Şii bulunmuyor?

2- Amerika neden İran’la bağlantılı grupları, Irak ve Suriye’de İran destekli militanların işlediği katliamlara karşın terör listesine almıyor?

3- Neden ABD insansız uçakları Yemen’de Ensaru’ş Şeria’yı bombalıyor da Husileri bombalamıyor?

4- Fransa neden Hizbullah’ın terör listesine sokulmasını engellemekte ısrar ediyor?

5- Batı neden Afganistan’dan Somali’ye Mali ve Yemen’e kadar hiçbir yerde Sünni İslami yönetimin hakim olduğu bir devlet kurulmasına izin vermiyor da buna karşılık Şii İran’a Körfez’de büyük güç olma izni veriyor?

6- Neden Şii İran’a ‘hayır işleri’ kisvesi altında Afrika’ya uzanması izni veriliyor da Sünni hayır kurumları engelleniyor?

İSRAİL TARİHİ

İsrail'in tarihi çok eskilere dayanır. Hazret-i Davud ve Hazret-i Süleyman zamanlarında doğru yolda olan ve peygamberlere inanan Yahudiler devlet kurmuşlardı. Fakat daha sonra hak yoldan ayrıldılar. Allahü teala onlara İsa Peygamber'i gönderdi. Yahudiler Hazret-i İsa'ya inanmadılar ve çok eziyet ettiler. Öldürülmesi için çeşitli yollara başvurdular. Nihayet havarilerden Yuda, Hazret-i İsa'nın yerini öğrenip Romalılara ihbar etti. Allahü teala tarafından Hazret-i İsa'nın göğe çıkarılmasından sonra Romalılar Kudüs üzerine hücum ederek Yahudileri dağıttılar. Bir kısmını esir edip, bir kısmını da öldürdüler. Kudüs'ü yağma ve tahrip ettiler. Bu suretle dağılan Yahudiler bir yerde toplanıp bir daha devlet kuramadılar. Her yerde hor ve zelil oldular, perişan bir halde yaşadılar. Bu durumda yaşayan Yahudiler 19. asrın sonlarına doğru devlet kurma çalışmalarına başladılar. Arz-ı mev'ut (vadedilmiş topraklar) üzerine devlet kurma çalışmaları ilk önce İngiltere'de görülür. 1848'de İngiliz hükumeti bir tamimle Filistin'deki konsoloslarını, Yahudileri himayeye memur etti. 1870'te Yahudi faaliyetlerinin merkezi İngiltere'den Rusya'ya geçti. Siyonist hareketlerin başına geçen Theodor

Herzl, Filistin'de bir Yahudi devletinin kurulması için birçok çalışmalarda bulundu. Bunun gayesi bir Yahudi şirketi kurup, vadedilmiş topraklar üzerine müstakil ve üç dört milyon Yahudiye yetecek genişlikte toprak satın almaktı. Herzl, İngiltere gibi güçlü bir devleti arkasına alarak, gayesine ulaşma çabasındaydı. Herzl, Yahudi devletinin ancak, kutsal topraklar üzerinde kurulmasını istediğinden, 1870 yılından itibaren Filistin toprakları üzerinde tarımsal yerleşme merkezleri teşkil etmeye başladılar. 1870-1896 yılları arasında Filistin'de on yedi tarım kolonisi kuruldu. Herzl, devrin Osmanlı Sultanı İkinci Abdülhamid Han ile görüşerek, ondan Filistin'de bir Aristokratik Cumhuriyet kurmak için izin istedi ve bazı tekliflerde bulundu. Bu teklifler ise şunlardı: 1. Yahudiler, Osmanlılara bir harp üssü inşa edecekler.

