Yeni bir Gezi Ayaklanması tertipleniyor!
15 Temmuz 2013 tarihinde, "Polisin şiddeti, eylemcilerin niyeti" başlığıyla bir yazı kaleme almış ve şu önemli ayrıntıya dikkat çekmiştim. "Son yıllarda Avrupa'nın çeşitli üniversitelerinde "Psikoloji Dersleri" verilmeye başlandı. Bu derslerde kullanılan teknikler çok ilginçtir.
Ancak asıl ilginç ve bir o kadar da korkunç olan, elde edilen sonuçlardır. Örneğin; 2 aylık bir terapi dersi sonucunda 1 yaşındaki bebek hakkında, "O çok kötü biri. Şeytan o, şeytan" konusu işlenmiş ve derse katılanların 3'te 2'lik çoğunluğu masum bebeğin kötü biri olduğuna inanmaya başlamıştır.
Türkiye'de de bu dersler ve derslerdeki ilginç teknikler son yıllarda bazı üniversitelerde uygulanmaya başlandı. Örneğin Gezi Parkı olaylarından aylar önce Başbakan Erdoğan konuları bu derslerde sıkça işlenmeye başlandı.
Ve eylemlerden hemen önce 4 üniversitede ve hem de aynı zamanda psikoloji dersi öğrencilerine, "Recep Tayyip Erdoğan'ın hastalığı nedir?" sorusu soruldu.
Doğru şık olarak hangisi kabul edildi, biliyor musunuz? "Diktatör" Peki bu sınavdan sonra ne olduğunu biliyor musunuz? O öğrenciler, Gezi Parkı olayları patlak verdiğinde okudukları üniversitenin önünde bekletilen otobüslere tıka basa doldurularak bizzat Taksim'e taşındı. Niye? "Diktatörü devirmeleri için..." ***
O günlerde yerim dar olduğu için, detaya fazla girememiştim. Bugün o dönemlerde neden böyle bir çalışma yapıldığını... O çalışmanın startını kimin verdiğini... Erdoğan'a ilk kez "diktatör" diyen kişinin kim olduğunu....
Ve bugün bu çalışmaların devam edip etmediğini anlatmaya çalışacağım. Çoğu kişi bilmez ama, bu sözü ilk söyleyen kişi, CHP lideri Kemal Kılıçdaroğlu'dur. Aslında ilk başlarda onun aklında da "Diktatör" demek gibi bir düşünce yoktu.
İlkin "Padişah Erdoğan" diyerek başladı çalışmalarına. Bu sözleri aleyhde haberlerle günlerce bazı gazetelerin de manşetlerine taşındı. Ama ters giden birşeyler oldu.
Evdeki hesap çarşıya uymadı. Baktılar ki halkın Osmanlı İmparatorluğu'na büyük bir sempatisi var ve "Padişah Erdoğan" sloganı AK Partililerin de hoşuna gitti ve slogan oldu.
İşte o gün, Kılıçdaroğlu bu sözü terkederek yerine "Diktatör" tanımını kullanmaya başladı. Yapılan şey, algıda seçiciliği sağlamaktı. Sağlandı da...
Kendisini destekleyen ve oy veren bazı kesimler bile o dönemde Erdoğan'ın her konuşmasında diktatörlük emareleri aramaya başladı. Özellikle hayatları şarkılardan ve sonradan uydurulmuş ulusal kahramanlık masallarından ibaret olan öğrenciler bu tufaya en çabuk düşenler oldu..
O günlerde Mısır'da, Tunus'ta, Libya'da "Arap Baharı" adı altında diktatörleri deviren halktan kahraman gibi bahsedilmesi onları daha da bir şevklendirdi. "Kahraman olma" hevesiyle çıktıkları yolda birer sokak eşkiyası damgası yiyerek evlerine döneceklerinden bihaberdiler.
Takım taraftarları ve hatta lise öğrencileri bile bu eylemin içine çekildi. Olanlar oldu, ölenler öldü. Bize ise olanları acı içinde seyretmek düştü. O günlerin üzerinden 6 ay geçti. Peki o günden sonra "diktatörlük algısı yaratmak için yapılan çalışmalar" durdu mu? Hayır...
Birileri, kanmaya müsait kesimlerin kulaklarını yine diktatörlük palavralarıyla dolduruyor bugünlerde.. Eskiden kapalı kapılar ardında yapılan çalışmalar artık gizlenmiyor bile.
"Bu iktidarın seçimle gitmeyeceği belli. Ne yapıp yapıp sandık dışı çalışmalarla göndermeliyiz" çalışmalarını toplumun gözü önünde yapmaya başladılar. Neler yapıldığını görmek için sadece CHP'ye bakmanız bile yeter.
İktidarla küçük bir tartışmaya giren hangi kesim, hangi grup varsa hemen onunla yakınlaşma çabaları...
BDP ile gizli ittifa çalışmaları...
MHP'ye yerel seçimde ittifak için cilve yapmalar... Düne kadar düşman gördüğü cemaatle aynı safta yer almalar... AB ülkelerine "Erdoğan'ın diktatörlüğünden kesitler" kitapçıkları, ABD'ye ise gezi parkı broşürleri götürmeler. Ve tabi ki eline mikrofon geçen her yerde "Bu diktatörden kurtulacağız" naraları..
Erdoğan'a, "Eskilerin kaderini yaşamak istemiyorsan bizim dediklerimizi yapacaksın" tehdidiyle diz çöktürebilmek için elinden geleni ardına koymuyor. Anlayacağınız, askeri kanadın artık yapamadığı darbeyi siviller ve gençler üzerinden yaptırabilmek için gecesini gündüzüne katarak çalışıyor CHP'nin lideri...
Tek bir amaç var. Türkiye'de yeni bir ayaklanma yaşandığında, "Ama adam diktatördü" diyerek dünyanın da algısını bu yönde değiştirip, darbeyi meşrulaştırmak! Tıpkı Kaddafi'ye yapılanı yaptırabilmek. *** Yandaşları da yok değil hani...
Bir yanda 200 TL karşılığında sokakları yangın yerine çevirmeye çalışan paralı askerler. Diğer yanda şehir meydanlarına tırlarla taşınan biraları içip kendinden geçenler. Bir de Sanatçılardan ve gazetecilerden oluşan bir kesim var. Hepsi önceden prova edilmiş sözlerle diktatör dedikleri adama ve ona oy veren seçmene en ağır cümlelerle küfür ve hakaretleri sıralıyor.
Gözlerinden kin, sözlerinden nefret saçılıyor. Kurdukları her cümle savaş ve kan kokuyor. Kaldırımların dibindeki oluklardan kan akıncaya kadar durmak istemiyorlar. "Fikir özgürlüğü ile küfür özgürlüğü aynı şey değil" diyerek bu çirkinliğe karşı çıkanlar ise bir anda, "Bak beni hedef gösteriyor" sözleriyle sindirilmeye çalışılıyor. "Özgür insanlar kiminle isterse, onunla at sürerler" düşüncesine zerre kadar saygıları yok.
"Benim küfretme özgürlüğüm var. Ama senin kınama veya tepki gösterme özgürlüğün yok" gibi utanç verici fikirleri savunabiliyorlar. Bu bir psikolojik harp. Hem kendi yandaşlarını, hem karşısındakileri yazdıklarıyla birer barut haline getiriyorlar bilinçlice. İkinci infilak anı geldiğinde başarıya ulaşmak amacıyla ellerinden gelen alçaklığı yapıyorlar.
Oysa kendileri de çok iyi biliyor. Karşılarına dikilenler, "Birileri istemiyor diye seçimle gelen bir iktidarı sürgün etme dönemi sona erdi. Eğer bu iktidar gidecekse, geldiği güzergahı takip ederek gidecek. Bu işi sizin kirli ellerinize bırakmayız" diyor. "Yalaka, bidon kafalı, makarnacı, kömürcü, göbeğini kaşıyan adam, Erdoğan'ın kıçının kılı, koyun sürüsü..." Bu aşağılama sözlerini duymalarına rağmen, inandıkları değerlere sıkı sıkıya sarılan bir kesim var artık bu topraklarda...
Onlar, hiç de çabuk ve hiç de kolay olmayan bir yoldan geldiler. Korkunun, kılıçtan daha derin yaralar açtığını yaşayarak ulaştılar bugünlere. Yaşamayı umduğu hayatı, darbe hileleriyle ellerinden alınanlar, bahtının ipini bir kez yakaladı ve kolay kolay bırakmayacak. Eylemler, sözlerden daha gerçektir. Gururu için kan, hırsı için makam isteyenlerin çağı sona erdi.
Ülkeye sadakati, sözlerden öte eylemleriyle gösterenlerin devri başladı. Adnan Menderes suçsuz günahsız yere ipe götürülürken çaresizce izleyenlerin torunları, Özal zehirlenerek öldürülürken biçare kalanların çocukları bir kez daha aynı zulme uğramamak için en kutsal savaşını veriyor.
Tarih, Menderes'in asılmasını da, o haksızlık karşısında susanları da yazıyor. Bugün kimi lanetle, kimi rahmetle andığımız belli. Bu dünya neleri geçiştirmedi. İçinde bizler olsak da olmasak da yerkürenin öyküsü devam edecek. Bugünler de geçip gidecek, birer mide bulantısı gibi...
Birileri "Tarih sizi birer koyun sürüsü olarak yazacak" diyedursun. Doğrudur... Tarih bugünleri de yazacak... Kimilerini darbe hevesiyle, ülkenin istikbaline kastedenler olarak.
Kimilerini ise gerçek diktatörlerin torunlarının karşısında onur ve yaşam mücadelesi verenler olarak. Bugünleri görenler de anılacak gelecekte... Kimileri lanetle, kimileri rahmetle...
twitter.com/slymnoz facebook.com/slymnoz http://www.internethaber.com/yeni-bir-gezi-ayaklanmasi-mi-geliyor-15309y.htm
Ekleyen: Süleyman Özışık
taksim etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
taksim etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
4 Aralık 2013 Çarşamba
6 Kasım 2013 Çarşamba
150 yıllık hesap
150 yıllık hesap
Birkaç gün önce "Artık sadece Kuzey Irak değil Bağdat da Türkiye ile bütünleşmek için düğmeye bastı!" anlamına gelen cümleleri burada sıralamıştım.
Dün sabah gazeteler arasında mekik dokurken Enerji Bakanı Taner Yıldız'ın sözleriyle adeta duvara tosladım.
Bakan Yıldız "Kerkük-Yumurtalık boru hattı hattının sadece Barzani'nin değil BASRA petrollerini de dünyaya taşıyacak" diyordu!
Bu içeride kavga isteyenlerin, huzursuzluk peşinde koşanların, eski masanın geri gelmesi için çalışanların, Türk'ün yürüyüşünü durdurmak isteyenlerin anlayabileceği bir şey değildi! "Hayaldi gerçek oldu" bile diyemiyorum!
Çünkü düne kadar bunun hayalini kuran kimse yoktu!
Bunu dile getirmeye kalkanlar "DELİ" diye içeri atılırdı!
Basra petrollerinin Akdeniz'le buluşmasını okurken çok eskiye gittim!
Aradan geçen uzun zamanın neler götürdüğünü düşündüm!
Nasıl oyuna getirildiğimizi hatırladım!
Sultan Abdülaziz'e kadar yolculuk ettim!
Dünyanın üçüncü büyük donanmasını yaptıran, geleceğin denizlerde olduğunu keşfeden Padişah Abdülaziz, çok bilinmez ama YAVUZ SULTAN SELİM'den sonra Mısır'ı ziyaret eden ilk Padişah'tı!
Donanma ile meşgul olduğu kadar su yollarıyla da ilgilendi!
Süveyş Kanalı onun zamanında aldı başını gitti! Aklına yattığı için Fransızlar'ı kendi safına çekip İngiltere'ye GOL atmaya çalıştı!
Muazzam bir AKIL oyunuydu yaptığı! İngilizler'e alçak perdeden konuşup kanalın hayata geçmesi için çırpındı!
Çünkü İngiliz Başbakan ve Türk düşmanı Gladstone kesinlikle KANALA karşıydı! "Türkler insanlık dışı örnektir!" diyecek kadar sınırı aşan biri olan Gladstone önemli görüşmelerde KIRMIZI ÇANTASINI hiç bırakmamıştı! Bugün de İngiliz başbakanların kullandığı KIRMIZI ÇANTA Osmanlı'nın canını çok yakmıştı! Parçalama toplantılarında o kırmızı çanta hep vardı!
Zaten Abdülhamit bunu bildiği için ölümüne sevindiği tek isim Gladstone'du!
Neyse...
Abdülaziz donanma ve Süveyş projesi nedeniyle hayatını kaybetti!
Her zamanki gibi içerideki adamlarına bunu yaptırdılar!
Süveyş Kanalı hayata geçmiş ama OSMANLI devre dışı kalmıştı! Belki Osmanlı'yı hayata bağlayacak olan en önemli proje Abdülaziz'in öldürülmesiyle son buluyordu!
Hiç acımaz, son kertede ÖLÜM kusarlardı!
Kaybetmeye tahammülleri yoktu çünkü!
Abdülaziz katledildikten sonra İngilizler Gladstone'dan sonra ilk kez bir Musevi'yi BAŞBAKAN yaptılar! Kraliçe'nin sadık elemanı olan Benjamin Disraeli Süveyş'e hemen çöktü!
Arka planda Rothschild ailesi vardı! İstedikleri isim BAŞBAKAN olmuştu sonuçta!
PARA devreye girip kanal İngilizler'in hakimiyetine geçti!
Bunu fırsat bilen Shell aldığı ÖZEL İZİNLE yüksek tonajlı gemileri kanaldan geçirdi! Bu büyük üstünlük demekti!
Disraeli ile birlikte hem Shell hem de Royal Dutch gülüyordu!
PARANIN efendileri artık kesinlikle Ortadoğu'ya inmişlerdi!
sırada başkaları vardı!
Rus petrollerini ele geçirdiler!
Daha sonra da işi Shell ve Royal Dutch'a devrettiler!
Aslında ortada bir devir yoktu!
Rothschildler satıştan dolayı iki şirketin hisselerini ele geçiriyordu! Yani satarken alıyordu! Bu işlemle birlikte AİLE dünyanın her yerindeki petrollerin büyük ortağı oluyordu!
Şirketlerin ismi değişse de PATRON aynıydı!
Ünlü Rothschild ajanı Gülbenkyan da Ortadoğu petrollerinin İngilizler'e geçmesi için gece gündüz çalışıyordu!
Shell'in İstanbul ofisi ajanların buluşma merkezi olmuştu! Çok yazılmasa da literatüre giren MR. FIVE PERCENT yani "Bay yüzde beş!" sözü Sarkis Gülbenkyan için söylenmişti!
Osmanlı vatandaşı olduğu halde bölgenin petrol rezervlerini tek tek tespit etmiş ve daha sonra da Royal Dutch ile Shell'i evlendirmiştir!
Bütün bunlar olurken nasıl GEZİ olayları ile meşgul isek o zaman da MEŞRUTİYET ve 31 Mart Vakası ile uğraşıyorduk!
Adamlar bir şey alacakları vakit kesinlikle bize SORUN çıkartıyorlardı! Biz kuklaya bakarken KUKLACI pastayı götürüyordu!
Unutmadan, Osmanlı'nın petrolünü İngilizler'e peşkeş çeken Gülbenkyan paranın buluştuğu tek adres olan OSMANLI BANKASI'nın da danışmanıydı!
Kedi ciğer ilişkisi anlayacağınız!
Görevini yaptıktan sonra Portekiz'de yani İngiliz bayrağının dalgalandığı topraklarda vefat eden Gülbenkyan sayesinde petrol Türkler'e nasip olmadı!
İşte 1850'lerde başlayan TUTSAKLIĞIMIZ artık her geçen gün kırılıyor!
Bakın BASRA petrollerinin Türkiye üzerinden Akdeniz'e akması İngilizler ve onların hayat verdiği ailelerin buralardan temelli gitmesi anlamına geliyor!
Bu Osmanlı'yı yıkan İngiliz Kraliyet ailesinin kesin mağlubiyeti demek!
Artık savaşlar silahla, topla, tüfekle kazanılmıyor!
Masaya yumruğu vurmak ve istediğin sonucu alabilmek çok önemli!
Birileri üzülse de, kırılsa da, istemese de Türkler dönüyor!
Hem de beklenmediği kadar etkili bir şekilde!
Bölge kardeşliği ve adaleti tekrar keşfediyor!
Türkiye hem kazanıp hem kazandıracak!
Bölgedeki bütün oyuncular karlı çıkacak!
Ama hepsinin üzerinde ANKARA'nın koruyucu şemsiyesi olacak!
İşte Türkiye'yi küçük düşürenler şimdi zorda!
Söylenmez biliyorum ama Türkler, Osmanlı'nın hem öldürülen sultan ve devlet adamlarının intikamını 150 yıl sonra alıyor!
KANALLA önümüzü kesseler de BORU HATLARIYLA geri geliyoruz!
Arap da, Kürt de, Ermeni de, Süryani de herkes buna inandı!
Bu topraklar uzun zaman hasret kaldıkları ADALETLE buluşacak!
Kolay olmadı, çok diyet ödendi!
Ama son kare hepsinden önemli!
Petrol akacak Türk bakmayacak!
şimdi anladınızmı BOP u
NOT: Royal Dutch ve Shell evlenirken Rockefeller'ın kurduğu Standart Oil en büyük rakipleriydi!
Akrabalar yarışıyordu anlayacağınız!
Pastanın dilimleri hep onlara gidiyordu!
Ergün diler
Birkaç gün önce "Artık sadece Kuzey Irak değil Bağdat da Türkiye ile bütünleşmek için düğmeye bastı!" anlamına gelen cümleleri burada sıralamıştım.
Dün sabah gazeteler arasında mekik dokurken Enerji Bakanı Taner Yıldız'ın sözleriyle adeta duvara tosladım.
Bakan Yıldız "Kerkük-Yumurtalık boru hattı hattının sadece Barzani'nin değil BASRA petrollerini de dünyaya taşıyacak" diyordu!
Bu içeride kavga isteyenlerin, huzursuzluk peşinde koşanların, eski masanın geri gelmesi için çalışanların, Türk'ün yürüyüşünü durdurmak isteyenlerin anlayabileceği bir şey değildi! "Hayaldi gerçek oldu" bile diyemiyorum!
Çünkü düne kadar bunun hayalini kuran kimse yoktu!
Bunu dile getirmeye kalkanlar "DELİ" diye içeri atılırdı!
Basra petrollerinin Akdeniz'le buluşmasını okurken çok eskiye gittim!
Aradan geçen uzun zamanın neler götürdüğünü düşündüm!
Nasıl oyuna getirildiğimizi hatırladım!
Sultan Abdülaziz'e kadar yolculuk ettim!
Dünyanın üçüncü büyük donanmasını yaptıran, geleceğin denizlerde olduğunu keşfeden Padişah Abdülaziz, çok bilinmez ama YAVUZ SULTAN SELİM'den sonra Mısır'ı ziyaret eden ilk Padişah'tı!
Donanma ile meşgul olduğu kadar su yollarıyla da ilgilendi!
Süveyş Kanalı onun zamanında aldı başını gitti! Aklına yattığı için Fransızlar'ı kendi safına çekip İngiltere'ye GOL atmaya çalıştı!
Muazzam bir AKIL oyunuydu yaptığı! İngilizler'e alçak perdeden konuşup kanalın hayata geçmesi için çırpındı!
Çünkü İngiliz Başbakan ve Türk düşmanı Gladstone kesinlikle KANALA karşıydı! "Türkler insanlık dışı örnektir!" diyecek kadar sınırı aşan biri olan Gladstone önemli görüşmelerde KIRMIZI ÇANTASINI hiç bırakmamıştı! Bugün de İngiliz başbakanların kullandığı KIRMIZI ÇANTA Osmanlı'nın canını çok yakmıştı! Parçalama toplantılarında o kırmızı çanta hep vardı!
Zaten Abdülhamit bunu bildiği için ölümüne sevindiği tek isim Gladstone'du!
Neyse...
Abdülaziz donanma ve Süveyş projesi nedeniyle hayatını kaybetti!
Her zamanki gibi içerideki adamlarına bunu yaptırdılar!
Süveyş Kanalı hayata geçmiş ama OSMANLI devre dışı kalmıştı! Belki Osmanlı'yı hayata bağlayacak olan en önemli proje Abdülaziz'in öldürülmesiyle son buluyordu!
Hiç acımaz, son kertede ÖLÜM kusarlardı!
Kaybetmeye tahammülleri yoktu çünkü!
Abdülaziz katledildikten sonra İngilizler Gladstone'dan sonra ilk kez bir Musevi'yi BAŞBAKAN yaptılar! Kraliçe'nin sadık elemanı olan Benjamin Disraeli Süveyş'e hemen çöktü!
Arka planda Rothschild ailesi vardı! İstedikleri isim BAŞBAKAN olmuştu sonuçta!
PARA devreye girip kanal İngilizler'in hakimiyetine geçti!
Bunu fırsat bilen Shell aldığı ÖZEL İZİNLE yüksek tonajlı gemileri kanaldan geçirdi! Bu büyük üstünlük demekti!
Disraeli ile birlikte hem Shell hem de Royal Dutch gülüyordu!
PARANIN efendileri artık kesinlikle Ortadoğu'ya inmişlerdi!
sırada başkaları vardı!
Rus petrollerini ele geçirdiler!
Daha sonra da işi Shell ve Royal Dutch'a devrettiler!
Aslında ortada bir devir yoktu!
Rothschildler satıştan dolayı iki şirketin hisselerini ele geçiriyordu! Yani satarken alıyordu! Bu işlemle birlikte AİLE dünyanın her yerindeki petrollerin büyük ortağı oluyordu!
Şirketlerin ismi değişse de PATRON aynıydı!
Ünlü Rothschild ajanı Gülbenkyan da Ortadoğu petrollerinin İngilizler'e geçmesi için gece gündüz çalışıyordu!
Shell'in İstanbul ofisi ajanların buluşma merkezi olmuştu! Çok yazılmasa da literatüre giren MR. FIVE PERCENT yani "Bay yüzde beş!" sözü Sarkis Gülbenkyan için söylenmişti!
Osmanlı vatandaşı olduğu halde bölgenin petrol rezervlerini tek tek tespit etmiş ve daha sonra da Royal Dutch ile Shell'i evlendirmiştir!
Bütün bunlar olurken nasıl GEZİ olayları ile meşgul isek o zaman da MEŞRUTİYET ve 31 Mart Vakası ile uğraşıyorduk!
Adamlar bir şey alacakları vakit kesinlikle bize SORUN çıkartıyorlardı! Biz kuklaya bakarken KUKLACI pastayı götürüyordu!
Unutmadan, Osmanlı'nın petrolünü İngilizler'e peşkeş çeken Gülbenkyan paranın buluştuğu tek adres olan OSMANLI BANKASI'nın da danışmanıydı!
Kedi ciğer ilişkisi anlayacağınız!
Görevini yaptıktan sonra Portekiz'de yani İngiliz bayrağının dalgalandığı topraklarda vefat eden Gülbenkyan sayesinde petrol Türkler'e nasip olmadı!
İşte 1850'lerde başlayan TUTSAKLIĞIMIZ artık her geçen gün kırılıyor!
Bakın BASRA petrollerinin Türkiye üzerinden Akdeniz'e akması İngilizler ve onların hayat verdiği ailelerin buralardan temelli gitmesi anlamına geliyor!
Bu Osmanlı'yı yıkan İngiliz Kraliyet ailesinin kesin mağlubiyeti demek!
Artık savaşlar silahla, topla, tüfekle kazanılmıyor!
Masaya yumruğu vurmak ve istediğin sonucu alabilmek çok önemli!
Birileri üzülse de, kırılsa da, istemese de Türkler dönüyor!
Hem de beklenmediği kadar etkili bir şekilde!
Bölge kardeşliği ve adaleti tekrar keşfediyor!
Türkiye hem kazanıp hem kazandıracak!
Bölgedeki bütün oyuncular karlı çıkacak!
Ama hepsinin üzerinde ANKARA'nın koruyucu şemsiyesi olacak!
İşte Türkiye'yi küçük düşürenler şimdi zorda!
Söylenmez biliyorum ama Türkler, Osmanlı'nın hem öldürülen sultan ve devlet adamlarının intikamını 150 yıl sonra alıyor!
KANALLA önümüzü kesseler de BORU HATLARIYLA geri geliyoruz!
Arap da, Kürt de, Ermeni de, Süryani de herkes buna inandı!
Bu topraklar uzun zaman hasret kaldıkları ADALETLE buluşacak!
Kolay olmadı, çok diyet ödendi!
Ama son kare hepsinden önemli!
Petrol akacak Türk bakmayacak!
şimdi anladınızmı BOP u
NOT: Royal Dutch ve Shell evlenirken Rockefeller'ın kurduğu Standart Oil en büyük rakipleriydi!
Akrabalar yarışıyordu anlayacağınız!
Pastanın dilimleri hep onlara gidiyordu!
Ergün diler
23 Ekim 2013 Çarşamba
Sizin "Ekim Devrimi" ne oldu yahu
Sizin "Ekim Devrimi" ne oldu yahu?
Acele edin oğlum, şunun şurasında bir haftanız kaldı. Ekimde devrim yapacaktınız, kasıma kalmasın. Mevsim dönmeden, yağmurlar başlamadan yapacaksanız yapın, pastırma yazı sürerken...
Haaa, eski Rus takvimine uyup onlar gibi "ekim" devrimini aslında "kasımda" yapacaksanız o başka tabii.
Çünkü bu takvimlerarası farkı maşallah artık öğrendiniz, eski 31 Mart'ın yeni 13 Nisan'a tekabül ettiğini bile artık biliyorsunuz ("denk gelmek" demektir güzel evladım), artık 31 Mart günleri gidip marjinal gazetelerin önünde tepişmiyorsunuz (siz Osmanlı'yı bütünüyle reddetmemiş miydiniz yahu, size ne Osmanlı'nın bir ayaklanmasından?)
Ama bu memlekette "şanlı Silivri direnişinin" DVD'sine para verip alanlar olduğuna göre, ekimde de devrim yapılır mı yapılır vallahi...
Siz onu bekleyedurun, bakın adam ne yaptı:
Pasaport verme yetkisi polisin elinden alındı!
Pasaportları artık, nüfus kağıdı verir gibi, Nüfus Memurluğu verecek. Daha fiyakalı olsun isterseniz Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü diyelim. Yani pasaport almak, kafa kağıdı almak kadar "olağan ve sıradan" bir işleme dönüşüyor.
Uygulamada zaten böyleydi, son yıllarda polis hiç kimseye hiçbir sorun çıkarmıyor, parasını bastıran her vatandaşa sebil gibi pasaport dağıtıyordu da, artık bütünüyle devreden çıkacak.
Çünkü "sizinkilerin" zamanında pasaport almak deveye hendek atlatmak kadar zordu. "Mimli" kişiler pasaport alamazlardı.
Eski bir dostum olan bir eşek komünist ancak Turgut Özal sayesinde pasaport alabilmişti de, cebine koyunca ilk işi Özal'a küfür etmek olmuştu...
Benim bu heriflerden sıtkım niçin sıyrıldı sanırsınız?
Polisin elinden alınan yalnız pasaport yetkisi değil... "Siyasi şube" de tarihe karıştı!
"Asayiş" dışında hiçbir konuya karışmayacak artık polis. Partileri, sendikaları izlemeyecek.
Bunun ne demek olduğunu, Sansaryan Hanı'nın yolunu bilen yaşlılar anlayacaklardır. Tırnakları sökülenler, tabutluk hücrelerde günlerce dik duranlar... Ayaklarına su dökülenler, şişmiş tabanlarında falakanın izi kalmasın diye...
Tarık Akan namıyla maruf Tarık Tahsin Üregül adlı vatandaş da anlayacak mıdır, hani şu "Karartma Geceleri" filminde, Milli Şef döneminde anadan doğma soyulup çırılçıplak falakaya yatırılan ve üzerine su çarpılan Rıfat Ilgaz'ı oynamış olan vatandaş?
"Solun doğal lideri" saydıkları İsmet İnönü döneminde!...
Anlamayacaktır. Anlamasını da beklemiyoruz.
Artık hiçkimse siyasi görüşlerinden ötürü Emniyet'e götürülemeyecek. Buna bir devrim diyebilir miyiz? Evet, bence de... Devrim demek geliyor içimden...
Ama salim arkadaşlar asıl devrimi bu ay içinde yapacaklarmış. Sallanmayın oğlum, şunun şurasında bir haftanız kaldı. Belki gene pasaport yasağı koyarsınız, baksanıza, Doğu Perinçek iktidara gelince banka hesaplarına da el koyacakmış.
Ben bunu böyle yazmıştım, partilerinin başkan yardımcısından hemen tekzip gelmişti: Türk lirası hesaplarına el koymayacaklarmış, yalnızca döviz hesaplarına el koyacaklarmış!
Acele edin oğlum, şunun şurasında bir haftanız kaldı. Ekimde devrim yapacaktınız, kasıma kalmasın. Mevsim dönmeden, yağmurlar başlamadan yapacaksanız yapın, pastırma yazı sürerken...
Haaa, eski Rus takvimine uyup onlar gibi "ekim" devrimini aslında "kasımda" yapacaksanız o başka tabii.
Çünkü bu takvimlerarası farkı maşallah artık öğrendiniz, eski 31 Mart'ın yeni 13 Nisan'a tekabül ettiğini bile artık biliyorsunuz ("denk gelmek" demektir güzel evladım), artık 31 Mart günleri gidip marjinal gazetelerin önünde tepişmiyorsunuz (siz Osmanlı'yı bütünüyle reddetmemiş miydiniz yahu, size ne Osmanlı'nın bir ayaklanmasından?)
Ama bu memlekette "şanlı Silivri direnişinin" DVD'sine para verip alanlar olduğuna göre, ekimde de devrim yapılır mı yapılır vallahi...
Siz onu bekleyedurun, bakın adam ne yaptı:
Pasaport verme yetkisi polisin elinden alındı!
Pasaportları artık, nüfus kağıdı verir gibi, Nüfus Memurluğu verecek. Daha fiyakalı olsun isterseniz Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü diyelim. Yani pasaport almak, kafa kağıdı almak kadar "olağan ve sıradan" bir işleme dönüşüyor.
Uygulamada zaten böyleydi, son yıllarda polis hiç kimseye hiçbir sorun çıkarmıyor, parasını bastıran her vatandaşa sebil gibi pasaport dağıtıyordu da, artık bütünüyle devreden çıkacak.
Çünkü "sizinkilerin" zamanında pasaport almak deveye hendek atlatmak kadar zordu. "Mimli" kişiler pasaport alamazlardı.
Eski bir dostum olan bir eşek komünist ancak Turgut Özal sayesinde pasaport alabilmişti de, cebine koyunca ilk işi Özal'a küfür etmek olmuştu...
Benim bu heriflerden sıtkım niçin sıyrıldı sanırsınız?
Polisin elinden alınan yalnız pasaport yetkisi değil... "Siyasi şube" de tarihe karıştı!
"Asayiş" dışında hiçbir konuya karışmayacak artık polis. Partileri, sendikaları izlemeyecek.
Bunun ne demek olduğunu, Sansaryan Hanı'nın yolunu bilen yaşlılar anlayacaklardır. Tırnakları sökülenler, tabutluk hücrelerde günlerce dik duranlar... Ayaklarına su dökülenler, şişmiş tabanlarında falakanın izi kalmasın diye...
Tarık Akan namıyla maruf Tarık Tahsin Üregül adlı vatandaş da anlayacak mıdır, hani şu "Karartma Geceleri" filminde, Milli Şef döneminde anadan doğma soyulup çırılçıplak falakaya yatırılan ve üzerine su çarpılan Rıfat Ilgaz'ı oynamış olan vatandaş?
"Solun doğal lideri" saydıkları İsmet İnönü döneminde!...
Anlamayacaktır. Anlamasını da beklemiyoruz.
Artık hiçkimse siyasi görüşlerinden ötürü Emniyet'e götürülemeyecek. Buna bir devrim diyebilir miyiz? Evet, bence de... Devrim demek geliyor içimden...
Ama salim arkadaşlar asıl devrimi bu ay içinde yapacaklarmış. Sallanmayın oğlum, şunun şurasında bir haftanız kaldı. Belki gene pasaport yasağı koyarsınız, baksanıza, Doğu Perinçek iktidara gelince banka hesaplarına da el koyacakmış.
Ben bunu böyle yazmıştım, partilerinin başkan yardımcısından hemen tekzip gelmişti: Türk lirası hesaplarına el koymayacaklarmış, yalnızca döviz hesaplarına el koyacaklarmış!
14 Ekim 2013 Pazartesi
gezi zekalılar yürümüş ellerinde pankart = kurban kesmek cinayettir yazmışlar peki " kürtaj yapmak ibadet midir
gezi zekalılar yürümüş
ellerinde pankart = kurban kesmek cinayettir
yazmışlar
peki " kürtaj yapmak ibadet midir "
ey gezi zekalı
****
bu pankartı taşıyanlar kimler ?
müslümanlığı bize öğretmeye çalışan sabetayist tohumları
hani diyorlar ya hep
bir müslüman siz misiniz diye
sonra ne kadar hurafe varsa bunu islam gibi gösterip
müslümanı karalama peşine düşüyorlar...
masonlar
pentagram üzerinde keçi kesti ve kanını içtiler..
adamlar KAN İÇTİ KAN
şeytan için içtiler hem de ayan beyan ...
bir tek medyadan tepki gelmedi
kanal 7 bunu 1990 ların sonunda haberlerinde defalarca yayınladı...
uğur dündar acar gazeteci bu şok haberi göremedi nedense
hani siyonizmi sevmiyor ya bu ulusal(cık)lar
ondan göremdiler
emin çölaşan tek cümle yazmadı
banu avar
eyvah amerikan oyunu kan içiyorlar demedi
bekir coşkun bu ne çağ dışlık canım bu çağda kan mı içilir mağara döneminde miyiz diye
tek kelam etmedi....
***
bazı anadoluda yetişmiş saf kardeşlerim
gerçekten ulusalcıkların vatanını
milletini sevdiğini sanıyor
buna canı gönülden inanıyorlar
tayyip sattı
bunlar sahip çıkıyor diye düşünüyor
tayyip in tv kanalında
masonları deşifre ettiler hem de yıllar önce tek ulusalcık görmedi bunu
hepsi doğan holdingin bunların önüne attığı yağlı kemiklerini kemiriyordu
kimisi hirriyet kimisi milliyette yazıyordu...
milyon dolar kazanıp halkın enflasyona faize ezilmesini görmezden gelip ucuz politika demogojilerinde ülkeyi peşkeş çekiyorlardı...
***
kardeşim tuzağı gör
sabetayist
siyonist yalakalar hep millet devlet derler
dünyanın her yerinde böyle yaparlar
rockefellere sorsan en büyük ulusalcıdır
rothschilds de en iyi vatanseverdir lakin
yatırımları israil e dir
meclis binalarını bile rothschild yapmıştır...
bunu iyi idrak etmek lazım
her devlet bayrak and diyen vatansever değildir
bizler Allah rızası için kurban keseriz
ve bunu yoksullara paylaştırırız
ulusalcıklar ise şeytana ayin yapar kan içerler
çağdaş maskeliler bunu asla görmez
masonlara
rotary kulüplerine
lions kulüplerine ses çıkartmazlar....
çünkü oradan beslenmektedirler
ahir zamanda deccal in su dediği ateştir
ateş dediği sudur
bunu iyi anlamak lazım
esselau aleyküm
http://ottomanm2d.blogspot.com/
www.facebook.com/ottomanm2d
https://twitter.com/theottomanempir
http://dunyagerceklerim.blogspot.com/
ellerinde pankart = kurban kesmek cinayettir
yazmışlar
peki " kürtaj yapmak ibadet midir "
ey gezi zekalı
****
bu pankartı taşıyanlar kimler ?
müslümanlığı bize öğretmeye çalışan sabetayist tohumları
hani diyorlar ya hep
bir müslüman siz misiniz diye
sonra ne kadar hurafe varsa bunu islam gibi gösterip
müslümanı karalama peşine düşüyorlar...
masonlar
pentagram üzerinde keçi kesti ve kanını içtiler..
adamlar KAN İÇTİ KAN
şeytan için içtiler hem de ayan beyan ...
bir tek medyadan tepki gelmedi
kanal 7 bunu 1990 ların sonunda haberlerinde defalarca yayınladı...
uğur dündar acar gazeteci bu şok haberi göremedi nedense
hani siyonizmi sevmiyor ya bu ulusal(cık)lar
ondan göremdiler
emin çölaşan tek cümle yazmadı
banu avar
eyvah amerikan oyunu kan içiyorlar demedi
bekir coşkun bu ne çağ dışlık canım bu çağda kan mı içilir mağara döneminde miyiz diye
tek kelam etmedi....
***
bazı anadoluda yetişmiş saf kardeşlerim
gerçekten ulusalcıkların vatanını
milletini sevdiğini sanıyor
buna canı gönülden inanıyorlar
tayyip sattı
bunlar sahip çıkıyor diye düşünüyor
tayyip in tv kanalında
masonları deşifre ettiler hem de yıllar önce tek ulusalcık görmedi bunu
hepsi doğan holdingin bunların önüne attığı yağlı kemiklerini kemiriyordu
kimisi hirriyet kimisi milliyette yazıyordu...
milyon dolar kazanıp halkın enflasyona faize ezilmesini görmezden gelip ucuz politika demogojilerinde ülkeyi peşkeş çekiyorlardı...
***
kardeşim tuzağı gör
sabetayist
siyonist yalakalar hep millet devlet derler
dünyanın her yerinde böyle yaparlar
rockefellere sorsan en büyük ulusalcıdır
rothschilds de en iyi vatanseverdir lakin
yatırımları israil e dir
meclis binalarını bile rothschild yapmıştır...
bunu iyi idrak etmek lazım
her devlet bayrak and diyen vatansever değildir
bizler Allah rızası için kurban keseriz
ve bunu yoksullara paylaştırırız
ulusalcıklar ise şeytana ayin yapar kan içerler
çağdaş maskeliler bunu asla görmez
masonlara
rotary kulüplerine
lions kulüplerine ses çıkartmazlar....
çünkü oradan beslenmektedirler
ahir zamanda deccal in su dediği ateştir
ateş dediği sudur
bunu iyi anlamak lazım
esselau aleyküm
http://ottomanm2d.blogspot.com/
www.facebook.com/ottomanm2d
https://twitter.com/theottomanempir
http://dunyagerceklerim.blogspot.com/
13 Ekim 2013 Pazar
istanbul trafiğini capulcularmı tıkıyor
İstanbul'un çoğu ana arterinde yaşanan yoğunluk nedeniyle trafik adeta durma noktasına geldi. Akşam saatlerinden itibaren oluşan yoğun trafik gece de devam etti. Sabahleyin ise trafik İstanbullular'ı çileden çıkardı. Özellikle Boğaziçi Köprüsü istikametinde trafik durma noktasına geldi. Ambulanslar dahi trafikte ilerlemekte zorlandı. Avcılardan Çağlayan'a bir buçuk saatte geldiğini söyleyen Ahmet Şengül "Her gün bu trafiği çekiyorum. Karşıya geçeceğim ama kaç saatte gideceğim bilmiyorum. Aracımın suyu bitti. Yolda kaldım" dedi.
Trafik bu haldeyken en ilginç tepki cemaate yakınlığıyla bilinen Rotahaber yazarı Ahmet Memiş’ten geldi.
Rotahaber yazarı Ahmet Memiş, trafik sıkışıklığının altında Gezi direnişçilerinin olduğunu iddia etti.
"BU iSTANBUL TRAFİĞİNE NE OLUYOR?"
Ahmet Memiş “Gezi ayaklanmasında 'trafik kaosu' planı!” başlıklı köşe yazısında şunları yazdı:
“Herkes bir haftadır birbirine 'Bu İstanbul trafiğine ne oluyor?' diye sorup duruyor.