2. Osmanlı Devletine büyük mali yardımda bulunacaklar. 3. Sultanın siyasetini Avrupa'da destekleyecekler. 4. Filistin'de kuracakları büyük üniversitede aynı zamanda Türk öğrencileri de okuyacak. Tahsil için Avrupa'ya gitmeye lüzum kalmayacaktı. İkinci Abdülhamid Han, devletin mali durumunun kötü olmasına rağmen bu teklifleri kabul etmedi ve tarih sayfalarına altın harflerle yazılması gereken şu cevabı verdi: "Newlinsky Efendi! Eğer Mr. Herzl, senin, benim arkadaşım olduğun gibi arkadaşın ise ona söyle, bu meselede ikinci bir adım atmasın. Ben bir karış dahi olsa toprak satmam, zira bu vatan bana değil milletime aittir. Milletim bu Devleti kanlarını dökerek kazanmışlar ve yine kanlarıyla mahsuldar kılmışlardır.

O bizden ayrılıp uzaklaşmadan tekrar kanlarımızla örteriz. Benim Suriye ve Filistin alaylarımın efradı birer birer Plevne'de şehid düşmüşlerdir. Bir tanesi dahi geri dönmemek üzere hepsi muharebe meydanlarında kalmışlardır. Türk Devleti bana ait değildir. Türk milletinindir ve ben onun hiçbir parçasını veremem." Bu cevaba karşılık Herzl, gene Sultana birçok mektuplar yazmıştır. Fakat Sultan Herzl'in talep ve israrlarını kabul etmemiş, hatta kat'i bir lisanla haberleşmeyi kesmiştir. 1908 Meşrutiyetinden sonra İttihat ve Terakki Partisine Yahudiler geniş bir şekilde nüfuz ettiler. 1909'da bu parti tarafından kurulan hükumette üç Yahudi nazır (bakan) bulunuyordu. 1914'te çıkartılan bir kanunla ekalliyet zümreleri toprak satın alabilecekti. Bu kanuna dayanarak;

Yahudiler Filistin'de geniş araziler satın alıp, üzerlerine tapuladılar. Hatta Yahudi nazırlarının tesirleriyle Sultan İkinci Abdülhamid'in Filistin'deki şahsına ait münbit araziler Yahudilere satıldı. Birinci Dünya Savaşı Yahudilerin işine çok yaradı. İngiliz ve Fransızlar gizli bir anlaşma yaparak, Yahudilere teminat verdiler. Osmanlı Devleti elbirliğiyle yıkılacak ve Filistin'de bir Yahudi Dev leti kurulacaktı. Bu vaadi alan Yahudiler, Filistin'de Türkler aleyhine büyük bir casusluk faaliyetine giriştiler. Birinci Dünya Savaşı sonunda, Ortadoğu'da İngiltere'ye dost bir devlet kalmamıştı. İngiliz menfaatleri, bu bölgede bir dost devletin bulunmasını icap ettiriyordu. Filistin'de kurulacak bir Yahudi devleti bu boşluğu doldurabilecekti. Bundan dolayı 2 Kasım 1917'de İngiltere meşhur Belfor vaadini açıkladı.

Birleşmiş Milletler Cemiyeti de 1920 yılında, Filistin üzerinde İngiliz mandasını tanıdı. Bundan sonra kurulan bir Yahudi bürosu İngiltere nezdinde Yahudi haklarını temsil etmeye başladı. Sultan İkinci Abdülhamid Hanın kabul etmediği şartlar arasında bulunan bir üniversite 1925 yılında Skopus Dağında kurulmaya başlandı. İngiltere'nin Belfor planını tatbike başlaması ile Araplar, sömürgecilerin Filistin topraklarını çalıp siyonistlere teslim ettiklerini anladılar ve bunu müthiş şekilde protesto ettiler. 1929'da Kudüslü Araplar ile Yahudiler arasında on beş gün süren kanlı çarpışmalar oldu. Bundan sonraki yıllarda Nazi Almanya'sının Yahudilere karşı soykırımına girişmeye başlamasıyla Filistin'e büyük bir Yahudi göçü başladı. Filistin'deki Araplar bu göçe karşı koyduklarından İngiltere, Yahudi göçlerinin durdurulmasına karar verdi. Bunun üzerine Sion'a bağlı Askeri Yahudi Teşkilatı Hagahan, Filistin'e göç konusunda İngiltere'nin aldığı bu kısıtlayıcı kararı protesto amacıyla silahlı terör eylemlerine girişti.