İşe yetişilemiyor, eve dönülemiyor, randevular iptal ediliyor. Sinirler gerildikçe geriliyor, yasak falan dinlemeden sigaralar üst üste yakılıyor. Ambulanslar bile trafiğe takılıyor, sirenleri acı acı çalıyor...
Sahi ne oldu bir anda böyle?
Nasıl oluyor da araç ve insan sayısı artmadığı halde, İstanbul tarihinde hiç görmediği bir şekilde trafik yoğunluğu yaşıyor?
İsterseniz hafızamızı kısaca bir yoklayalım...
Tarih 19 Eylül...
Aniden ortaya çıkan yüzlerce kamyon ve TIR, sözde Anadolu yakasındaki hafriyat döküm sahasının kapatılmasını protesto için TEM'i kapıyor. Yetmiyor FSM'yi işgal ediyor. Trafik felç... '50 kamyon daha olsa köprü yıkılırdı' diyor yetkililer...
Tarih 20 Eylül...
Yani TIR teröründen 1 gün sonra ...
Bu kez ortaya sözde işçi olduklarını söyleyen yaklaşık 200 kişilik bir grup çıkıyor. TEM otoyolunu Bağcılar mevkiinde çift yönlü olarak saatlerce trafiği kapatıyor. Yine FSM'ye kadar uzun bir kuyruk. Neymiş; inşaatta kavga çıkmış. Onlar da protesto için yolu kapatmış. Yerseniz...
Tarih 26 Eylül...
Bu kez yol kesme yeri Üsküdar. Toplu taşıma otobüslerinin dolu geçmesine sinirlenen vatandaşlar yolu trafiğe kapatıyor. Trafik yine kilit...
Tarih 27 Eylül...
Sahne taksi şoförlerinin. Yüzlerce taksi şoförü D-100 karayolunun her iki yönünü de trafiğe kapatıyor. Trafik yine kilit ve yine uzun araç kuyrukları...
Ve tarih 28 Eylül...
Kadir Topbaş tüm gazetelere reklam veriyor. İlanda 'Her yere metro, her yerde metro' deyip, trafik sorununun çözümünde gelinen noktayı ve İstanbul trafiğini tamamen nasıl çözeceklerini anlatıyor.
İşte ne oluyorsa o akşam oluyor. Yıllardır alışık olduğumuz trafik o akşam daha da yoğunlaşıyor. Yoğunluk 2-3 gün içinde daha da artıyor ve Ekim'in ilk haftasını alışık olmadığımız bir trafik yoğunluğuyla geçiriyoruz.
Düzelir deyip sabretsek de nafile. Bırakın düzelmeyi, son 3 günde İstanbul, tarihinde hiç görülmemiş bir trafik yoğunluğuna ve araç kuyruklarına şahitlik ediyor.
Caddelerde kontaklar kapatılıyor, insanlar birbirine dert yanıyor. Bu durum gece saatlerinde bile devam ediyor.
İlk günlerde soğukkanlı davranan İstanbullu'nun sinirleri gerildikçe geriliyor.
Şimdi içinizden 'Eeee' diye geçiriyorsunuz...
Eeesi şu...
Şimdi anlatacaklarıma komplo teorisi de diyebilirsiniz, hayal gücümün genişliğinden de bahsedebilirsiniz. Ancak son dönemde yaşanan bir çok olay için de komplo teorisi denilmişti ve hepsinin de önceden planlandığı belgeleriyle ortaya çıktı.
Tüm bu yaşananların da normal bir trafik yoğunluğu olmadığı açıkça ortada. Tıpkı öncekilerde olduğu gibi hazırlanan senaryo adım adım hayata geçiriiyor.
Önce yol kesme eylemleriyle test edip nabız yoklandı, Kadir Topbaş'ın gazetelere ilan verdiği gün de start verildi.
Aslında plan oldukça profesyonelce hazırlanmış ve oldukça da iyi.
Önce, bir saatte evine yada işine giden insanların sinirleri süre 3-4 saate çıkarılarak iyice gerildi. Ardından sosyal medya ayağı devreye girdi. İstanbul trafiği ile ilgili twitler yağmur gibi yağmaya başladı. Ardından da manşetlere geldi sıra. Kıpkırmızı İstanbul haritaları haber sitelerinin manşetlerini süsledi...
Yani insanlar psikolojik olarak hazırlandı..
Tüm bunları bir yerden hatırladınız değil mi?.
Evet yanılmadınız, Gezi'den...
Taktik de aynı, hedef de...
Baktılar aylardır sıcak tutmaya çalıştıkları Gezi eylemlerine bir avuç İP'ini koparandan başka katılan olmuyor, halkı tekrar kazanmak gerekiyordu. Yavaş yavaş kazanıyorlar da. İnsanları trafikle canlarından bezdirip, tepelerine kadar çıkmış öfkeyi yine sokaklarda, belki de kilitlenmiş caddelerde AK Parti'nin üzerine boşalttıracaklar.
Vatandaş gözüyle baktığında gerekçe mantıklı, eylem haklı...
Tıpkı Gezi Parkı'ndaki ağaç bahanesinde olduğu gibi...
Son vuruşu ise büyük ihtimalle 'İstanbul artık yönetilemez hale geldi' argümanıyla yapacaklar.
Buraya kadar yazdıklarıma hala 'Komplo teorisi' diyor musunuz?
O zaman size bu akşamdan bir örnek vereyim;
Yanda gördüğünüz Hürriyet gazetesinin bu akşam sitesinde attığı manşet...
'Trafik kilit...!'
Şimdi bu trafik için bu manşet normal diyorsunuz.
Evet normal.
Peki 'İstanbul’da iş çıkışı öncesinde başlayan trafik yoğunluğu yola çıkanlara zor anlar yaşatıyor. Siz de trafikte yaşadığınız sıkıntılı anların fotoğrafını çekin, cekgonder@hurriyet.com.tr'ye gonderin, biz yayınlayalım...’ deyip, bunu kampanyaya çevirmek de mi normal?
Cevabınız 'Evet' ise, o zaman Hürriyet'in de içinde bulunduğu Gezi medyasının o günlerde her olayı nasıl kampanyaya çevirdiklerini hatırlayın.
Bu arada kafanıza bir şey daha takıldı değil mi?
"Tamam, dediklerinde haklıysan trafiği nasıl kilitliyorlar?" diye geçiriyorsunuz içinizden.
Yolda giderken o yoğun trafikte hızınızı yavaşlatın ya da frene basın, arkadaki araba size hafiften çarpsın veya siz öndekine çarpın. O da olmadi, arabayı durdurun, kaputunu açın...
10 dakika bir şeridin iptal olması dahi saatlerce sürecek bir trafk yoğunluğu için yeter de artar bile. Bunun bir kaç noktada yapıldığını düşünün.
Yani trafiğin zaten normalde yoğun olduğu akşam ve sabah saatlerinde E5'i yada TEM'i tek başınıza bile kilitleyebilirsiniz...
Hala 'Komplo teorisi' mi diyorsunuz?
Gezi eylemleri daha başlamamışken ve tatlı su muhafazakarları bile ağaç muhabbeti yaparken, 30 Mayıs'ta ' Taksim'den Tahrir mi çıkacak yoksa Silivri mi?' başlıklı yazımda Gezi ayaklanmasını daha yaşanmadan anlattığımda da 'Komplo teorisi' denilmişti ancak daha üzerinden bir gün bile geçmeden haklılığım ortaya çıkmıştı.
Ama inşallah bu kez ben yanılırım. Ve umarım bu yazdıklarım da sadece komplo teroisi olarak kalır...
Aksi taktirde ısınacak sonbahar biraz zor soğur...”
Trafik bu haldeyken en ilginç tepki cemaate yakınlığıyla bilinen Rotahaber yazarı Ahmet Memiş’ten geldi.
Rotahaber yazarı Ahmet Memiş, trafik sıkışıklığının altında Gezi direnişçilerinin olduğunu iddia etti.
"BU iSTANBUL TRAFİĞİNE NE OLUYOR?"
Ahmet Memiş “Gezi ayaklanmasında 'trafik kaosu' planı!” başlıklı köşe yazısında şunları yazdı:
“Herkes bir haftadır birbirine 'Bu İstanbul trafiğine ne oluyor?' diye sorup duruyor.
İşe yetişilemiyor, eve dönülemiyor, randevular iptal ediliyor. Sinirler gerildikçe geriliyor, yasak falan dinlemeden sigaralar üst üste yakılıyor. Ambulanslar bile trafiğe takılıyor, sirenleri acı acı çalıyor...
Sahi ne oldu bir anda böyle?
Nasıl oluyor da araç ve insan sayısı artmadığı halde, İstanbul tarihinde hiç görmediği bir şekilde trafik yoğunluğu yaşıyor?
İsterseniz hafızamızı kısaca bir yoklayalım...
Tarih 19 Eylül...
Aniden ortaya çıkan yüzlerce kamyon ve TIR, sözde Anadolu yakasındaki hafriyat döküm sahasının kapatılmasını protesto için TEM'i kapıyor. Yetmiyor FSM'yi işgal ediyor. Trafik felç... '50 kamyon daha olsa köprü yıkılırdı' diyor yetkililer...
Tarih 20 Eylül...
Yani TIR teröründen 1 gün sonra ...
Bu kez ortaya sözde işçi olduklarını söyleyen yaklaşık 200 kişilik bir grup çıkıyor. TEM otoyolunu Bağcılar mevkiinde çift yönlü olarak saatlerce trafiği kapatıyor. Yine FSM'ye kadar uzun bir kuyruk. Neymiş; inşaatta kavga çıkmış. Onlar da protesto için yolu kapatmış. Yerseniz...
Tarih 26 Eylül...
Bu kez yol kesme yeri Üsküdar. Toplu taşıma otobüslerinin dolu geçmesine sinirlenen vatandaşlar yolu trafiğe kapatıyor. Trafik yine kilit...
Tarih 27 Eylül...
Sahne taksi şoförlerinin. Yüzlerce taksi şoförü D-100 karayolunun her iki yönünü de trafiğe kapatıyor. Trafik yine kilit ve yine uzun araç kuyrukları...
Ve tarih 28 Eylül...
Kadir Topbaş tüm gazetelere reklam veriyor. İlanda 'Her yere metro, her yerde metro' deyip, trafik sorununun çözümünde gelinen noktayı ve İstanbul trafiğini tamamen nasıl çözeceklerini anlatıyor.
İşte ne oluyorsa o akşam oluyor. Yıllardır alışık olduğumuz trafik o akşam daha da yoğunlaşıyor. Yoğunluk 2-3 gün içinde daha da artıyor ve Ekim'in ilk haftasını alışık olmadığımız bir trafik yoğunluğuyla geçiriyoruz.
Düzelir deyip sabretsek de nafile. Bırakın düzelmeyi, son 3 günde İstanbul, tarihinde hiç görülmemiş bir trafik yoğunluğuna ve araç kuyruklarına şahitlik ediyor.
Caddelerde kontaklar kapatılıyor, insanlar birbirine dert yanıyor. Bu durum gece saatlerinde bile devam ediyor.
İlk günlerde soğukkanlı davranan İstanbullu'nun sinirleri gerildikçe geriliyor.
Şimdi içinizden 'Eeee' diye geçiriyorsunuz...
Eeesi şu...
Şimdi anlatacaklarıma komplo teorisi de diyebilirsiniz, hayal gücümün genişliğinden de bahsedebilirsiniz. Ancak son dönemde yaşanan bir çok olay için de komplo teorisi denilmişti ve hepsinin de önceden planlandığı belgeleriyle ortaya çıktı.
Tüm bu yaşananların da normal bir trafik yoğunluğu olmadığı açıkça ortada. Tıpkı öncekilerde olduğu gibi hazırlanan senaryo adım adım hayata geçiriiyor.
Önce yol kesme eylemleriyle test edip nabız yoklandı, Kadir Topbaş'ın gazetelere ilan verdiği gün de start verildi.
Aslında plan oldukça profesyonelce hazırlanmış ve oldukça da iyi.
Önce, bir saatte evine yada işine giden insanların sinirleri süre 3-4 saate çıkarılarak iyice gerildi. Ardından sosyal medya ayağı devreye girdi. İstanbul trafiği ile ilgili twitler yağmur gibi yağmaya başladı. Ardından da manşetlere geldi sıra. Kıpkırmızı İstanbul haritaları haber sitelerinin manşetlerini süsledi...
Yani insanlar psikolojik olarak hazırlandı..
Tüm bunları bir yerden hatırladınız değil mi?.
Evet yanılmadınız, Gezi'den...
Taktik de aynı, hedef de...
Baktılar aylardır sıcak tutmaya çalıştıkları Gezi eylemlerine bir avuç İP'ini koparandan başka katılan olmuyor, halkı tekrar kazanmak gerekiyordu. Yavaş yavaş kazanıyorlar da. İnsanları trafikle canlarından bezdirip, tepelerine kadar çıkmış öfkeyi yine sokaklarda, belki de kilitlenmiş caddelerde AK Parti'nin üzerine boşalttıracaklar.
Vatandaş gözüyle baktığında gerekçe mantıklı, eylem haklı...
Tıpkı Gezi Parkı'ndaki ağaç bahanesinde olduğu gibi...
Son vuruşu ise büyük ihtimalle 'İstanbul artık yönetilemez hale geldi' argümanıyla yapacaklar.
Buraya kadar yazdıklarıma hala 'Komplo teorisi' diyor musunuz?
O zaman size bu akşamdan bir örnek vereyim;
Yanda gördüğünüz Hürriyet gazetesinin bu akşam sitesinde attığı manşet...
'Trafik kilit...!'
Şimdi bu trafik için bu manşet normal diyorsunuz.
Evet normal.
Peki 'İstanbul’da iş çıkışı öncesinde başlayan trafik yoğunluğu yola çıkanlara zor anlar yaşatıyor. Siz de trafikte yaşadığınız sıkıntılı anların fotoğrafını çekin, cekgonder@hurriyet.com.tr'ye gonderin, biz yayınlayalım...’ deyip, bunu kampanyaya çevirmek de mi normal?
Cevabınız 'Evet' ise, o zaman Hürriyet'in de içinde bulunduğu Gezi medyasının o günlerde her olayı nasıl kampanyaya çevirdiklerini hatırlayın.
Bu arada kafanıza bir şey daha takıldı değil mi?
"Tamam, dediklerinde haklıysan trafiği nasıl kilitliyorlar?" diye geçiriyorsunuz içinizden.
Yolda giderken o yoğun trafikte hızınızı yavaşlatın ya da frene basın, arkadaki araba size hafiften çarpsın veya siz öndekine çarpın. O da olmadi, arabayı durdurun, kaputunu açın...
10 dakika bir şeridin iptal olması dahi saatlerce sürecek bir trafk yoğunluğu için yeter de artar bile. Bunun bir kaç noktada yapıldığını düşünün.
Yani trafiğin zaten normalde yoğun olduğu akşam ve sabah saatlerinde E5'i yada TEM'i tek başınıza bile kilitleyebilirsiniz...
Hala 'Komplo teorisi' mi diyorsunuz?
Gezi eylemleri daha başlamamışken ve tatlı su muhafazakarları bile ağaç muhabbeti yaparken, 30 Mayıs'ta ' Taksim'den Tahrir mi çıkacak yoksa Silivri mi?' başlıklı yazımda Gezi ayaklanmasını daha yaşanmadan anlattığımda da 'Komplo teorisi' denilmişti ancak daha üzerinden bir gün bile geçmeden haklılığım ortaya çıkmıştı.
Ama inşallah bu kez ben yanılırım. Ve umarım bu yazdıklarım da sadece komplo teroisi olarak kalır...
Aksi taktirde ısınacak sonbahar biraz zor soğur...”
6 Ekim 2013 Pazar
Gezi Parkı’nın “Kirli Çamaşırları
Gezi Parkı’nın “Kirli Çamaşırları!..”
Biz de konuklar arasındaydık.
Kadir Çelik’in Beyaz TV ekranlarındaki Objektif adlı programında, Gezi Olayları’nın kara kaplı defteri ele alındı.
Gezi terörüne destek olarak gönderilen ne kadar malzeme varsa, aynen iç etmişler!..
Hatta ve hatta gezi terörünün devam ettiği sırada eylemcilere dağıtılan kadın ve erkek iç çamaşırlarını bile iç etmişler!..
Tuhaf bir durum; İstanbul’un en merkezi yerinde, iki adım mesafede envai çeşit iç çamaşırı satan dükkan var ama birileri getirip iç çamaşırları dağıtıyor.
Acil ihtiyaç mı?..
Neler oluyor?..
O hengamede, iç çamaşırı nereden akla geliyor?..
Programa telefonla katılan ve stüdyodaki eylemcilerin de tanıdığı “Geziciler”den biri, “Bayanlara iç çamaşırı uzattık!” yollu laflar etti.
Bizim kültürümüze ne kadar zıt işler; “Utanmadıktan sonra dilediğini yap!” buyurmuş Hazret-i Peygamber.
Tuhaflık diz boyu; Usta programcı Kadir Çelik’in ele geçirdiği “Gezi’nin kara kaplı defteri”nde dünyanın cep telefonu kaydı var.
CHP Milletvekilleri gezicilere 22 adet en pahalısından cep telefonu dağıtıyor.
Niye dağıtıyor?..
O da tuhaf; gezi eylemcileri kankaları CHP vekillerine ulaşıp, “Cep telefonlarımız çalındı, bize sevabına cep telefonu verin, tabii emaneten!” diyor.
Onlar da oy gelecek yerden telefonu esirgememe hassasiyetiyle en pahalısından cep telefonlarını “emanet” olarak veriyor.
Sonra…
Gezi eylemlerine “Bodrum tatili arası” verilince, CHP’li vekiller “emanet” telefonları geri istiyor ama…
Telefonlar, aynen morningen!..
CHP’li vekiller “İsteriz, isteriz!..”
Geçmiş olsun!..
Büyük geçmiş olsun!..
Ne işler ne işleeeer!..
Programa Antikapitalist Müslümanlar adı verilen grupta değerlendirilen çocuklar çıkmış...
Bunlardan da gayet verimli olarak istifade etmiş derin sol!..
Ne diyeceklerini bilmez haldeler.
Programda çocuğun birine “Erdoğan zalimdir!” dedirttiler.
Çocuk imam hatip kökenliymiş…
Sordum:
“Peki bugüne kadar Erdoğan’dan başka zalim dediğin bir lider var mı?..”
“Var” dedi…
Arkasını getiremedi…
Mesela dedim:
“Ecevit zalim midir?..”
Zorlana zorlana “Zalimdir” dedi, CHP’li Savcı Sayan tepki gösterince “özür” diledi.
Sordum:
“Kemal Kılıçdaroğlu zalim midir?..”
Gözleri kaydı, bir şey diyemedi?..
Israr ettim:
“Bak, biraz evvel, Sayın Erdoğan için rahatlıkla ‘zalim’ dedin. Vefat etmiş Ecevit için ‘zalim’ dedin. Ama Kılıçdaroğlu için bir şey diyemedin, diyemiyorsun… Niye?.,”
Efendim, Kılıçdaroğlu iktidarda değilmiş de, şuymuş da buymuş da…
Baktım; PKK terör örgütü aleyhinde laf etmiyorlar.
Ergenekoncular, Balyozcular aleyhinde laf etmiyorlar.
“Gezi parkında iki ağaç mevzuu için terör estirenlere destek verdiniz. Gelin, Sarıyer’de tekelci sermaye grubunun yok ettiği eski ormanda eylem yapalım. Ben de geleyim, var mısınız?” diye sordum, ıvırdılar, kıvırdılar.
“Gelin banka vurgunlarına karşı çıkalım!” dedim, yarım yamalak cevaplar…
¥
Baktım ki, stüdyodaki gençler, farkında olmaksızın derin solun peşine takılanların peşine takılmışlar!..
Bilmezliklerine verdim…
Ve “Gençler akıllarını kullansınlar. Saf duygularla ona buna alet olmasınlar. Eğitimlerine baksınlar, kendilerini geliştirsinler, on on beş sene sonra pişmanlık dile getirir hale gelmesinler…” dedim.
¥
Ha bir de; bilenler bilir bilmeyenler için hatırlatayım:
İçinde Antikapitalist Müslümanlar denilen grubun eylem türlerinin de bulunduğu bir dizi “çalışma” 2011 yılında “CIA yönlendirmeli” eylem türleri olarak yazıya dökülmüş.
Yani eylemlerin senaryosu çoook önceden yazılmış!..
¥
Kadir Çelik programda bunun delillerini açıkladığında “kardeşlerimiz”, “Tesadüftür” dediler.
Kendilerine “İslam tesadüfü kabul etmez!” uyarısında bulundum da…
“Doğru” dediler, “Bizim inancımızda tesadüf yoktur!..”
¥
Evet kardeşlerim, “tesadüf” değil!...
“Tesadüf” olmadığını nihayet kabul ettiniz “NETEKİM!..”
Serdar Arseven
Biz de konuklar arasındaydık.
Kadir Çelik’in Beyaz TV ekranlarındaki Objektif adlı programında, Gezi Olayları’nın kara kaplı defteri ele alındı.
Gezi terörüne destek olarak gönderilen ne kadar malzeme varsa, aynen iç etmişler!..
Hatta ve hatta gezi terörünün devam ettiği sırada eylemcilere dağıtılan kadın ve erkek iç çamaşırlarını bile iç etmişler!..
Tuhaf bir durum; İstanbul’un en merkezi yerinde, iki adım mesafede envai çeşit iç çamaşırı satan dükkan var ama birileri getirip iç çamaşırları dağıtıyor.
Acil ihtiyaç mı?..
Neler oluyor?..
O hengamede, iç çamaşırı nereden akla geliyor?..
Programa telefonla katılan ve stüdyodaki eylemcilerin de tanıdığı “Geziciler”den biri, “Bayanlara iç çamaşırı uzattık!” yollu laflar etti.
Bizim kültürümüze ne kadar zıt işler; “Utanmadıktan sonra dilediğini yap!” buyurmuş Hazret-i Peygamber.
Tuhaflık diz boyu; Usta programcı Kadir Çelik’in ele geçirdiği “Gezi’nin kara kaplı defteri”nde dünyanın cep telefonu kaydı var.
CHP Milletvekilleri gezicilere 22 adet en pahalısından cep telefonu dağıtıyor.
Niye dağıtıyor?..
O da tuhaf; gezi eylemcileri kankaları CHP vekillerine ulaşıp, “Cep telefonlarımız çalındı, bize sevabına cep telefonu verin, tabii emaneten!” diyor.
Onlar da oy gelecek yerden telefonu esirgememe hassasiyetiyle en pahalısından cep telefonlarını “emanet” olarak veriyor.
Sonra…
Gezi eylemlerine “Bodrum tatili arası” verilince, CHP’li vekiller “emanet” telefonları geri istiyor ama…
Telefonlar, aynen morningen!..
CHP’li vekiller “İsteriz, isteriz!..”
Geçmiş olsun!..
Büyük geçmiş olsun!..
Ne işler ne işleeeer!..
Programa Antikapitalist Müslümanlar adı verilen grupta değerlendirilen çocuklar çıkmış...
Bunlardan da gayet verimli olarak istifade etmiş derin sol!..
Ne diyeceklerini bilmez haldeler.
Programda çocuğun birine “Erdoğan zalimdir!” dedirttiler.
Çocuk imam hatip kökenliymiş…
Sordum:
“Peki bugüne kadar Erdoğan’dan başka zalim dediğin bir lider var mı?..”
“Var” dedi…
Arkasını getiremedi…
Mesela dedim:
“Ecevit zalim midir?..”
Zorlana zorlana “Zalimdir” dedi, CHP’li Savcı Sayan tepki gösterince “özür” diledi.
Sordum:
“Kemal Kılıçdaroğlu zalim midir?..”
Gözleri kaydı, bir şey diyemedi?..
Israr ettim:
“Bak, biraz evvel, Sayın Erdoğan için rahatlıkla ‘zalim’ dedin. Vefat etmiş Ecevit için ‘zalim’ dedin. Ama Kılıçdaroğlu için bir şey diyemedin, diyemiyorsun… Niye?.,”
Efendim, Kılıçdaroğlu iktidarda değilmiş de, şuymuş da buymuş da…
Baktım; PKK terör örgütü aleyhinde laf etmiyorlar.
Ergenekoncular, Balyozcular aleyhinde laf etmiyorlar.
“Gezi parkında iki ağaç mevzuu için terör estirenlere destek verdiniz. Gelin, Sarıyer’de tekelci sermaye grubunun yok ettiği eski ormanda eylem yapalım. Ben de geleyim, var mısınız?” diye sordum, ıvırdılar, kıvırdılar.
“Gelin banka vurgunlarına karşı çıkalım!” dedim, yarım yamalak cevaplar…
¥
Baktım ki, stüdyodaki gençler, farkında olmaksızın derin solun peşine takılanların peşine takılmışlar!..
Bilmezliklerine verdim…
Ve “Gençler akıllarını kullansınlar. Saf duygularla ona buna alet olmasınlar. Eğitimlerine baksınlar, kendilerini geliştirsinler, on on beş sene sonra pişmanlık dile getirir hale gelmesinler…” dedim.
¥
Ha bir de; bilenler bilir bilmeyenler için hatırlatayım:
İçinde Antikapitalist Müslümanlar denilen grubun eylem türlerinin de bulunduğu bir dizi “çalışma” 2011 yılında “CIA yönlendirmeli” eylem türleri olarak yazıya dökülmüş.
Yani eylemlerin senaryosu çoook önceden yazılmış!..
¥
Kadir Çelik programda bunun delillerini açıkladığında “kardeşlerimiz”, “Tesadüftür” dediler.
Kendilerine “İslam tesadüfü kabul etmez!” uyarısında bulundum da…
“Doğru” dediler, “Bizim inancımızda tesadüf yoktur!..”
¥
Evet kardeşlerim, “tesadüf” değil!...
“Tesadüf” olmadığını nihayet kabul ettiniz “NETEKİM!..”
Serdar Arseven
Kutsal ittifak
Kutsal ittifak!
Bu kadar değişim, bu kadar ezber bozma, bu kadar tarihi başa çevirme çabası Cumhuriyet tarihi boyunca hiç görülmedi.
Ülkenin 1850'lerle İŞLENMİŞ KODLARINI bozma ve kırıp atma hiç de sanıldığı gibi kolay bir iş değildir! Ne aldığınız OY, ne uyguladığınız ekonomik politikalar, ne askerinizin cesareti, ne de devletteki birlik ve bütünlük yetebilirdi!
Çünkü açıklanmasa da halkla buluşmasa da DEVLET kurgusu Londra tarafından yapıldı!
Musevi BARONLARIN aklıyla şekillendi! Türkler'in, Anadolu'nun bir daha asla eskisi gibi olmaması adına yapıldı bu şifreleme!
Siyasi partiler, üniversiteler, odalar, profesörler, dışişleri, istihbarat, vakıflar, dernekler, kulüpler, ordu yani devleti devlet yapan ne varsa bir tarafında kesinlikle GİZLİ ŞİFRE vardı!
Şifre bölmeyi, bozmayı, birbirine düşmeyi, ayrılmayı ve çatışmayı körüklüyordu!
Uzaktan kumanda ile yönetilen ülkede bu nedenle hiç dert bitmiyordu! Çünkü TUŞLARA basan yabancıydı!
Türk değildi!
Tepki de çekse, tamamen anlaşılmasa da açıklanan PAKET Londra'nın elinden kumandayı alma çabasıdır!
Tabii Kraliçe gelip burada düğmeye basıyor değil!
Adamları var!
Kimler mi?
Bir örnekle anlatmaya çalışalım...
Rockefeller ailesi Amerika için çok önemlidir! Paranın ve gücün sembolüdür! Yüzyılın başlarına kadar gider gücünün tarihi...
Paul Warburg, ünlü bir Musevi ailenin üyesidir!
Amerikan Merkez Bankası'nın özelleşmesine inanır! Bunun için Kongre'de alışılmadık şekilde kulise başlar. Hatır sayılır siyasetçileri İKNA edip Wilson'ı "Tamam!" demeye iter! Başkan onayladıktan sonra Federal Reserve Bank, 12 bölgeye ayrılır! Artık para politikası Warburg ailesinin elindedir!
Warburglar kısa bir süre sonra tekrar düğmeye bastı ve RESERVE BANK'ları özelleştirdi! Artık başka ortaklar da işin içindeydi.
Devlet bunlardan borç alıyor ve sadece faizi ödemek için çalışıyordu!
Özelleştirme ile birlikte Rockefeller ve Schiff gibi başka aileler de söz sahibi oluyordu!
Ancak bütün bu operasyonların merkezi Londra'ydı!
Kendileri SEFARAD bir Musevi olsa da Rockefeller'lar hep PROTESTAN klişesini kullandı! Ancak Kudüs, İngiltere hakimiyetindeyken bile müze ve sanat yoluyla Londra'nın gözüne girmeyi başardı! Orada bir ailenin ilgisi çekildi. O aile Rothschildler'di!
Kontak sağlandıktan sonra ve Rothschildler "tamam" dedikten sonra gerisi kolaydı!
19. Yüzyılın başında Rothschild tröstü Amerika'da bazı bankalar kurdu ve satın aldı! İlk banka THE CITY BANK adını taşıyordu! Bu banka daha sonra NATIONAL CITY BANK ismini aldı.
50 yıl boyunca Moses Taylor tarafından yönetildi! Taylor geride 70 milyon dolar bırakarak öldü! Yerine oğlu Percy geçti.
Kısa bir süre sonra William Rockefeller bankaya ortak oldu! Yeni patron ilk iş olarak Percy'i ikna edip bankanın başına James Stillman'ı getirdi! Stillman'ın babası Don Carlos Londra'da uzun yılar Rothschild ailesinin emrinde çalışmış güvenilir bir isimdi!
Londra artık Amerika'ya girmişti!
Ama görünen sahip Rockefeller'di!
Rothschild ve Warburglar'ın sahip olduğu dev bir şirket vardı!
Adı KUHN LOEB'ti! Bu şirket Rockefeller'ı Amerika'da rakipsiz bırakmak için çok zaman kaybetmedi! Rothschildler sahibi oldukları The National City Bank of Cleveland aracılığıyla petrol taşımacılığı yapan Rockefeller'e büyük iyilik yaptı!
Kara ve deniz yollarını elinde tutan Kuhn Loeb'un Rockefeller'a yaptığı indirim (neredeyse parasız hizmet verdi) ailenin bütün rakiplerini batırmasına neden oldu! Petrol de taşımacılık da artık Rockefeller ailesinin elindeydi!
Musevi aklı devreye girmiş ve aradaki denizlere rağmen Londra'yı dünyanın merkezinde tutmaya devam etmişti!
Petrolde Rockefeller TRÖST haline gelse de kimse "Dur!" diyemiyordu! Aile başını alıp gidiyordu! Standart Oil'i kurup genişletiyordu! Exxon, Texaco, Socal, Gulf ve Mobil kontrol altına giriyordu!
Tabela AMERİKAN, ancak arkada Musevi aileler ve Londra vardı!
Hep dediğim gibi Londra ülkeleri yarattığı ZENGİN ailelerle yönetirdi!
Metod buydu! Çünkü paranın aşamayacağı bir engel yoktu onlara göre!
İnanışları böyleydi!
Sefarad olan Rockefeller'lar, Aşkenazi olan Rothschildler tarafından hormonlanıp büyütülüyor ve BEYAZ SARAY dışındaki en güçlü adam haline getiriliyordu!
Film gibi ama gerçek bu!
Bu ailelerin istemediği olmazsa başınız kesinlikle ağrıyacak demektir!
İşte bakın BEYAZ AMERİKA tarafından göreve getirilen Obama şimdi para sıkıntısıyla devleti elden kaçırmak üzere!
Türkiye'de yaşanan mücadelenin bir benzeri orada yaşanıyor!
Baronlar Obama'ya parayla meydan okuyor! Sosyal güvenlik yasasını bloke ettirince 1 milyon kişi fiilen bir anda işsiz kaldı! Beyaz Saray'daki 1265 çalışanın 829'u evine gitti!
Durum bu kadar kritik yani! Birileri Obama'ya "Başkan da olsan güç bizde!" mesajı veriyor!
Burası da tıpkı bizdeki gibi!
Nasıl Rockefeller ailesini var ettilerse bizde de buna benzer organizasyonlar içine uzun zaman önce girdiler!
İstedikleri her yasanın çıkması ve ülkenin yörüngelerinden sapmaması için yerli görünümle SERMAYE oluşturuldu!
Kontrol bu güç tarafından yapıldı! Yani BAYİLİKLE Türkiye'yi yönettiler!
Paranın açmadığı kapı yoktu! Onlar da gereğini yapıyorlardı!
Bizdeki kontrol mekanizması PERA'da yapılan zirveyle başladı!
İstanbul'da gizli imzalar atıldıktan sonra Türkiye bu ailelerin istediği şekilde yönetildi!
Sol da sağ da bunların kontrolündeydi!
Zaten en büyük SOL'cu YALIDA oturuyordu!
Türkiye yıllardır masallarda bile görülmeyecek gerçeküstü kavramlarla, yalanlarla yönetildi!
Üç-beş klişe cümleyle hem askeri hem laik kesimi kullandılar!
Kimsenin aklına soru sormak gelmedi! "Laiklik elden gidiyor!" denildiğinde kimin ne kazandığına bakmıyorduk!
Ülkede FİNANS İSTİHBARATI yapacak bir kurum yoktu! Bir masa bulunmuyordu!
Parayı onlara bıraktığımız için de sabah akşam dayak yiyorduk!
Kimseye bir düşmanlığımız olmamalıydı ancak ülkemizi de korumalıydık!
Uganda'da, Nijerya'da yaptıklarını Türkiye'de hayata geçirememeleri gerekiyordu! Ama neredeyse oradakilerden çok daha kolay operasyon yiyorduk!
Filmi gören bir AKIL yoktu!
Olanlar da bin bir eziyet içinde bırakılmıştı! Ülke kendi evlatlarına sahip çıkamıyordu! Bu kadar acizdik!
Şimdi PAKETLE onların kurduğu oyun bitecek!
Sıkıntıları büyük!
Birileri ortaya çıkıp "Nerede TÜRKLER!"diye haykırıyor!
Türkler burada da emirlerinden çıkmadığınız BARONLAR nerede?
Bakın "TÜRK" sözü öne çıkarılarak küçük kalmamız sağlandı!
IRK temeline dayanan hiçbir devlet büyük olamaz!
Türk aklı devrede, görün artık bunu!
Ankara size her dakika mucize gösteremez ki!
Ergün Diler
Bu kadar değişim, bu kadar ezber bozma, bu kadar tarihi başa çevirme çabası Cumhuriyet tarihi boyunca hiç görülmedi.
Ülkenin 1850'lerle İŞLENMİŞ KODLARINI bozma ve kırıp atma hiç de sanıldığı gibi kolay bir iş değildir! Ne aldığınız OY, ne uyguladığınız ekonomik politikalar, ne askerinizin cesareti, ne de devletteki birlik ve bütünlük yetebilirdi!
Çünkü açıklanmasa da halkla buluşmasa da DEVLET kurgusu Londra tarafından yapıldı!
Musevi BARONLARIN aklıyla şekillendi! Türkler'in, Anadolu'nun bir daha asla eskisi gibi olmaması adına yapıldı bu şifreleme!
Siyasi partiler, üniversiteler, odalar, profesörler, dışişleri, istihbarat, vakıflar, dernekler, kulüpler, ordu yani devleti devlet yapan ne varsa bir tarafında kesinlikle GİZLİ ŞİFRE vardı!
Şifre bölmeyi, bozmayı, birbirine düşmeyi, ayrılmayı ve çatışmayı körüklüyordu!
Uzaktan kumanda ile yönetilen ülkede bu nedenle hiç dert bitmiyordu! Çünkü TUŞLARA basan yabancıydı!
Türk değildi!
Tepki de çekse, tamamen anlaşılmasa da açıklanan PAKET Londra'nın elinden kumandayı alma çabasıdır!
Tabii Kraliçe gelip burada düğmeye basıyor değil!
Adamları var!
Kimler mi?
Bir örnekle anlatmaya çalışalım...
Rockefeller ailesi Amerika için çok önemlidir! Paranın ve gücün sembolüdür! Yüzyılın başlarına kadar gider gücünün tarihi...
Paul Warburg, ünlü bir Musevi ailenin üyesidir!
Amerikan Merkez Bankası'nın özelleşmesine inanır! Bunun için Kongre'de alışılmadık şekilde kulise başlar. Hatır sayılır siyasetçileri İKNA edip Wilson'ı "Tamam!" demeye iter! Başkan onayladıktan sonra Federal Reserve Bank, 12 bölgeye ayrılır! Artık para politikası Warburg ailesinin elindedir!
Warburglar kısa bir süre sonra tekrar düğmeye bastı ve RESERVE BANK'ları özelleştirdi! Artık başka ortaklar da işin içindeydi.
Devlet bunlardan borç alıyor ve sadece faizi ödemek için çalışıyordu!
Özelleştirme ile birlikte Rockefeller ve Schiff gibi başka aileler de söz sahibi oluyordu!
Ancak bütün bu operasyonların merkezi Londra'ydı!
Kendileri SEFARAD bir Musevi olsa da Rockefeller'lar hep PROTESTAN klişesini kullandı! Ancak Kudüs, İngiltere hakimiyetindeyken bile müze ve sanat yoluyla Londra'nın gözüne girmeyi başardı! Orada bir ailenin ilgisi çekildi. O aile Rothschildler'di!
Kontak sağlandıktan sonra ve Rothschildler "tamam" dedikten sonra gerisi kolaydı!
19. Yüzyılın başında Rothschild tröstü Amerika'da bazı bankalar kurdu ve satın aldı! İlk banka THE CITY BANK adını taşıyordu! Bu banka daha sonra NATIONAL CITY BANK ismini aldı.
50 yıl boyunca Moses Taylor tarafından yönetildi! Taylor geride 70 milyon dolar bırakarak öldü! Yerine oğlu Percy geçti.
Kısa bir süre sonra William Rockefeller bankaya ortak oldu! Yeni patron ilk iş olarak Percy'i ikna edip bankanın başına James Stillman'ı getirdi! Stillman'ın babası Don Carlos Londra'da uzun yılar Rothschild ailesinin emrinde çalışmış güvenilir bir isimdi!
Londra artık Amerika'ya girmişti!
Ama görünen sahip Rockefeller'di!
Rothschild ve Warburglar'ın sahip olduğu dev bir şirket vardı!
Adı KUHN LOEB'ti! Bu şirket Rockefeller'ı Amerika'da rakipsiz bırakmak için çok zaman kaybetmedi! Rothschildler sahibi oldukları The National City Bank of Cleveland aracılığıyla petrol taşımacılığı yapan Rockefeller'e büyük iyilik yaptı!
Kara ve deniz yollarını elinde tutan Kuhn Loeb'un Rockefeller'a yaptığı indirim (neredeyse parasız hizmet verdi) ailenin bütün rakiplerini batırmasına neden oldu! Petrol de taşımacılık da artık Rockefeller ailesinin elindeydi!
Musevi aklı devreye girmiş ve aradaki denizlere rağmen Londra'yı dünyanın merkezinde tutmaya devam etmişti!
Petrolde Rockefeller TRÖST haline gelse de kimse "Dur!" diyemiyordu! Aile başını alıp gidiyordu! Standart Oil'i kurup genişletiyordu! Exxon, Texaco, Socal, Gulf ve Mobil kontrol altına giriyordu!
Tabela AMERİKAN, ancak arkada Musevi aileler ve Londra vardı!
Hep dediğim gibi Londra ülkeleri yarattığı ZENGİN ailelerle yönetirdi!
Metod buydu! Çünkü paranın aşamayacağı bir engel yoktu onlara göre!
İnanışları böyleydi!
Sefarad olan Rockefeller'lar, Aşkenazi olan Rothschildler tarafından hormonlanıp büyütülüyor ve BEYAZ SARAY dışındaki en güçlü adam haline getiriliyordu!
Film gibi ama gerçek bu!
Bu ailelerin istemediği olmazsa başınız kesinlikle ağrıyacak demektir!