Filistin'e de gizli Yahudi göçleri düzenlemeye başladı. İkinci Dünya Savaşınin müttefiklerin galibiyetiyle bitmesinden sonra, Filistin meselesi son safhasına ulaşmıştı. İngiltere daha sonra Amerika'nın yardımını sağladıktan sonra, Filistin meselesini Birleşmiş Milletlere götürüp, meselenin çözülmesini istedi. Birleşmiş Milletler 1947 Kasımında Filistin'in biri Yahudi öteki Arap olmak üzere iki devlet arasında paylaşılmasına karar verdi. Kudüs şehrine ise Birleşmiş Milletler denetiminde milletlerarası bir bölge statüsü tanındı. Bu çözüm Arapları tatmin etmedi. Filistin iç savaşı başladı. 1948 yılı 14 Mayısında İngiliz mandasının sona ermesi üzerine David Ben Gurion, bağımsız İsrail Devletinin kurulduğunu açıkladı. İsrail Devleti kurulur kurulmaz; Mısır, Ürdün, Suriye, Lübnan ve Irak orduları İsrail üzerine saldırıya başladılar. Böylece Birinci

Arap-İsrail savaşı başlamıştı. Bu savaş bir yıl kadar sürdü. İsrail'in yetmiş beş bin kişilik bir ordusu olmasına rağmen beş Arap devletini yendi. Birleşmiş Milletlerin çabasıyla yapılan anlaşma sonunda, İsrail toprakları çok genişlemişti. Araplarla İsrail arasındaki gerginlik

1964 yılında tekrar yoğunlaştı. Bu yılda bir Filistin Kurtuluş Teşkilatı ve bu teşkilata bağlı bir ordu kuruldu. Teşkilat gerilla faaliyetlerine başladı. 1967 Nisanında Suriye ve İsrail arasında sınır bölgesinde sabotaj hareketlerinin artması ve Birleşmiş Milletler askerlerinin denetimlerinde bulunan Sina Yarımadasını terk etmeleri ve burada üslenen Mısır birliklerinin Şarmel Şeyhi işgal etmeleri üzerine 5 Haziran 1967'de savaş başladı. Çok kısa süren savaş, Arap ülkelerinin mağlubiyeti ile sonuçlandı. İsrail Kudüs'ün tamamını, Sina Yarımadasının ve Suriye'nin güneybatı kesimini ele geçirdi. Çatışmalar sürekli devam etti. Ekim 1973'te Mısır birlikleri Süveyş Kanalındaki İsrail birliklerine sürpriz bir saldırı düzenleyerek yendi. Bu başarı, askeri dengenin Arap ülkeleri lehine değiştiğinin bir işareti olarak yorumlandı. 1978 ve 1979 yılları arasında ABD'nin öncülüğüyle önemli bir derecede uzlaşma sağlandı. Bu uzlaşma, Arap ülkelerinin büyük tepkilerine sebep oldu. Bu gün ise genelde, Arap ülkeleri ile İsrail arasındaki gerginlik hala devam etmektedir.

6 Aralık 1987'den bu yana hergün Filistinliler işgalci İsrail askerlerine karşı taş ve sopalarla mücadele vermekte ve işgale direnmektedirler. 1991'de meydana gelen Körfez Savaşı sırasında Irak, İsrail'e çeşitli zamanlarda füze saldırısında bulundu ise de İsrail buna cevap vermedi. Bu savaş İsrail'in Ortadoğu'da ABD'nin liderliğinde meydana gelen yeni düzende kilit bir rol üstlendi. Rusya Federasyonu bu yeni durum üzerine 24 yıl sonra İsrail'le yeniden diplomatik ilişki kurdu. İsrail 1992'de 400 kadar Müslüman Filistinliyi sınırdışı etmesi üzerine ABD-İsrail ilişkileri bozuldu. ABD'nin baskısı ile buların bir kısmını geri almaya razı oldu.

http://ansiklopedi.turkcebilgi.com/İsrail_tarihi

İSRAİL TARİHİ

İsrail'in tarihi çok eskilere dayanır. Hazret-i Davud ve Hazret-i Süleyman zamanlarında doğru yolda olan ve peygamberlere inanan Yahudiler devlet kurmuşlardı. Fakat daha sonra hak yoldan ayrıldılar. Allahü teala onlara İsa Peygamber'i gönderdi. Yahudiler Hazret-i İsa'ya inanmadılar ve çok eziyet ettiler. Öldürülmesi için çeşitli yollara başvurdular. Nihayet havarilerden Yuda, Hazret-i İsa'nın yerini öğrenip Romalılara ihbar etti. Allahü teala tarafından Hazret-i İsa'nın göğe çıkarılmasından sonra Romalılar Kudüs üzerine hücum ederek Yahudileri dağıttılar. Bir kısmını esir edip, bir kısmını da öldürdüler. Kudüs'ü yağma ve tahrip ettiler. Bu suretle dağılan Yahudiler bir yerde toplanıp bir daha devlet kuramadılar. Her yerde hor ve zelil oldular, perişan bir halde yaşadılar. Bu durumda yaşayan Yahudiler 19. asrın sonlarına doğru devlet kurma çalışmalarına başladılar. Arz-ı mev'ut (vadedilmiş topraklar) üzerine devlet kurma çalışmaları ilk önce İngiltere'de görülür. 1848'de İngiliz hükumeti bir tamimle Filistin'deki konsoloslarını, Yahudileri himayeye memur etti. 1870'te Yahudi faaliyetlerinin merkezi İngiltere'den Rusya'ya geçti. Siyonist hareketlerin başına geçen Theodor

Herzl, Filistin'de bir Yahudi devletinin kurulması için birçok çalışmalarda bulundu. Bunun gayesi bir Yahudi şirketi kurup, vadedilmiş topraklar üzerine müstakil ve üç dört milyon Yahudiye yetecek genişlikte toprak satın almaktı. Herzl, İngiltere gibi güçlü bir devleti arkasına alarak, gayesine ulaşma çabasındaydı. Herzl, Yahudi devletinin ancak, kutsal topraklar üzerinde kurulmasını istediğinden, 1870 yılından itibaren Filistin toprakları üzerinde tarımsal yerleşme merkezleri teşkil etmeye başladılar. 1870-1896 yılları arasında Filistin'de on yedi tarım kolonisi kuruldu. Herzl, devrin Osmanlı Sultanı İkinci Abdülhamid Han ile görüşerek, ondan Filistin'de bir Aristokratik Cumhuriyet kurmak için izin istedi ve bazı tekliflerde bulundu. Bu teklifler ise şunlardı: 1. Yahudiler, Osmanlılara bir harp üssü inşa edecekler.

2. Osmanlı Devletine büyük mali yardımda bulunacaklar. 3. Sultanın siyasetini Avrupa'da destekleyecekler. 4. Filistin'de kuracakları büyük üniversitede aynı zamanda Türk öğrencileri de okuyacak. Tahsil için Avrupa'ya gitmeye lüzum kalmayacaktı. İkinci Abdülhamid Han, devletin mali durumunun kötü olmasına rağmen bu teklifleri kabul etmedi ve tarih sayfalarına altın harflerle yazılması gereken şu cevabı verdi: "Newlinsky Efendi! Eğer Mr. Herzl, senin, benim arkadaşım olduğun gibi arkadaşın ise ona söyle, bu meselede ikinci bir adım atmasın. Ben bir karış dahi olsa toprak satmam, zira bu vatan bana değil milletime aittir. Milletim bu Devleti kanlarını dökerek kazanmışlar ve yine kanlarıyla mahsuldar kılmışlardır.