İşte bakın BEYAZ AMERİKA tarafından göreve getirilen Obama şimdi para sıkıntısıyla devleti elden kaçırmak üzere!
Türkiye'de yaşanan mücadelenin bir benzeri orada yaşanıyor!
Baronlar Obama'ya parayla meydan okuyor! Sosyal güvenlik yasasını bloke ettirince 1 milyon kişi fiilen bir anda işsiz kaldı! Beyaz Saray'daki 1265 çalışanın 829'u evine gitti!
Durum bu kadar kritik yani! Birileri Obama'ya "Başkan da olsan güç bizde!" mesajı veriyor!
Burası da tıpkı bizdeki gibi!
Nasıl Rockefeller ailesini var ettilerse bizde de buna benzer organizasyonlar içine uzun zaman önce girdiler!
İstedikleri her yasanın çıkması ve ülkenin yörüngelerinden sapmaması için yerli görünümle SERMAYE oluşturuldu!
Kontrol bu güç tarafından yapıldı! Yani BAYİLİKLE Türkiye'yi yönettiler!
Paranın açmadığı kapı yoktu! Onlar da gereğini yapıyorlardı!
Bizdeki kontrol mekanizması PERA'da yapılan zirveyle başladı!
İstanbul'da gizli imzalar atıldıktan sonra Türkiye bu ailelerin istediği şekilde yönetildi!
Sol da sağ da bunların kontrolündeydi!
Zaten en büyük SOL'cu YALIDA oturuyordu!
Türkiye yıllardır masallarda bile görülmeyecek gerçeküstü kavramlarla, yalanlarla yönetildi!
Üç-beş klişe cümleyle hem askeri hem laik kesimi kullandılar!
Kimsenin aklına soru sormak gelmedi! "Laiklik elden gidiyor!" denildiğinde kimin ne kazandığına bakmıyorduk!
Ülkede FİNANS İSTİHBARATI yapacak bir kurum yoktu! Bir masa bulunmuyordu!
Parayı onlara bıraktığımız için de sabah akşam dayak yiyorduk!
Kimseye bir düşmanlığımız olmamalıydı ancak ülkemizi de korumalıydık!
Uganda'da, Nijerya'da yaptıklarını Türkiye'de hayata geçirememeleri gerekiyordu! Ama neredeyse oradakilerden çok daha kolay operasyon yiyorduk!
Filmi gören bir AKIL yoktu!
Olanlar da bin bir eziyet içinde bırakılmıştı! Ülke kendi evlatlarına sahip çıkamıyordu! Bu kadar acizdik!
Şimdi PAKETLE onların kurduğu oyun bitecek!
Sıkıntıları büyük!
Birileri ortaya çıkıp "Nerede TÜRKLER!"diye haykırıyor!
Türkler burada da emirlerinden çıkmadığınız BARONLAR nerede?
Bakın "TÜRK" sözü öne çıkarılarak küçük kalmamız sağlandı!
IRK temeline dayanan hiçbir devlet büyük olamaz!
Türk aklı devrede, görün artık bunu!
Ankara size her dakika mucize gösteremez ki!
Ergün Diler
3 Ekim 2013 Perşembe
Abdülhamid devrinin her 24 saati bin muammayla doludur.
II. Abdülhamid, Atatürk'ü hapse attırmış!
“Abdülhamid devrinin her 24 saati bin muammayla doludur.” 1930’larda sıkı bir Abdülhamid düşmanı iken 1960’larda tam tersine koyu bir Abdülhamid hayranı olarak karşımıza çıkan yazar Nizamettin Nazif Tepedelenlioğlu’nun bu cümlesi beni çok düşündürmüştür.
Her 24 saatine binbir muammayı doldurmuş bu karmaşık iktidar döneminin kıvrımları arasında saklanmış nice olay ve çehrenin gerçek yüzü, ağır ağır aydınlanmakta.
Anlatacağım olay da, bizzat Mustafa Kemal tarafından en az iki defa dillendirildiği halde, Atatürk’ün resmi biyografilerinde ya geçiştirilmiş yahut da yazıldığı halde dikiz aynamıza bir türlü girememiştir. Bugün vefatının 90. yılında Sultan II. Abdülhamid’i rahmetle anarken, onun “muamma”larından birini daha büyüteç altına alıyoruz.
21 Ekim 1904’te, 24 yaşında Harp Akademisi’nden kurmay yüzbaşı olarak mezun olan Mustafa Kemal, birkaç ay kadar tayinini bekleyecekti. Bir süre sınıf arkadaşı Ali Cebesoyların Kuzguncuk’taki yalısında misafir kalmış,
daha sonra yine tayin bekleyen birkaç arkadaşıyla birlikte Beyazıt-Gedikpaşa civarında bir Ermeni’nin apartman dairesini kiralamışlardı. Burada toplanıp memleket sorunlarını görüşürken, kurtuluş için Meşrutiyet yönetiminin geri getirilmesinin şart olduğu, bunun için de ordunun Saray’ı sıkıştırması gerektiği üzerinde görüş birliğine varmışlardı. Bu amaçla her biri atanacakları yerlerde birer örgüt kuracak, sonra da şubeleri birleştirip hükümet üzerinde baskı kuracaklardı.
Ne var ki, Abdülhamid’in meşhur hafiye örgütünün içlerine sızacağını hesaplayamayacak kadar toydular o sırada.
Toplantılar olanca hızıyla sürerken günün birinde subayken ordudan atılmış Fethi Bey adlı birisini aralarına almak gafletinde bulunurlar. Başlangıçta “örgüt” adına epeyce yararlılıkları görülen Fethi Bey, günün birinde kendilerine yeni bir arkadaşın daha katılmak istediğini bildirir. Önce sözü edilen arkadaşı görmeleri gerektiğini söylerler ve Galata Köprüsü civarında bir kahvede buluşmaya karar verirler. Ancak gelmesi beklenen yeni ‘arkadaş’, Abdülhamid’in has adamlarından Zülüflü İsmail Paşa’nın yaverinden başkası değildir ve yanında bir sürü jandarma da getirmiştir! Meğer acıyarak yanlarına aldıkları Fethi Bey, bir hafiye ve konuştukları her şeyi günü gününe Abdülhamid’e bildirmekte değil miymiş!
İşte bu baskınla Mustafa Kemal, Ali Fuat ve Fethi Okyar da aralarında olmak üzere “gizli örgüt”ün bütün elemanları jandarmalar tarafından yakalanarak hapse atılır.
Bundan sonrası daha da ilginçtir. Çünkü Yüzbaşı Mustafa Kemal, Abdülhamid’in yaşadığı Yıldız Sarayı’nın mabeyn dairesine götürülüp gizli örgüt kurmak, bu amaçla para toplamak, gazete çıkarmak ve toplantılar yapmaktan sorguya çekilmiştir. Kendisi hatıralarında ‘aylarca’ hapiste kaldığını söylese de, tutukluluğunun en fazla iki ay sürdüğünü biliyoruz. (Mezuniyeti 21 Ekim’de, Şam’a tayini ise 11 Ocak’tadır.)
Asıl şüpheyi davet eden nokta, bir Ermeni’nin evinde kalmaları ve Jön Türklerin yasak yayınlarını takip etmeleriydi. O günlerde Ermenilerin Sultan’a bir suikast düzenleyeceklerine dair haberler alınıyordu; Saray’a, Ramazan’ın 15’inde Hırka-i Şerif’i ziyaret edecek olan Abdülhamid’e bombalı bir saldırı düzenleneceği ihbarı yapılmıştı. Padişah, Beyazıt civarından arabayla geçecekti ve onların bu güzergâhta bir ev tutmuş olmaları şüpheyi daha da artırmaktaydı. Nitekim bu ihbar, 6 ay kadar sonra, Mustafa Kemal ve arkadaşları aklanıp Şam’a gönderildikten sonra Ermeni teröristlerin elinde gerçek adresini bulacaktı (21 Temmuz 1905, Bomba Olayı).
Yıldız Sarayı Mabeyn Dairesi’ndeki sorgulama sırasında bizzat Abdülhamid’in sorgu odasına kadar geldiği ve görünmeyen bir yerde Mustafa Kemal’in cevaplarını dinlediği rivayeti, ta 1931 yılında liseler için hazırlanan “Tarih” kitabından beri dillerdedir ama Atatürk’ün kendisi bize bundan hiç bahsetmemiştir. Annesi Zübeyde Hanım’ın mezarı başında Ocak 1923’te yaptığı konuşmada, şunları söylediğini biliyoruz:
“Hayata ilk hatveyi adımı atıyordum. Fakat bu hatve hayata değil, zindana tesadüf etti. Hakikaten bir gün beni aldılar ve idare-i müstebidenin istibdat yönetiminin zindanına koydular. Orada aylarca kaldım. Validem bundan ancak mahpesten çıktıktan sonra haberdar olabildi. Ve derhal beni görmeye şitap etti koştu. İstanbul’a geldi. Fakat orada kendisiyle ancak üç beş gün görüşmek nasip oldu. Çünkü tekrar idare-i müstebidenin hafiyeleri, casusları, cellatları ikametgâhımızı sarmış ve beni alıp götürmüşlerdi. Validem ağlayarak arkadan beni takip ediyordu. Beni menfama götürecek olan vapura bindirilirken benimle görüşmekten men edilen validem gözyaşlarıyla Sirkeci rıhtımında elemler ve kederler içinde terk edilmiş bulunuyordu.”
Annesinin ağlamaktan gözlerinin zayıfladığını söyleyen genç Mustafa Kemal, yine de ucuz kurtulmuş sayılırdı. Eğer Serasker Rıza Paşa araya girip de Sultan’ı, onların gençliklerine uyup bir hata işlediklerine ikna etmemiş olsaydı, rejimi değiştirmek için gizli örgüt kurmaktan tutuklanmaları ve askerlikten atılmaları işten bile değildi.
Velhasıl, “yıldızın parladığı anlar”dan birindeydi. Günün birinde bugünkü İstanbul Üniversitesi merkez binasında İsmail Hakkı Paşa, Padişah’ın kararını kendisine şöyle bildirecekti: “Şimdiye kadar büyük yeteneklere sahip olduğunu gösterdin… Ama öte yandan, kendinin ve üniformanın şerefini lekelemiş durumdasın… Siyasete ve Padişah’ınıza karşı vatan hainlerinin yıkıcı propagandasına karıştın. Arkadaşlarını da aynı şeyi yapmaları için teşvik ettin. Buna rağmen Efendimiz merhamet göstermeye karar verdi. Ve seni affetti. Yalnız tayin beklediğin Edirne ve Makedonya’ya değil, Şam’a gönderileceksin.”
Mustafa Kemal’in çok yıllar sonra, “Abdülhamid’in Kurtlarla Dansı” adlı kitabıma da aldığım “Abdülhamid yönetiminin her şeye rağmen hoşgörülü olduğu” yolundaki sözlerinin kaynağı bu af olayı olsa gerek.
Atatürk bu sözü söylediği sırada, İzmir suikastı teşebbüsünden sonra en yakın silah arkadaşlarının idamla yargılandığını mı hatırlamıştı dersiniz?
KAYNAK: MUSTAFA ARMAĞAN
“Abdülhamid devrinin her 24 saati bin muammayla doludur.” 1930’larda sıkı bir Abdülhamid düşmanı iken 1960’larda tam tersine koyu bir Abdülhamid hayranı olarak karşımıza çıkan yazar Nizamettin Nazif Tepedelenlioğlu’nun bu cümlesi beni çok düşündürmüştür.
Her 24 saatine binbir muammayı doldurmuş bu karmaşık iktidar döneminin kıvrımları arasında saklanmış nice olay ve çehrenin gerçek yüzü, ağır ağır aydınlanmakta.
Anlatacağım olay da, bizzat Mustafa Kemal tarafından en az iki defa dillendirildiği halde, Atatürk’ün resmi biyografilerinde ya geçiştirilmiş yahut da yazıldığı halde dikiz aynamıza bir türlü girememiştir. Bugün vefatının 90. yılında Sultan II. Abdülhamid’i rahmetle anarken, onun “muamma”larından birini daha büyüteç altına alıyoruz.
21 Ekim 1904’te, 24 yaşında Harp Akademisi’nden kurmay yüzbaşı olarak mezun olan Mustafa Kemal, birkaç ay kadar tayinini bekleyecekti. Bir süre sınıf arkadaşı Ali Cebesoyların Kuzguncuk’taki yalısında misafir kalmış,
daha sonra yine tayin bekleyen birkaç arkadaşıyla birlikte Beyazıt-Gedikpaşa civarında bir Ermeni’nin apartman dairesini kiralamışlardı. Burada toplanıp memleket sorunlarını görüşürken, kurtuluş için Meşrutiyet yönetiminin geri getirilmesinin şart olduğu, bunun için de ordunun Saray’ı sıkıştırması gerektiği üzerinde görüş birliğine varmışlardı. Bu amaçla her biri atanacakları yerlerde birer örgüt kuracak, sonra da şubeleri birleştirip hükümet üzerinde baskı kuracaklardı.
Ne var ki, Abdülhamid’in meşhur hafiye örgütünün içlerine sızacağını hesaplayamayacak kadar toydular o sırada.
Toplantılar olanca hızıyla sürerken günün birinde subayken ordudan atılmış Fethi Bey adlı birisini aralarına almak gafletinde bulunurlar. Başlangıçta “örgüt” adına epeyce yararlılıkları görülen Fethi Bey, günün birinde kendilerine yeni bir arkadaşın daha katılmak istediğini bildirir. Önce sözü edilen arkadaşı görmeleri gerektiğini söylerler ve Galata Köprüsü civarında bir kahvede buluşmaya karar verirler. Ancak gelmesi beklenen yeni ‘arkadaş’, Abdülhamid’in has adamlarından Zülüflü İsmail Paşa’nın yaverinden başkası değildir ve yanında bir sürü jandarma da getirmiştir! Meğer acıyarak yanlarına aldıkları Fethi Bey, bir hafiye ve konuştukları her şeyi günü gününe Abdülhamid’e bildirmekte değil miymiş!
İşte bu baskınla Mustafa Kemal, Ali Fuat ve Fethi Okyar da aralarında olmak üzere “gizli örgüt”ün bütün elemanları jandarmalar tarafından yakalanarak hapse atılır.
Bundan sonrası daha da ilginçtir. Çünkü Yüzbaşı Mustafa Kemal, Abdülhamid’in yaşadığı Yıldız Sarayı’nın mabeyn dairesine götürülüp gizli örgüt kurmak, bu amaçla para toplamak, gazete çıkarmak ve toplantılar yapmaktan sorguya çekilmiştir. Kendisi hatıralarında ‘aylarca’ hapiste kaldığını söylese de, tutukluluğunun en fazla iki ay sürdüğünü biliyoruz. (Mezuniyeti 21 Ekim’de, Şam’a tayini ise 11 Ocak’tadır.)
Asıl şüpheyi davet eden nokta, bir Ermeni’nin evinde kalmaları ve Jön Türklerin yasak yayınlarını takip etmeleriydi. O günlerde Ermenilerin Sultan’a bir suikast düzenleyeceklerine dair haberler alınıyordu; Saray’a, Ramazan’ın 15’inde Hırka-i Şerif’i ziyaret edecek olan Abdülhamid’e bombalı bir saldırı düzenleneceği ihbarı yapılmıştı. Padişah, Beyazıt civarından arabayla geçecekti ve onların bu güzergâhta bir ev tutmuş olmaları şüpheyi daha da artırmaktaydı. Nitekim bu ihbar, 6 ay kadar sonra, Mustafa Kemal ve arkadaşları aklanıp Şam’a gönderildikten sonra Ermeni teröristlerin elinde gerçek adresini bulacaktı (21 Temmuz 1905, Bomba Olayı).
Yıldız Sarayı Mabeyn Dairesi’ndeki sorgulama sırasında bizzat Abdülhamid’in sorgu odasına kadar geldiği ve görünmeyen bir yerde Mustafa Kemal’in cevaplarını dinlediği rivayeti, ta 1931 yılında liseler için hazırlanan “Tarih” kitabından beri dillerdedir ama Atatürk’ün kendisi bize bundan hiç bahsetmemiştir. Annesi Zübeyde Hanım’ın mezarı başında Ocak 1923’te yaptığı konuşmada, şunları söylediğini biliyoruz:
“Hayata ilk hatveyi adımı atıyordum. Fakat bu hatve hayata değil, zindana tesadüf etti. Hakikaten bir gün beni aldılar ve idare-i müstebidenin istibdat yönetiminin zindanına koydular. Orada aylarca kaldım. Validem bundan ancak mahpesten çıktıktan sonra haberdar olabildi. Ve derhal beni görmeye şitap etti koştu. İstanbul’a geldi. Fakat orada kendisiyle ancak üç beş gün görüşmek nasip oldu. Çünkü tekrar idare-i müstebidenin hafiyeleri, casusları, cellatları ikametgâhımızı sarmış ve beni alıp götürmüşlerdi. Validem ağlayarak arkadan beni takip ediyordu. Beni menfama götürecek olan vapura bindirilirken benimle görüşmekten men edilen validem gözyaşlarıyla Sirkeci rıhtımında elemler ve kederler içinde terk edilmiş bulunuyordu.”
Annesinin ağlamaktan gözlerinin zayıfladığını söyleyen genç Mustafa Kemal, yine de ucuz kurtulmuş sayılırdı. Eğer Serasker Rıza Paşa araya girip de Sultan’ı, onların gençliklerine uyup bir hata işlediklerine ikna etmemiş olsaydı, rejimi değiştirmek için gizli örgüt kurmaktan tutuklanmaları ve askerlikten atılmaları işten bile değildi.
Velhasıl, “yıldızın parladığı anlar”dan birindeydi. Günün birinde bugünkü İstanbul Üniversitesi merkez binasında İsmail Hakkı Paşa, Padişah’ın kararını kendisine şöyle bildirecekti: “Şimdiye kadar büyük yeteneklere sahip olduğunu gösterdin… Ama öte yandan, kendinin ve üniformanın şerefini lekelemiş durumdasın… Siyasete ve Padişah’ınıza karşı vatan hainlerinin yıkıcı propagandasına karıştın. Arkadaşlarını da aynı şeyi yapmaları için teşvik ettin. Buna rağmen Efendimiz merhamet göstermeye karar verdi. Ve seni affetti. Yalnız tayin beklediğin Edirne ve Makedonya’ya değil, Şam’a gönderileceksin.”
Mustafa Kemal’in çok yıllar sonra, “Abdülhamid’in Kurtlarla Dansı” adlı kitabıma da aldığım “Abdülhamid yönetiminin her şeye rağmen hoşgörülü olduğu” yolundaki sözlerinin kaynağı bu af olayı olsa gerek.
Atatürk bu sözü söylediği sırada, İzmir suikastı teşebbüsünden sonra en yakın silah arkadaşlarının idamla yargılandığını mı hatırlamıştı dersiniz?
KAYNAK: MUSTAFA ARMAĞAN
![]() |
| Benim ATAM Abdülhamid Han http://gercektarihdeposu.blogspot.com |
Etiketler:
Abdülhamid,
atam,
ataturk,
ataturkculuk,
gezi,
istiklal,
kemal,
kurtulus savasi,
muamma,
mustafa,
taksim
30 Eylül 2013 Pazartesi
Gürsel Tekin ‘Gezi Olayları'nın neresinde
Gürsel Tekin ‘Gezi Olayları'nın neresinde?
Yazı başlığı bana ait değil... Bir kamu kurumunda çalışan önemli bir isim tarafından 39 gün önce, 22 Ağustos 2013 tarihinde bana ulaştırılan ve ekli dosyası bulunan e-postadaki başlığı aynen kopyaladım.
Gelen iletideki iddialar ilgimi çekti ama yazmak istemedim.
Nedeni basit; 12 Haziran 2011 Genel Seçimleri'nin sonuçları üzerine Sayın Gürsel Tekin'le şahitler huzurunda “bir dairesine” iddiaya girmiştik.
Seçimden sonra ortaya çıkıp Gürsel Tekin'le böyle bir iddiaya girdik demedik. Seçimden önce bunu köşemizde yazdık.
Nitekim girdiğimiz iddia seçimden sonra Sabah gazetesinde sürmanşet oldu.
Fakat Gürsel Tekin; “İddiaya girdiğimiz doğru ama dairesine değil, bir takım elbisesine” diye (bağışlayın) kıvırdı. Bir değiştirme kartı ile beraber takım elbisemi hemen göndereceğini Sabah gazetesinde yer alan haberde söyledi.
Gürsel Tekin'in iddia konumuzla ilgili yalan söylediğini ve çark ettiğini şuradan anlayınız ki; Bahsettiği takım elbiseyi bile göndermedi.
Nitekim seçimlerin üzerinden tam 1 yıl geçtikten sonra, “Gürsel Tekin, hani nerde bizim takım?” başlıklı köşe yazısı ile kendisine sözünü (yalanını) hatırlattık ama, yine ses çıkmadı. Hatta bahsi geçen yazımızda, “CHP'nin seçim vaatleri de partinin en güçlü ikinci ismi Gürsel Tekin'in sözleri gibi ise vay ülkenin haline...” yazmıştık.
İşte bu nedenlerle, “Gürsel Tekin ‘Gezi Olayları'nın neresinde?” başlıklı bir ileti aldığımda, Gürsel Tekin takıntım var sanılmasın diye mevzuya girmek istemedim, e-maili arşivimde tuttum.
Fakat mızrak çuvala sığmadı. Aşağıda ayrıntılarına yer verecek olduğum aldığım iletiyle paralel iddialar ortaya atıldı.
Gezi eylemlerine verdiği destekle ön plana çıkan modacı Barbaros Şansal, palalı saldırının arkasında CHP'nin olduğunu ve Gürsel Tekin'in de bilgisi dahilinde olduğunu söyleyince işin seyri değişti.
Gezi taraftarlarının Bağdat Caddesi Forumu'nda konuşan Barbaros Şansal, Gezi olayları esnasında palayla vatandaşlara saldıran şahsın CHP tarafından ayarlandığını dile getirdi ve şunları söyledi; “Taksim'de bir kafede CHP İstanbul İl Başkanlığı danışmanlarından biri bana Talimhane'den çok yakında palalı birinin çıkacağını, konuştuklarını ve bunu AKP'nin üstüne atacaklarını söyledi. Yalnız değildim yanımda Gürsel Tekin de vardı, başka şahitlerim de vardı.” dedi.
İHA'nın haberine göre, hatta Şansal'ın bu sözlerinin ardından dinleyiciler bir kısmı kendisine işin foyası ortaya çıkacak diye tepki göstererek, “Keşke bunu burada söylemeseydin” demişler.
Gezi Parkı olayları ve Gürsel Tekin konusunda bana gelen iletinin kısa bir özeti şöyle;
“Gürsel Tekin Gezi olaylarının neresinde... Polisle çatışan, taşla, molotof kokteyli ile saldıran, inşaatlardan, işyerlerinden getirdiği malzemelerle barikatlar kuran bir kitle vardı bu olaylarda. Taksim'e giriş çıkışları kapatmışlar, İstanbul'un merkezini marjinal ve yasadışı sol örgütlerin pazar yerine çevirmişlerdir. Polisin bu kitleyi oradan uzaklaştırmaya elbette gücü vardı. Ancak kan akmasını istemeyen polis, olayları uzaktan izlemekle yetindi. İşte bu marjinal grupların içerisinde TKP baş rolü oynuyordu. Gezi Parkı ve çevresinde ciddi bir şekilde örgütlenmişler ve tüm olayları kontrol ediyolardı.
Türkiye Komünist Partisi, ülke siyasetinde ciddi bir yere sahip olmamasına rağmen, medyada TKP kökenli yazarlar kamuoyu oluşturmada önemli noktalarda bulunuyorlar.
Gezi parkı olayları sırasında TKP'li bir isim ön plana çıktı. Beyoğlu Eğlence Yerleri Derneği Başkanı da olan T.K. Kendisi bir önceki genel seçimlerde TKP'nin İstanbul Milletvekili adayıydı.
Bu isim, özellikle Gezi Parkı olayları sırasında “Beyoğlu esnafı adına” yaptığı açıklamalarla tanındı.
T.K'nın esnaf adına açıklama yapmasının ardından ortağı olduğu iddia edilen işyeri 3 günlüğüne mühürlenmişti. İşyeri mühürlendikten sonra “Ben esnaf adına açıklama yapınca işyerim mühürlendi” diye yeni bir iddia ortaya attı. Yalanı kısa sürede ortaya çıktı. Beyoğlu Belediyesi Encümeni tarafından 3 ay önceden kurallara uymadığı için uyarılan ve ceza kesilen T.K'ya işyerinin mühürleneceği bir gün önceden tebliğ edilmiş, kendisi de işyerinin mühürleneceği gün çıkıp esnaf adına açıklama yapmıştı. Böylece bir taşla iki kuş vurmayı planlayan T.K'nın yalanını Beyoğlu Belediye Başkanı Ahmet Misbah Demircan ortaya çıkardı.
Şimdi TKP'li T.K'nın CHP Genel Başkan Yardımcısı Gürsel Tekin tarafından Beyoğlu Belediye Başkan adayı yapılmak isteneceği kulislerde konuşuluyor. Gürsel Tekin, eski TKP'lıyı CHP adayı yapmak isteyerek aslında Gezi Parkı olaylarında da ne kadar dolaylı etkisinin olduğunu da ortaya çıkarmış oluyor.
Gürsel Tekin'in TKP'liye desteği şunları akla getiriyor; CHP, TKP eliyle Gezi Parkı olaylarının ilk günden son gününe kadar içindeydi.
Demek ki, Beyoğlu esnafının “Gösteriler yüzünden işlerimiz durma noktasına geldi” şeklindeki haklı isyanlarını bastırmak ve eylemcilere aslında esnafın da destek verdiğini göstermek için için Beyder'i kullanan Gürsel Tekin'den başkası değildi.”
İddialar böyle...
Başbakan Erdoğan da her fırsatta Gezi olayları ile CHP arasında bir bağ kuruyor. Elinde kamuoyuna mal olmamış başka bilgiler de olmalı ki bu kadar iddialı bir yaklaşım sergiliyor.
Barbaros Şansal'ın iddialarıyla ilgili Gürsel Tekin'in savunmasını da, CHP lideri Kılıçdaroğlu'nun panik içeren cevabi yaklaşımını da tatmin edici bulmadım.
AK Parti'nin önde gelen isimlerinin Barbaros Şansal'ın palalı saldırganla ilgli iddialarıyla ilgili suç duyurusunda bulunması ise oldukça yerinde bir girişim. Bu kadar kritik bir konuda bir iddia varsa muhakkak soruşturulmalı...
Hiç kuşkusuz bu durum, ortaya atılan iddialar karşısında eğer masumsa Gürsel Tekin'in ve CHP'nin kendisini aklamasına da fırsat verecektir.
Geçen hafta kaleme aldığımız bir yazıda, tribünlerdeki taraftar grupları liderlerinin saha dışında da bu özelliklerini sürdürmek isteyerek taraftarları yanlış işlere yönlendirdiğini bir Emniyet Müdürü'nün 4 ay önce bana aktardığı tespitler ışığında ayrıntılı olarak kaleme almıştım. Nitekim önceki gün Fenerbahçe, Beşiktaş ve Galatasaray taraftar gruplarına yönelik geniş çaplı bir operasyon yapıldı, 85 kişi gözaltına alındı. Dilerim kendilerine yönelik iddialar doğru değildir.
Sadece bu olaylar değil, bugün olmasa da gelecekte, GEZİ PARKI da dahil pek çok olayın arka planı ortaya çıkacaktır. Gerçeklerin bir gün ortaya çıkma huyu bu konularda da kendini gösterecektir.
Prof. Dr. Osman Özsoy
Yazı başlığı bana ait değil... Bir kamu kurumunda çalışan önemli bir isim tarafından 39 gün önce, 22 Ağustos 2013 tarihinde bana ulaştırılan ve ekli dosyası bulunan e-postadaki başlığı aynen kopyaladım.
Gelen iletideki iddialar ilgimi çekti ama yazmak istemedim.
Nedeni basit; 12 Haziran 2011 Genel Seçimleri'nin sonuçları üzerine Sayın Gürsel Tekin'le şahitler huzurunda “bir dairesine” iddiaya girmiştik.
Seçimden sonra ortaya çıkıp Gürsel Tekin'le böyle bir iddiaya girdik demedik. Seçimden önce bunu köşemizde yazdık.
Nitekim girdiğimiz iddia seçimden sonra Sabah gazetesinde sürmanşet oldu.
Fakat Gürsel Tekin; “İddiaya girdiğimiz doğru ama dairesine değil, bir takım elbisesine” diye (bağışlayın) kıvırdı. Bir değiştirme kartı ile beraber takım elbisemi hemen göndereceğini Sabah gazetesinde yer alan haberde söyledi.
Gürsel Tekin'in iddia konumuzla ilgili yalan söylediğini ve çark ettiğini şuradan anlayınız ki; Bahsettiği takım elbiseyi bile göndermedi.
Nitekim seçimlerin üzerinden tam 1 yıl geçtikten sonra, “Gürsel Tekin, hani nerde bizim takım?” başlıklı köşe yazısı ile kendisine sözünü (yalanını) hatırlattık ama, yine ses çıkmadı. Hatta bahsi geçen yazımızda, “CHP'nin seçim vaatleri de partinin en güçlü ikinci ismi Gürsel Tekin'in sözleri gibi ise vay ülkenin haline...” yazmıştık.
İşte bu nedenlerle, “Gürsel Tekin ‘Gezi Olayları'nın neresinde?” başlıklı bir ileti aldığımda, Gürsel Tekin takıntım var sanılmasın diye mevzuya girmek istemedim, e-maili arşivimde tuttum.
Fakat mızrak çuvala sığmadı. Aşağıda ayrıntılarına yer verecek olduğum aldığım iletiyle paralel iddialar ortaya atıldı.
Gezi eylemlerine verdiği destekle ön plana çıkan modacı Barbaros Şansal, palalı saldırının arkasında CHP'nin olduğunu ve Gürsel Tekin'in de bilgisi dahilinde olduğunu söyleyince işin seyri değişti.
Gezi taraftarlarının Bağdat Caddesi Forumu'nda konuşan Barbaros Şansal, Gezi olayları esnasında palayla vatandaşlara saldıran şahsın CHP tarafından ayarlandığını dile getirdi ve şunları söyledi; “Taksim'de bir kafede CHP İstanbul İl Başkanlığı danışmanlarından biri bana Talimhane'den çok yakında palalı birinin çıkacağını, konuştuklarını ve bunu AKP'nin üstüne atacaklarını söyledi. Yalnız değildim yanımda Gürsel Tekin de vardı, başka şahitlerim de vardı.” dedi.
İHA'nın haberine göre, hatta Şansal'ın bu sözlerinin ardından dinleyiciler bir kısmı kendisine işin foyası ortaya çıkacak diye tepki göstererek, “Keşke bunu burada söylemeseydin” demişler.
Gezi Parkı olayları ve Gürsel Tekin konusunda bana gelen iletinin kısa bir özeti şöyle;
“Gürsel Tekin Gezi olaylarının neresinde... Polisle çatışan, taşla, molotof kokteyli ile saldıran, inşaatlardan, işyerlerinden getirdiği malzemelerle barikatlar kuran bir kitle vardı bu olaylarda. Taksim'e giriş çıkışları kapatmışlar, İstanbul'un merkezini marjinal ve yasadışı sol örgütlerin pazar yerine çevirmişlerdir. Polisin bu kitleyi oradan uzaklaştırmaya elbette gücü vardı. Ancak kan akmasını istemeyen polis, olayları uzaktan izlemekle yetindi. İşte bu marjinal grupların içerisinde TKP baş rolü oynuyordu. Gezi Parkı ve çevresinde ciddi bir şekilde örgütlenmişler ve tüm olayları kontrol ediyolardı.
Türkiye Komünist Partisi, ülke siyasetinde ciddi bir yere sahip olmamasına rağmen, medyada TKP kökenli yazarlar kamuoyu oluşturmada önemli noktalarda bulunuyorlar.
Gezi parkı olayları sırasında TKP'li bir isim ön plana çıktı. Beyoğlu Eğlence Yerleri Derneği Başkanı da olan T.K. Kendisi bir önceki genel seçimlerde TKP'nin İstanbul Milletvekili adayıydı.
Bu isim, özellikle Gezi Parkı olayları sırasında “Beyoğlu esnafı adına” yaptığı açıklamalarla tanındı.
T.K'nın esnaf adına açıklama yapmasının ardından ortağı olduğu iddia edilen işyeri 3 günlüğüne mühürlenmişti. İşyeri mühürlendikten sonra “Ben esnaf adına açıklama yapınca işyerim mühürlendi” diye yeni bir iddia ortaya attı. Yalanı kısa sürede ortaya çıktı. Beyoğlu Belediyesi Encümeni tarafından 3 ay önceden kurallara uymadığı için uyarılan ve ceza kesilen T.K'ya işyerinin mühürleneceği bir gün önceden tebliğ edilmiş, kendisi de işyerinin mühürleneceği gün çıkıp esnaf adına açıklama yapmıştı. Böylece bir taşla iki kuş vurmayı planlayan T.K'nın yalanını Beyoğlu Belediye Başkanı Ahmet Misbah Demircan ortaya çıkardı.
Şimdi TKP'li T.K'nın CHP Genel Başkan Yardımcısı Gürsel Tekin tarafından Beyoğlu Belediye Başkan adayı yapılmak isteneceği kulislerde konuşuluyor. Gürsel Tekin, eski TKP'lıyı CHP adayı yapmak isteyerek aslında Gezi Parkı olaylarında da ne kadar dolaylı etkisinin olduğunu da ortaya çıkarmış oluyor.
Gürsel Tekin'in TKP'liye desteği şunları akla getiriyor; CHP, TKP eliyle Gezi Parkı olaylarının ilk günden son gününe kadar içindeydi.
Demek ki, Beyoğlu esnafının “Gösteriler yüzünden işlerimiz durma noktasına geldi” şeklindeki haklı isyanlarını bastırmak ve eylemcilere aslında esnafın da destek verdiğini göstermek için için Beyder'i kullanan Gürsel Tekin'den başkası değildi.”
İddialar böyle...
Başbakan Erdoğan da her fırsatta Gezi olayları ile CHP arasında bir bağ kuruyor. Elinde kamuoyuna mal olmamış başka bilgiler de olmalı ki bu kadar iddialı bir yaklaşım sergiliyor.
Barbaros Şansal'ın iddialarıyla ilgili Gürsel Tekin'in savunmasını da, CHP lideri Kılıçdaroğlu'nun panik içeren cevabi yaklaşımını da tatmin edici bulmadım.
AK Parti'nin önde gelen isimlerinin Barbaros Şansal'ın palalı saldırganla ilgli iddialarıyla ilgili suç duyurusunda bulunması ise oldukça yerinde bir girişim. Bu kadar kritik bir konuda bir iddia varsa muhakkak soruşturulmalı...
Hiç kuşkusuz bu durum, ortaya atılan iddialar karşısında eğer masumsa Gürsel Tekin'in ve CHP'nin kendisini aklamasına da fırsat verecektir.
Geçen hafta kaleme aldığımız bir yazıda, tribünlerdeki taraftar grupları liderlerinin saha dışında da bu özelliklerini sürdürmek isteyerek taraftarları yanlış işlere yönlendirdiğini bir Emniyet Müdürü'nün 4 ay önce bana aktardığı tespitler ışığında ayrıntılı olarak kaleme almıştım. Nitekim önceki gün Fenerbahçe, Beşiktaş ve Galatasaray taraftar gruplarına yönelik geniş çaplı bir operasyon yapıldı, 85 kişi gözaltına alındı. Dilerim kendilerine yönelik iddialar doğru değildir.
Sadece bu olaylar değil, bugün olmasa da gelecekte, GEZİ PARKI da dahil pek çok olayın arka planı ortaya çıkacaktır. Gerçeklerin bir gün ortaya çıkma huyu bu konularda da kendini gösterecektir.
Prof. Dr. Osman Özsoy
28 Eylül 2013 Cumartesi
25 yıl sonra, yeni bir Halepçe mi?
Batı hâlâ dilsiz şeytan. Kör, sağır ve dilsiz.
Gazze için meydanlardaydık. Sonra “Arap Baharı” denilen olaylar başladı. Sıra Suriye’ye geldiğinde Suriye için meydanları doldurmaya başladık. Şimdi tam da Mısır’daki darbeye karşı meydanlarda iken, dikkatler yeniden Suriye’ye döndü.. 25 yıl sonra Suriye’de yeni bir Halep’çe yaşandı.. Kimyasal silahlarla çoğu kadın ve çocuk, bin beş yüze yakın insan hayatını kaybetti, havadan ve karadan füzelerle yapılan saldırılarda binlerce kişi yaralandı ve yatağa düştü..
11 Eylül’de Newyork’ta ikiz kuleler vurulduğu zaman dünyayı ayağa kaldıran ABD, şimdi yüz binlerce insan toprağa düşerken, kör sağır ve dilsiz..
Bu süreçte en can alıcı gerçek ise, İran yönetiminin ve Hizbullah’ın eli kanlı Nuseyri Esed rejiminin yanında yer alması.. Bu cinayete ortak olmalarını haklı gösterecek hiçbir şey yok.. Varolan sorunların çözümü de bu yolda değil..
Esed’in Saddam’dan ne farkı var.. Ya da Sisi’den.
Birileri de çıkmış, “İsrail niye Suriye’ye saldırıyor” diyor, İsrail saldırıyorsa sanki bizim sahip çıkmamız gerekiyormuş gibi.. Kaldı ki, İsrail Suriye’nin ÖSO’ya karşı kullandığı silahları
vurmuyor. İran’ın Irak üzerinden Esed’e ve Hizbullah’a gönderdiği silahlardan, Suriye üzerinden Lübnan’a taşınmaya çalışılan silahları, bir gün kendine karşı, ya da Lübnan’daki İsrail yandaşlarına karşı kullanılmasından endişe ettiği için vuruyor.. Yoksa İsrail Esed’in cinayetlerinden memnundur..
İran yönetiminin Suriye politikasını eleştirince bunu Şii düşmanlığı şeklinde yorumlayanların bu yorumlarını anlamakta güçlük çekiyorum.. Nasıl yeri gelince Türkiye’de, ya da Mısır’da, başka İslam ülkelerindeki iktidarları tasarrufları nedeni ile eleştiriyorsak, İran’ı da eleştirebiliriz.. İran Erdoğan’ı eleştirince, bu neden Sünni düşmanlığı gibi anlaşılmıyor mesela.. Suud yönetimini eleştirirsek, “Selefi düşmanlığı” mı yapmış oluruz!
İran yönetimi Esed rejimine arka çıkarak, İmam Humeyni’den bu yana kazandığı ne varsa hepsini kaybetti Sünni dünyada! Ali Şeriati’nin eserlerinde anlatılanlarla bu günki İran yönetiminin yaptıkları arasında bir benzerlik yok bugün.. Dün İran-Irak savaşında, Halepçe’de safını belirleyip meydanları dolduranlar bugün İran yönetimine karşı.
İran yönetimine karşı duyulan öfke, biraz da daha önce duyulan güven ve saygı ile ilgili.. Humeyni’nin ya da Ali Şeriati’nin mesajlarından yola çıkılarak böyle bir sonuca ulaşılabileceğini hiç düşünmemiştik.
Her İranlı böyle düşünmüyor kuşkusuz.. Ama sesi çıkanların yükselen sesi başka şeyler söylüyor bize! Onun içindir ki, İran’da gençlik başka yerlere savruldu. Onun için Cuma namazları eskisi gibi kalabalık değil. Onun için örtünme sadece bir aksesuvar seviyesine geriledi..
Gece yarısı anneler bebeklerinin cesetlerini toplarken, Mısır diktatörleri Mübarek’i kurtarmak için hazırlık yapıyorlardı. Ve sabah olduğunda mahkeme kararını açıkladı ve Mübarek serbest bırakıldı. Mursi ise hâlâ tutuklu! Bu hainler insanlığın vicdanı, aklı ve zekası ile dalga geçiyorlar..