O bizden ayrılıp uzaklaşmadan tekrar kanlarımızla örteriz. Benim Suriye ve Filistin alaylarımın efradı birer birer Plevne'de şehid düşmüşlerdir. Bir tanesi dahi geri dönmemek üzere hepsi muharebe meydanlarında kalmışlardır. Türk Devleti bana ait değildir. Türk milletinindir ve ben onun hiçbir parçasını veremem." Bu cevaba karşılık Herzl, gene Sultana birçok mektuplar yazmıştır. Fakat Sultan Herzl'in talep ve israrlarını kabul etmemiş, hatta kat'i bir lisanla haberleşmeyi kesmiştir. 1908 Meşrutiyetinden sonra İttihat ve Terakki Partisine Yahudiler geniş bir şekilde nüfuz ettiler. 1909'da bu parti tarafından kurulan hükumette üç Yahudi nazır (bakan) bulunuyordu. 1914'te çıkartılan bir kanunla ekalliyet zümreleri toprak satın alabilecekti. Bu kanuna dayanarak;

Yahudiler Filistin'de geniş araziler satın alıp, üzerlerine tapuladılar. Hatta Yahudi nazırlarının tesirleriyle Sultan İkinci Abdülhamid'in Filistin'deki şahsına ait münbit araziler Yahudilere satıldı. Birinci Dünya Savaşı Yahudilerin işine çok yaradı. İngiliz ve Fransızlar gizli bir anlaşma yaparak, Yahudilere teminat verdiler. Osmanlı Devleti elbirliğiyle yıkılacak ve Filistin'de bir Yahudi Dev leti kurulacaktı. Bu vaadi alan Yahudiler, Filistin'de Türkler aleyhine büyük bir casusluk faaliyetine giriştiler. Birinci Dünya Savaşı sonunda, Ortadoğu'da İngiltere'ye dost bir devlet kalmamıştı. İngiliz menfaatleri, bu bölgede bir dost devletin bulunmasını icap ettiriyordu. Filistin'de kurulacak bir Yahudi devleti bu boşluğu doldurabilecekti. Bundan dolayı 2 Kasım 1917'de İngiltere meşhur Belfor vaadini açıkladı.

Birleşmiş Milletler Cemiyeti de 1920 yılında, Filistin üzerinde İngiliz mandasını tanıdı. Bundan sonra kurulan bir Yahudi bürosu İngiltere nezdinde Yahudi haklarını temsil etmeye başladı. Sultan İkinci Abdülhamid Hanın kabul etmediği şartlar arasında bulunan bir üniversite 1925 yılında Skopus Dağında kurulmaya başlandı. İngiltere'nin Belfor planını tatbike başlaması ile Araplar, sömürgecilerin Filistin topraklarını çalıp siyonistlere teslim ettiklerini anladılar ve bunu müthiş şekilde protesto ettiler. 1929'da Kudüslü Araplar ile Yahudiler arasında on beş gün süren kanlı çarpışmalar oldu. Bundan sonraki yıllarda Nazi Almanya'sının Yahudilere karşı soykırımına girişmeye başlamasıyla Filistin'e büyük bir Yahudi göçü başladı. Filistin'deki Araplar bu göçe karşı koyduklarından İngiltere, Yahudi göçlerinin durdurulmasına karar verdi. Bunun üzerine Sion'a bağlı Askeri Yahudi Teşkilatı Hagahan, Filistin'e göç konusunda İngiltere'nin aldığı bu kısıtlayıcı kararı protesto amacıyla silahlı terör eylemlerine girişti.