Mursi’ye karşı, İhvan’a karşı Tahrir’e çıkan geri zekalılar şimdi batılıların kurguladıkları diktatörlük rejimi ile ilgili fabrika ayarlarına geri döndüler..
Mısır konusunda İsrail’i suçlayan demecinden dolayı Türkiye’yi kınayan ABD hâlâ darbeye darbe diyemiyor..
Batı hâlâ dilsiz şeytan. Kör, sağır ve dilsiz.
Bize demokrasi dersi verenlerin, bize insan hakları ve hukuk devleti dersi verenlerin. Bize adına ılımlı İslam dedikleri, batı standartlarına indirgenmiş bir din biçmeye çalışanların haline bakın.. Ve bunların peşine takılanlara bakın.
İçimizdeki Ergenekoncular, birtakım beyinsizler, bugünki iktidarı devirip, Türkiye’yi Suriye’ye, Mısır’a çevirmeye çalışırken onların peşine takılıp ahkam kesenlere bakın!
Kılavuzu karga olanın burnu pislikten çıkmaz.. Evet biz adalet, barış, özgürlük, katılımcı, çoğulcu ve şeffaf, insan haklarına saygılı bir hukuk devleti istiyoruz. Ama alın; oltaya taktığınız yeme benzeyen, altın tas içinde bala karıştırıp sunduğunuz zehrin içindeki demokrasinizi başınıza çalın..
Hâlâ kendi kavram ve kurumları ile kendilerini yüceltmemizi ve düşünce yapımızı batı değerler sistemi ile formatlamamızı istiyorlar..
Batının demokrasisi helvadan bir put! Oltaya taktığı bir yem! Bir makyaj malzemesi.
Alın demokrasiniz de sizin olsun, liberalizminiz de, laikliğinizde. Biz adalet, barış ve özgürlük istiyoruz ve bu değerleri savunmak için de batıya ihtiyacımız yok! Aksine batı tarihi, bu değerleri yok etmek için verdiği savaşlarla aklımızda.. Kızılderililer, kara derililer, sarı derililer, 1. Dünya savaşı, 2. Dünya savaşı, soğuk savaş. Irak, Afganistan, Filistin!
LA diyoruz.. LA.. LA.. Hayır!. Haksızlıklar karşısında susan ve zalimlere yardım eden dilsiz şeytanlar için yaşasın cehennem ve onlara destek veren, onlarla işbirliği yapanlar için.. Çağdaş Ebu Cehiller, Ebu Lehebler, Belamlar, Firavunlar ve Karunlar için “Lanetullahi Aleyh!” diyelim. Selâm ve dua ile..
AkitAbdurrahman Dilipak
Gazze için meydanlardaydık. Sonra “Arap Baharı” denilen olaylar başladı. Sıra Suriye’ye geldiğinde Suriye için meydanları doldurmaya başladık. Şimdi tam da Mısır’daki darbeye karşı meydanlarda iken, dikkatler yeniden Suriye’ye döndü.. 25 yıl sonra Suriye’de yeni bir Halep’çe yaşandı.. Kimyasal silahlarla çoğu kadın ve çocuk, bin beş yüze yakın insan hayatını kaybetti, havadan ve karadan füzelerle yapılan saldırılarda binlerce kişi yaralandı ve yatağa düştü..
11 Eylül’de Newyork’ta ikiz kuleler vurulduğu zaman dünyayı ayağa kaldıran ABD, şimdi yüz binlerce insan toprağa düşerken, kör sağır ve dilsiz..
Bu süreçte en can alıcı gerçek ise, İran yönetiminin ve Hizbullah’ın eli kanlı Nuseyri Esed rejiminin yanında yer alması.. Bu cinayete ortak olmalarını haklı gösterecek hiçbir şey yok.. Varolan sorunların çözümü de bu yolda değil..
Esed’in Saddam’dan ne farkı var.. Ya da Sisi’den.
Birileri de çıkmış, “İsrail niye Suriye’ye saldırıyor” diyor, İsrail saldırıyorsa sanki bizim sahip çıkmamız gerekiyormuş gibi.. Kaldı ki, İsrail Suriye’nin ÖSO’ya karşı kullandığı silahları
vurmuyor. İran’ın Irak üzerinden Esed’e ve Hizbullah’a gönderdiği silahlardan, Suriye üzerinden Lübnan’a taşınmaya çalışılan silahları, bir gün kendine karşı, ya da Lübnan’daki İsrail yandaşlarına karşı kullanılmasından endişe ettiği için vuruyor.. Yoksa İsrail Esed’in cinayetlerinden memnundur..
İran yönetiminin Suriye politikasını eleştirince bunu Şii düşmanlığı şeklinde yorumlayanların bu yorumlarını anlamakta güçlük çekiyorum.. Nasıl yeri gelince Türkiye’de, ya da Mısır’da, başka İslam ülkelerindeki iktidarları tasarrufları nedeni ile eleştiriyorsak, İran’ı da eleştirebiliriz.. İran Erdoğan’ı eleştirince, bu neden Sünni düşmanlığı gibi anlaşılmıyor mesela.. Suud yönetimini eleştirirsek, “Selefi düşmanlığı” mı yapmış oluruz!
İran yönetimi Esed rejimine arka çıkarak, İmam Humeyni’den bu yana kazandığı ne varsa hepsini kaybetti Sünni dünyada! Ali Şeriati’nin eserlerinde anlatılanlarla bu günki İran yönetiminin yaptıkları arasında bir benzerlik yok bugün.. Dün İran-Irak savaşında, Halepçe’de safını belirleyip meydanları dolduranlar bugün İran yönetimine karşı.
İran yönetimine karşı duyulan öfke, biraz da daha önce duyulan güven ve saygı ile ilgili.. Humeyni’nin ya da Ali Şeriati’nin mesajlarından yola çıkılarak böyle bir sonuca ulaşılabileceğini hiç düşünmemiştik.
Her İranlı böyle düşünmüyor kuşkusuz.. Ama sesi çıkanların yükselen sesi başka şeyler söylüyor bize! Onun içindir ki, İran’da gençlik başka yerlere savruldu. Onun için Cuma namazları eskisi gibi kalabalık değil. Onun için örtünme sadece bir aksesuvar seviyesine geriledi..
Gece yarısı anneler bebeklerinin cesetlerini toplarken, Mısır diktatörleri Mübarek’i kurtarmak için hazırlık yapıyorlardı. Ve sabah olduğunda mahkeme kararını açıkladı ve Mübarek serbest bırakıldı. Mursi ise hâlâ tutuklu! Bu hainler insanlığın vicdanı, aklı ve zekası ile dalga geçiyorlar..
Mursi’ye karşı, İhvan’a karşı Tahrir’e çıkan geri zekalılar şimdi batılıların kurguladıkları diktatörlük rejimi ile ilgili fabrika ayarlarına geri döndüler..
Mısır konusunda İsrail’i suçlayan demecinden dolayı Türkiye’yi kınayan ABD hâlâ darbeye darbe diyemiyor..
Batı hâlâ dilsiz şeytan. Kör, sağır ve dilsiz.
Bize demokrasi dersi verenlerin, bize insan hakları ve hukuk devleti dersi verenlerin. Bize adına ılımlı İslam dedikleri, batı standartlarına indirgenmiş bir din biçmeye çalışanların haline bakın.. Ve bunların peşine takılanlara bakın.
İçimizdeki Ergenekoncular, birtakım beyinsizler, bugünki iktidarı devirip, Türkiye’yi Suriye’ye, Mısır’a çevirmeye çalışırken onların peşine takılıp ahkam kesenlere bakın!
Kılavuzu karga olanın burnu pislikten çıkmaz.. Evet biz adalet, barış, özgürlük, katılımcı, çoğulcu ve şeffaf, insan haklarına saygılı bir hukuk devleti istiyoruz. Ama alın; oltaya taktığınız yeme benzeyen, altın tas içinde bala karıştırıp sunduğunuz zehrin içindeki demokrasinizi başınıza çalın..
Hâlâ kendi kavram ve kurumları ile kendilerini yüceltmemizi ve düşünce yapımızı batı değerler sistemi ile formatlamamızı istiyorlar..
Batının demokrasisi helvadan bir put! Oltaya taktığı bir yem! Bir makyaj malzemesi.
Alın demokrasiniz de sizin olsun, liberalizminiz de, laikliğinizde. Biz adalet, barış ve özgürlük istiyoruz ve bu değerleri savunmak için de batıya ihtiyacımız yok! Aksine batı tarihi, bu değerleri yok etmek için verdiği savaşlarla aklımızda.. Kızılderililer, kara derililer, sarı derililer, 1. Dünya savaşı, 2. Dünya savaşı, soğuk savaş. Irak, Afganistan, Filistin!
LA diyoruz.. LA.. LA.. Hayır!. Haksızlıklar karşısında susan ve zalimlere yardım eden dilsiz şeytanlar için yaşasın cehennem ve onlara destek veren, onlarla işbirliği yapanlar için.. Çağdaş Ebu Cehiller, Ebu Lehebler, Belamlar, Firavunlar ve Karunlar için “Lanetullahi Aleyh!” diyelim. Selâm ve dua ile..
![]() |
| insan haklari Madde 2 http://gercektarihdeposu.blogspot.com |
AkitAbdurrahman Dilipak
israil’in 2. cumhurbaşkanı Atatürk’ün hocası Şemsi Efendinin oğlu
SABETAY ve PAKRADUNİ’ ler Selanikli'nin yakın dostları
TSK’nın hazırladığı “Atatürk Köşesi”nde Mustafa Kemal Paşa’nın boyunun 1.74 olduğu yazıyor. Bugüne kadar 1.68 olduğu biliniyordu.. Genelkurmay Başkanlığı Atatürk’ün boyunu açıklayarak tartışmalara son noktayı koydu. Genelkurmay Başkanlığı Atatürk’ün boyunun bilinenin aksine 1.68 değil, 1.74 olduğunu açıkladı. Atatürk’ün boyu 1.74 iken, kilosu 74-76 arası, ayak numarasının da 42 olduğu açıklandı. Siz babasının adının Ali Rıza, annesinin adının Zübeyde olduğunu kabul etmeye devam edin ve tabii Selanik’te doğduğunu da! Resmi tarih iddiasınısürdürmeye devam ediyor.
Peki şu iddiaya ne dersiniz bu arada, bu konuları araştıran bir arkadaş yazıyor: “İsrail’in 2. cumhurbaşkanı Yitzak Ben Zwi, Atatürk’ün hocası Şemsi Efendi diye bildiğimiz Simon (Shimshi Zwi)’nin oğludur. Biliyorsunuz Ilgaz Zorlu da bu aileden geliyor.. İsrail’deki BEN ZWİ ENSTİTÜSÜ bu geleneğin köklerini barındırmaktadır. Ben Zwi Enstitüsü’nün yer altında bulunan ve SABETAY ve PAKRADUNİ’lerin gelmiş geçmiş bütün dosyaları ve bilgileri bu kütüphane arşivinde gizlenmektedir. Kozmik derecede korunan ve bu anlamda kozmik bilgiler içeren kütüphane, özel olarak korunmaktadır.” Şemsi Efendi mektepleri bugün hâlâ Türkiye’de varlıklarını sürdürüyor..
Ben Zvi 1884’de Ukrayna’nın Poltava şehrinde doğmuş. Babası 1897 yılındaki Siyonist kongresinin organizatörlerinden biriydi. Ben Zvi ilk aktif siyonizm savunucusuydu. 1907 yılında Yafa kentine göç etmişti. 1909 yılında Filistin’de bir lise kurmuştu. Ben Zvi Osmanlı İmparatorluğu devrinde Galatasaray Lisesi’nde öğrenim gördü ve ardından 1912-1914 yılları arasında David Ben-Gurion ile İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde okudu.
1915’de ABD’ye göç ettiler ve orada Siyonizm ile ilgili yayınlar ve aktiviteler yaptılar.1918 yılında Filistin’e döndü. Filistin’de yer altı örgütü Haganah’ta görev aldı. Abdulhamid’in Selanik’e sürgün edildiğinde evinde ikamete mecbur edildiği Yahudi işadamı Alatini Efendi de, Şemsi Efendi mektebinin kurucusu idi.
Mustafa Kemal diyince birden bu hikaye geldi aklıma. Resmi tarih işte böyle bir şey! Zihnimizi esir almışlar sanki.. “Tevhidi tedrisat”, “resmi tarih”, “resmi ideoloji” ve “resmi din” niçin gerekliymiş şimdi daha iyi anlaşılıyor sanırım. Darbeler bunun için zorunlu idi. İnkılaplar gibi. Ve değiştirilmesi teklif dahi edilemeyecek düzenlemeler de!
Sahi Atatürk’ün boyu kaç santimdi!
![]() |
| Atataturk Diyorki Biz Maymunlariz http://gercektarihdeposu.blogspot.com |
Selâm ve dua ile..(Abdurahman Dilipak-Yeni Akit)
Etiketler:
anitkabir,
atam,
ataput,
ataturkculuk,
gezi,
kamal,
kemal,
kemalataturk,
KEMALIZM,
mason,
mustafa,
pakranudi,
sebetayist,
taksim,
YAHUDI
Tencere fabrikası
Tencere fabrikası!..”
Gezi olaylarının “çiçek- böcek” temalı başlangıç eylemlerine katılan “saf” çocuğa söylesen anlamaz; bu memlekette aziz milletin “derisini” bile rahat bırakmadılar!..
Düşün;
Kara bir torbanın içine koyduğun derini, gecenin bir vakti camiye götürüyorsun.
Cami görevlisi, “suç işlerken yakalanmaktan korkar” bakışlarla yaklaşıyor yanına…
“Sivil görevli” olup olmadığını anlamaya çalışıyor…
Güven duyduğunda deriyi alıyor ve hızla içeri götürüyor.
Etrafta “Büyük Birader”ler var; faaliyeti hemen “güvenlik birimleri”ne bildiriyor.
Bir “TİM”, camiyi basıyor.
Derileri ve cami görevlisini topluyor.
Deriler THK’ya, cami görevlisi savcılığa!..
Evet, henüz 10 yıl önce böyleydi vaziyet ama o “henüz” kısmı “geziye katılan çocuk” için çok uzun.
Çocuklar arasındaki üç yaş farkı belki 10 seneye denk gelir.
Bugünün 18-20 yaşındaki delikanlısı, AK Parti’nin iktidara geldiği günleri bilmez.
Bu perişan eğitim modeliyle daha doğrusu modelsizliğiyle nasıl olacak meçhul ama, gençlere anlatmak lazım; “dar ideolojik kafa”nın kafa olmadığını…
Türk Hava Kurumu’nun dünü ve bugününü mukayese iyi gelir.
Deri kavgası da çok iyi misal.
“Mustafa Kemal’in askerleriyiz!” diye bağırtılan çocuklara “Partiyi ele geçiren ideolojik kafanın uçak fabrikasını, sırf el oğlu kızıyor diye tencere fabrikasına çevirdiğini” öğretmek lazım.
Ayrıntılarına geçtiğimiz günlerde yer verdiğimiz 11’inci Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Şurası’nda alınan kararları açıklayan Bakan Binali Yıldırım, “Türkiye 10 yıl içinde kendi uçağını, yerli trenini yapacak; dışa bağımlılığı bitireceğiz.’ diyor.
Baktığımızda Menderes, Özal, Erbakan, Erdoğan çizgisindeki siyasiler tarafından devam ettirildiğini görüyoruz.
“Donuk beyinler” alan dışında.
Türkiye kim ne derse desin hızlı değişiyor ve gelişiyor.
Bu değişime ayak uyduramayan bütün yapıların irtifa kaybettiğini görüyoruz.
Doğrusu, üç beş yıl öncesine kadar “Kurban derisi”ne yaslanmaktan başka çaresi olmayan Türk Hava Kurumu da yere çakılmak üzereydi.
Neyse ki; seçim sonucu Başkan olan Emekli Tümgeneral Osman Yıldırım, bu durumun farkındaydı ve başta THK Üniversitesi’nin kuruluşu ve geliştirilmesi olmak üzere yaptığı hamlelerle kurumu “deri bağımlılığından” kurtardı.
Sayın Osman Yıldırım’ın verdiği rakamlara göre, deri “bağış”larının toplam gelirler içindeki payı an itibarı ile yüzde 7’ye düşmüş durumda.
Bir zamanlar yüzde 90’mıydı neydi!..
*
Yeni düzenleme, kurban derisi toplama tekelini THK’nın elinden alıyor, buna mukabil kurban derisinden elde edilen gelirleri başka kurumlarla paylaşma mecburiyetinden kurtarıyor.
*
Osman Yıldırım Paşa, “Gereksiz bir tartışmaydı, toplumu boşu boşuna geriyordu. Vatandaşımızın bize itimadı vardır, deriyi nereye vereceğini bilir.” demekte.
Biz de yıllarca bunu söyledik; “Kurban derisi ibadetin bir parçasıdır. Bağışta zorunluluk olmaz, zorunlu olan da bağış olmaz. İyisi mi isteyen istediği yere versin derisini”
*
Ne saçma değil mi; uzun yıllar boyunca “Vatandaş derisini istediği yere verebilir mi veremez mi?” mevzuunu tartıştık.
*
Halbuki şimdi…
Mecburiyet kalktı, toplama tekeli yok oldu, THK da deri toplayabilecek.
Vatandaş dilediği yere bağışta bulunabilecek.
*
THK’ya gelince; onlar da gerek gayrimenkullerinden, gerekse havacılık, yangınlara müdahale ve eğitim faaliyetlerinden elde ettikleri gelirleri arttırmak suretiyle büyüyor.
Türk Hava Kurumu Üniversitesi, bugün 100 farklı ülkeden öğrencinin eğitim gördüğü bir eğitim devi.
*
“Uçak fabrikası”nı “düdüklü tencere” fabrikasına dönüştüren zihniyeten fayda yok.
Geçti o günler.
Serdar Arseven
Gezi olaylarının “çiçek- böcek” temalı başlangıç eylemlerine katılan “saf” çocuğa söylesen anlamaz; bu memlekette aziz milletin “derisini” bile rahat bırakmadılar!..
Düşün;
Kara bir torbanın içine koyduğun derini, gecenin bir vakti camiye götürüyorsun.
Cami görevlisi, “suç işlerken yakalanmaktan korkar” bakışlarla yaklaşıyor yanına…
“Sivil görevli” olup olmadığını anlamaya çalışıyor…
Güven duyduğunda deriyi alıyor ve hızla içeri götürüyor.
Etrafta “Büyük Birader”ler var; faaliyeti hemen “güvenlik birimleri”ne bildiriyor.
Bir “TİM”, camiyi basıyor.
Derileri ve cami görevlisini topluyor.
Deriler THK’ya, cami görevlisi savcılığa!..
Evet, henüz 10 yıl önce böyleydi vaziyet ama o “henüz” kısmı “geziye katılan çocuk” için çok uzun.
Çocuklar arasındaki üç yaş farkı belki 10 seneye denk gelir.
Bugünün 18-20 yaşındaki delikanlısı, AK Parti’nin iktidara geldiği günleri bilmez.
Bu perişan eğitim modeliyle daha doğrusu modelsizliğiyle nasıl olacak meçhul ama, gençlere anlatmak lazım; “dar ideolojik kafa”nın kafa olmadığını…
Türk Hava Kurumu’nun dünü ve bugününü mukayese iyi gelir.
Deri kavgası da çok iyi misal.
“Mustafa Kemal’in askerleriyiz!” diye bağırtılan çocuklara “Partiyi ele geçiren ideolojik kafanın uçak fabrikasını, sırf el oğlu kızıyor diye tencere fabrikasına çevirdiğini” öğretmek lazım.
Ayrıntılarına geçtiğimiz günlerde yer verdiğimiz 11’inci Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Şurası’nda alınan kararları açıklayan Bakan Binali Yıldırım, “Türkiye 10 yıl içinde kendi uçağını, yerli trenini yapacak; dışa bağımlılığı bitireceğiz.’ diyor.
Baktığımızda Menderes, Özal, Erbakan, Erdoğan çizgisindeki siyasiler tarafından devam ettirildiğini görüyoruz.
“Donuk beyinler” alan dışında.