Filistin'e de gizli Yahudi göçleri düzenlemeye başladı. İkinci Dünya Savaşınin müttefiklerin galibiyetiyle bitmesinden sonra, Filistin meselesi son safhasına ulaşmıştı. İngiltere daha sonra Amerika'nın yardımını sağladıktan sonra, Filistin meselesini Birleşmiş Milletlere götürüp, meselenin çözülmesini istedi. Birleşmiş Milletler 1947 Kasımında Filistin'in biri Yahudi öteki Arap olmak üzere iki devlet arasında paylaşılmasına karar verdi. Kudüs şehrine ise Birleşmiş Milletler denetiminde milletlerarası bir bölge statüsü tanındı. Bu çözüm Arapları tatmin etmedi. Filistin iç savaşı başladı. 1948 yılı 14 Mayısında İngiliz mandasının sona ermesi üzerine David Ben Gurion, bağımsız İsrail Devletinin kurulduğunu açıkladı. İsrail Devleti kurulur kurulmaz; Mısır, Ürdün, Suriye, Lübnan ve Irak orduları İsrail üzerine saldırıya başladılar. Böylece Birinci

Arap-İsrail savaşı başlamıştı. Bu savaş bir yıl kadar sürdü. İsrail'in yetmiş beş bin kişilik bir ordusu olmasına rağmen beş Arap devletini yendi. Birleşmiş Milletlerin çabasıyla yapılan anlaşma sonunda, İsrail toprakları çok genişlemişti. Araplarla İsrail arasındaki gerginlik

1964 yılında tekrar yoğunlaştı. Bu yılda bir Filistin Kurtuluş Teşkilatı ve bu teşkilata bağlı bir ordu kuruldu. Teşkilat gerilla faaliyetlerine başladı. 1967 Nisanında Suriye ve İsrail arasında sınır bölgesinde sabotaj hareketlerinin artması ve Birleşmiş Milletler askerlerinin denetimlerinde bulunan Sina Yarımadasını terk etmeleri ve burada üslenen Mısır birliklerinin Şarmel Şeyhi işgal etmeleri üzerine 5 Haziran 1967'de savaş başladı. Çok kısa süren savaş, Arap ülkelerinin mağlubiyeti ile sonuçlandı. İsrail Kudüs'ün tamamını, Sina Yarımadasının ve Suriye'nin güneybatı kesimini ele geçirdi. Çatışmalar sürekli devam etti. Ekim 1973'te Mısır birlikleri Süveyş Kanalındaki İsrail birliklerine sürpriz bir saldırı düzenleyerek yendi. Bu başarı, askeri dengenin Arap ülkeleri lehine değiştiğinin bir işareti olarak yorumlandı. 1978 ve 1979 yılları arasında ABD'nin öncülüğüyle önemli bir derecede uzlaşma sağlandı. Bu uzlaşma, Arap ülkelerinin büyük tepkilerine sebep oldu. Bu gün ise genelde, Arap ülkeleri ile İsrail arasındaki gerginlik hala devam etmektedir.

6 Aralık 1987'den bu yana hergün Filistinliler işgalci İsrail askerlerine karşı taş ve sopalarla mücadele vermekte ve işgale direnmektedirler. 1991'de meydana gelen Körfez Savaşı sırasında Irak, İsrail'e çeşitli zamanlarda füze saldırısında bulundu ise de İsrail buna cevap vermedi. Bu savaş İsrail'in Ortadoğu'da ABD'nin liderliğinde meydana gelen yeni düzende kilit bir rol üstlendi. Rusya Federasyonu bu yeni durum üzerine 24 yıl sonra İsrail'le yeniden diplomatik ilişki kurdu. İsrail 1992'de 400 kadar Müslüman Filistinliyi sınırdışı etmesi üzerine ABD-İsrail ilişkileri bozuldu. ABD'nin baskısı ile buların bir kısmını geri almaya razı oldu.

http://ansiklopedi.turkcebilgi.com/İsrail_tarihi