Türkiye kim ne derse desin hızlı değişiyor ve gelişiyor.
Bu değişime ayak uyduramayan bütün yapıların irtifa kaybettiğini görüyoruz.
Doğrusu, üç beş yıl öncesine kadar “Kurban derisi”ne yaslanmaktan başka çaresi olmayan Türk Hava Kurumu da yere çakılmak üzereydi.
Neyse ki; seçim sonucu Başkan olan Emekli Tümgeneral Osman Yıldırım, bu durumun farkındaydı ve başta THK Üniversitesi’nin kuruluşu ve geliştirilmesi olmak üzere yaptığı hamlelerle kurumu “deri bağımlılığından” kurtardı.
Sayın Osman Yıldırım’ın verdiği rakamlara göre, deri “bağış”larının toplam gelirler içindeki payı an itibarı ile yüzde 7’ye düşmüş durumda.
Bir zamanlar yüzde 90’mıydı neydi!..
*
Yeni düzenleme, kurban derisi toplama tekelini THK’nın elinden alıyor, buna mukabil kurban derisinden elde edilen gelirleri başka kurumlarla paylaşma mecburiyetinden kurtarıyor.
*
Osman Yıldırım Paşa, “Gereksiz bir tartışmaydı, toplumu boşu boşuna geriyordu. Vatandaşımızın bize itimadı vardır, deriyi nereye vereceğini bilir.” demekte.
Biz de yıllarca bunu söyledik; “Kurban derisi ibadetin bir parçasıdır. Bağışta zorunluluk olmaz, zorunlu olan da bağış olmaz. İyisi mi isteyen istediği yere versin derisini”
*
Ne saçma değil mi; uzun yıllar boyunca “Vatandaş derisini istediği yere verebilir mi veremez mi?” mevzuunu tartıştık.
*
Halbuki şimdi…
Mecburiyet kalktı, toplama tekeli yok oldu, THK da deri toplayabilecek.
Vatandaş dilediği yere bağışta bulunabilecek.
*
THK’ya gelince; onlar da gerek gayrimenkullerinden, gerekse havacılık, yangınlara müdahale ve eğitim faaliyetlerinden elde ettikleri gelirleri arttırmak suretiyle büyüyor.
Türk Hava Kurumu Üniversitesi, bugün 100 farklı ülkeden öğrencinin eğitim gördüğü bir eğitim devi.
*
“Uçak fabrikası”nı “düdüklü tencere” fabrikasına dönüştüren zihniyeten fayda yok.
Geçti o günler.
Serdar Arseven
27 Eylül 2013 Cuma
Adı Emin Ersoy’dur. Merhum Akif’in oğlu
BİR DEVRİN MUHTEŞEM ŞAİRİNDEN BÖYLE İNTİKAM ALMIŞ OLDULAR..!
Beşiktaş’taki çöp bidonlarından birinde Mehmet Akif’in oğlunun ölüsü bulunmuştu...!
dipnot: ismet inönü ve m kemal'in çocuklarına Devlet tarafından ölene kadar maaş bağlanmıştır..bu maaşları şu anda 15 bin tl dir..!
BİR DEVRİN MUHTEŞEM ŞAİRİNDEN BÖYLE İNTİKAM ALMIŞ OLDULAR..!
Çetin ALTAN
Prof.Dr Osman Öztürk'ün bir Konferansından bir kesit..
Emin ersoy İstanbulda askerlik yaparken babasına mektup yazar,mehemmed akif tuvalette bile takip ediliyorum deyıp mısıra gitmek zorunda bırakıldığı bir dönemde emin ersoy şunları kaleme alır;babacığım bana burda düzenli olarak iğne vuruyorlar benim birşeyim yok o iğneleri vurunca tuhaf oluyorum bir icabına bak babacığım.aratırmalar sonucunda emin ersoya morfın vurulduğu ortaya çıkıyor,milli şairden namazlı niyazlı olduğu için geçmişine sövmeyip övdüğü için böyle intikam aldılar oğlunu uyuşturucu bağımlısı yaptılar askerden çıktıgında 8 yıl sonra çop konteynırında sızmış bir şekilde ölü bulundu..düşünün ki akif ersoy milli şiir için beş kuruş almamış eger alsaydı o paranın 3 te 1iyle bogaza karşılık villa alabilirdi,mebus olan arkadaşları yahu bir ceket alaydın bari deyince küsmüs uzunca konusmamıslardır çünkü üzerindeki ceket mebus olan arkadasından ödünç alınmıştır..yani laik kurucular geçmişimizi hiçe saydırmak öz ecdadı yansıtan insanları unutturmak için elinden geleni yaptılar.öldürülen 36 millet vekili menemen olayı izmir suikastı hep bu planın parçası..hepsi muhalif olacak ülkenin kültürünü bozacak işler yapmaya müsade etmicek olan insanlardı ve buyüzden öldürdüler..
Tarih Şaşırtıyor Çünkü Resmi Tarihin Dışını Çıkılıyor
YAKIN TARİH NİÇİN ŞAŞIRTIYOR?
Tarih Şaşırtır mı?
Aslında tarih şaşırtıcı değildir; çünkü tarih çoğunlukla tekerrürden ibarettir. Fakat son zamanlarda Türkiye’de tarih son derece şaşırtıcı olmaya başladı…
Tarih Şaşırtıyor Çünkü Resmi Tarihin Dışını Çıkılıyor
Çünkü Türkiye’de tarih gizli-saklı, devletin tekelinde bir alan olagelmiş. Devletin yazdığı ve dayattığı tarih sıkıcı ve yavan gelmiş kitleler için. Fakat son zamanlarda devletin tarih üzerindeki tasallutu ve tazallumu yavaş yavaş kalktığı için daha sivil ve daha gerçekçi tarih kitapları gün yüzüne çıkmaya başlamıştır. Böyle olduğu için de tarih şaşırtıcı olmaya başlamış; kitlelerin ilgi duyduğu bir alan haline gelmiştir…
Türkiye'nin Yakın Tarihi Yavaş Yavaş Aydınlanıyor
Gerçeklerin er geç ortaya çıkmak gibi bir huyu vardır. Hiçbir gerçek ilelebet gizlenemez; hiçbir hakikatin üstü sonsuza kadar örtülemez. Türkiye’de de tarih, özellikle de yakın tarih, kalın örtülerle örtülmek istenmiştir; fakat son yıllarda yapılan araştırmalarla bu örtü yavaş yavaş yırtılıyor…
Yeni İktidar Kavgası Tarih Üzerinden
Gayr-i resmi yakın tarih çalışmaları yeni ürünler verdikçe kavga da kızışıyor. İktidar kavgası yer yer tarihin üzerinden yapılıyor. Bütün gerçekler henüz aydınlanmadığı için yakın tarih bir türlü uzak tarih olmuyor. 80-100 yıl önce olmuş olaylar, daha dün olmuş gibi canlı tartışmalara konu oluyor.
Resmi Tarihle Gayri Resmi Tarih Çarpışıyor
Örneğin geçenlerde 31 Mart’ın 100. yılı dolayısıyla medyada bir hareketlilik oldu. 31 Mart, daha dün olmuş gibi canlı tartışmalara konu oldu. Sadece 31 Mart değil, Cumhuriyet’in kuruluş yılları hala tartışmalı; Lozan tartışmalı; Musul konusu hala karanlık; Misak-ı Milli meçhul… Ermeni ve Kürt sorunları daima canlı… 27 Mayıs hala canlı… Tarihler çarpışıyor; resmi tarihin yavan açıklamalarına karşılık olarak daha inandırıcı tarihler yeni açıklamalar getiriyor. İhanet ve kahramanlık öyküleri kol kola gidiyor…
Mızrak Çuvala Sığmıyor
Özetle, olumlu ya da olumsuz, yakın tarihimiz hala günümüzü etkiliyor; hala yakın tarihin içinde yaşıyoruz... Hesabı görülmemiş sorunlar ayağımıza pranga oluyor; halının altına süpürdüğümüz sorunlar dipdiri ortaya saçılıyor… Mızrak çuvala sığmıyor.
Cumhuriyet'in Gerçek ve Sivil Tarihi Hala Yazılmadı
Yakın tarihimiz kavgalarla, darbelerle geçmiş; henüz hesabı görülmemiş, henüz aydınlanmamış birçok olay aydınlatılmayı bekliyor… Cumhuriyet’in gerçek ve sivil tarihi hala yazılmadı…
Resmi Tarih Önümüze Pusu mu Kuruyor?
Çünkü, araştırmacıların önünü tabular kesiyor; yasaklar, kapalı kapılar, asık suratlı bürokratlar ısrar ve inatla gerçeği gizlemeye çalışıyor. Karanlıklar içine gizlenen bir resmi tarih önümüzü tıkıyor, pusu kuruyor, zihnimizi ele geçirmek istiyor…
Cesur Siyasetçi, Savcı ve Araştırmacılara İhtiyaç Var
Bu sebeple de yanlışlar ve sorunlar tekerrür edip duruyor; kısır döngü bir türlü kırılamıyor. Tekere çomak sokacak cesur siyasetçi, savcı ve araştırmacıları dört gözle bekliyoruz. Son zamanlarda, az da olsa, bunların örneklerini görmeye başladık. Örneğin eğer Ergenekon soruşturmasında savcılar sonuna kadar gidebilirlerse en azından 25 yıllık yakın tarihimiz aydınlanabilir. Kısaca ümitli olmak için yeterli sebeplerimiz var; önümüz aydınlık…
Milletvekiline Yapmadıklarını Bırakmadılar
Bundan 10-15 yıl önceydi sanırım; bir milletvekili Cumhuriyetin ilk yıllarına dair bazı olayların araştırılması için bir önerge vermişti. Adamın başına gelmedik kalmadı. Adamı önce hapishaneye sonra da tımarhaneye attılar. Türlü işkenceler gördü, aklını yitirdi…
Türkiye Nereden Nereye Geldi
Meclisin birçok önemli hamlesi kadük kaldı. Örneğin Susurluk komisyonu üyelerinden kimileri öldü(rüldü), kimileri sindirildi… Faili meçhul cinayetleri araştırma komisyonu dört koldan engellendi… Yolsuzlukları araştırma komisyonları siyasi hesaplara feda edildi… Çok şükür, günümüzde daha cesur araştırma önergelerine ve komisyonlara şahit olabiliyoruz…
Kazım Karabekir'in Kitabı Yakıldı
Daha eskilere gidersek Kazım Karabekir, kendi açısından Kurtuluş Savaşının tarihi yazmıştı. Yazdığı İstiklal Harbimiz kitabı toplandı ve yakıldı; kendisi de polis takibine alındı, attığı her adım izlendi. Çok şükür, bugün Karabekir’in bu kitabı da dâhil bütün kitapları yayınlanabiliyor.
Kadir Mısıroğlu Vatandaşlıktan Çıkarılmıştı
Daha sonraları Kadir Mısıroğlu’nun aykırı yakın tarih araştırmalarına şahit olduk. Türlü hapis cezalarından sonra Mısıroğlu 12 Eylül döneminde vatandaşlıktan çıkarıldı, kütüphanesi talan edildi. Mısıroğlu da bugün yeniden vatandaşlığı kazandı ve yeni kitaplar yazmaya devam ediyor.
Resmi Tarihin Dışına Yavaş Yavaş Çıkılıyor
Günümüzde Mısıroğlu’nu da aşan sivil yakın tarih araştırmalarına şahidiz. Örneğin Gayr-i Resmi Yakın Tarih Ansiklopedisi yazıldı… Mustafa Armağan’ın ufuk açıcı çalışmaları birbiri ardına yayınlanıyor. Bütün engellemelere karşın Mustafa adlı film gün yüzüne çıkabildi… Hatırlayalım, bir zamanlar Kemal Tahir’in romanından çekilen Yorgun Savaşçı filmi yakılmıştı… Bu film de günümüzde özgür.
İnanılmaz Ama Atatürk'ün Hala Tam Bir Biyografisi Yazılmadı
Büyük bedeller ödendi ama sonunda o günlerden bu günlere gelebildik. Ama hala yapılacak çok iş var. Bunun için bütün tabuların yıkılması, bütün arşivlerin açılması lazım. İnanılmaz ama hala Cumhuriyet’in kurucusunun tam bir biyografisi yazılamadı. Çünkü bazı evraklar hala gizleniyor. Örneğin Latife Hanım’a ait evraklar Tarih Kurumu’nun karanlık mahzenlerinde gizleniyor. Kimi belgeler Genelkurmay’ın tekelinde. Mustafa filmine bile tahammül edemeyen çevrelerin engellemeleri nedeniyle Atatürk’ün hayatının bütün safahatı aydınlatılamadı.
Yakın tarihimizin aydınlatılması sadece doğru ve gerçek tarih adına bir kazanç olmayacaktır; sivil ve gerçek bir tarih, demokrasimizin istikrar kazanması için de çok faydalı olacaktır. Çünkü demokrasiye ve sivil siyasete yapılan birçok müdahale, resmi tarihin yanlış kabullerine dayandırılıyor. Darbeciler yapıp ettiklerine (resmi) tarihten deliller getirerek meşruluk kazanmaya çalışıyor bu ülkede…
Tarih Yeniden Yazılmalıdır
Onun için, (daha gerilere kadar gidilebilir ama en azından) Abdülhamid’den günümüze kadar olan dönem, sivil ve demokrat bir bakış açısıyla yeniden araştırılmalı ve yazılmalıdır. Bu bağlamda mikro tarih ve sözlü tarih çalışmaları da mutlaka destekleyici unsur olarak kullanılmalıdır. Daha insanî, daha sivil ve daha demokrat bir gözle yazılacak bir tarih sadece geçmişi değil geleceği de aydınlatacaktır.
Ayrıca bu tarz tarih çalışmaları sadece resmi tarihin gizlediklerini açığa çıkarma açısından değil aynı zamanda bilinen tarihi yeniden yorumlama açısından da faydalı olacaktır. Tarih olup bitmiştir ama yorumlar her dönemde değişebilir ve değişmelidir; her nesil, aynı tarihe kendi konumundan yeniden bakmalı, yeniden yorumlamalıdır. Bu, tarihin dinamik tarafıdır…
Cemal FEDAYi
Tarih Şaşırtır mı?
Aslında tarih şaşırtıcı değildir; çünkü tarih çoğunlukla tekerrürden ibarettir. Fakat son zamanlarda Türkiye’de tarih son derece şaşırtıcı olmaya başladı…
Tarih Şaşırtıyor Çünkü Resmi Tarihin Dışını Çıkılıyor
Çünkü Türkiye’de tarih gizli-saklı, devletin tekelinde bir alan olagelmiş. Devletin yazdığı ve dayattığı tarih sıkıcı ve yavan gelmiş kitleler için. Fakat son zamanlarda devletin tarih üzerindeki tasallutu ve tazallumu yavaş yavaş kalktığı için daha sivil ve daha gerçekçi tarih kitapları gün yüzüne çıkmaya başlamıştır. Böyle olduğu için de tarih şaşırtıcı olmaya başlamış; kitlelerin ilgi duyduğu bir alan haline gelmiştir…
Türkiye'nin Yakın Tarihi Yavaş Yavaş Aydınlanıyor
Gerçeklerin er geç ortaya çıkmak gibi bir huyu vardır. Hiçbir gerçek ilelebet gizlenemez; hiçbir hakikatin üstü sonsuza kadar örtülemez. Türkiye’de de tarih, özellikle de yakın tarih, kalın örtülerle örtülmek istenmiştir; fakat son yıllarda yapılan araştırmalarla bu örtü yavaş yavaş yırtılıyor…
Yeni İktidar Kavgası Tarih Üzerinden
Gayr-i resmi yakın tarih çalışmaları yeni ürünler verdikçe kavga da kızışıyor. İktidar kavgası yer yer tarihin üzerinden yapılıyor. Bütün gerçekler henüz aydınlanmadığı için yakın tarih bir türlü uzak tarih olmuyor. 80-100 yıl önce olmuş olaylar, daha dün olmuş gibi canlı tartışmalara konu oluyor.
Resmi Tarihle Gayri Resmi Tarih Çarpışıyor
Örneğin geçenlerde 31 Mart’ın 100. yılı dolayısıyla medyada bir hareketlilik oldu. 31 Mart, daha dün olmuş gibi canlı tartışmalara konu oldu. Sadece 31 Mart değil, Cumhuriyet’in kuruluş yılları hala tartışmalı; Lozan tartışmalı; Musul konusu hala karanlık; Misak-ı Milli meçhul… Ermeni ve Kürt sorunları daima canlı… 27 Mayıs hala canlı… Tarihler çarpışıyor; resmi tarihin yavan açıklamalarına karşılık olarak daha inandırıcı tarihler yeni açıklamalar getiriyor. İhanet ve kahramanlık öyküleri kol kola gidiyor…
Mızrak Çuvala Sığmıyor
Özetle, olumlu ya da olumsuz, yakın tarihimiz hala günümüzü etkiliyor; hala yakın tarihin içinde yaşıyoruz... Hesabı görülmemiş sorunlar ayağımıza pranga oluyor; halının altına süpürdüğümüz sorunlar dipdiri ortaya saçılıyor… Mızrak çuvala sığmıyor.
Cumhuriyet'in Gerçek ve Sivil Tarihi Hala Yazılmadı
Yakın tarihimiz kavgalarla, darbelerle geçmiş; henüz hesabı görülmemiş, henüz aydınlanmamış birçok olay aydınlatılmayı bekliyor… Cumhuriyet’in gerçek ve sivil tarihi hala yazılmadı…
Resmi Tarih Önümüze Pusu mu Kuruyor?
Çünkü, araştırmacıların önünü tabular kesiyor; yasaklar, kapalı kapılar, asık suratlı bürokratlar ısrar ve inatla gerçeği gizlemeye çalışıyor. Karanlıklar içine gizlenen bir resmi tarih önümüzü tıkıyor, pusu kuruyor, zihnimizi ele geçirmek istiyor…
Cesur Siyasetçi, Savcı ve Araştırmacılara İhtiyaç Var
Bu sebeple de yanlışlar ve sorunlar tekerrür edip duruyor; kısır döngü bir türlü kırılamıyor. Tekere çomak sokacak cesur siyasetçi, savcı ve araştırmacıları dört gözle bekliyoruz. Son zamanlarda, az da olsa, bunların örneklerini görmeye başladık. Örneğin eğer Ergenekon soruşturmasında savcılar sonuna kadar gidebilirlerse en azından 25 yıllık yakın tarihimiz aydınlanabilir. Kısaca ümitli olmak için yeterli sebeplerimiz var; önümüz aydınlık…
Milletvekiline Yapmadıklarını Bırakmadılar
Bundan 10-15 yıl önceydi sanırım; bir milletvekili Cumhuriyetin ilk yıllarına dair bazı olayların araştırılması için bir önerge vermişti. Adamın başına gelmedik kalmadı. Adamı önce hapishaneye sonra da tımarhaneye attılar. Türlü işkenceler gördü, aklını yitirdi…
Türkiye Nereden Nereye Geldi
Meclisin birçok önemli hamlesi kadük kaldı. Örneğin Susurluk komisyonu üyelerinden kimileri öldü(rüldü), kimileri sindirildi… Faili meçhul cinayetleri araştırma komisyonu dört koldan engellendi… Yolsuzlukları araştırma komisyonları siyasi hesaplara feda edildi… Çok şükür, günümüzde daha cesur araştırma önergelerine ve komisyonlara şahit olabiliyoruz…
Kazım Karabekir'in Kitabı Yakıldı
Daha eskilere gidersek Kazım Karabekir, kendi açısından Kurtuluş Savaşının tarihi yazmıştı. Yazdığı İstiklal Harbimiz kitabı toplandı ve yakıldı; kendisi de polis takibine alındı, attığı her adım izlendi. Çok şükür, bugün Karabekir’in bu kitabı da dâhil bütün kitapları yayınlanabiliyor.
Kadir Mısıroğlu Vatandaşlıktan Çıkarılmıştı
Daha sonraları Kadir Mısıroğlu’nun aykırı yakın tarih araştırmalarına şahit olduk. Türlü hapis cezalarından sonra Mısıroğlu 12 Eylül döneminde vatandaşlıktan çıkarıldı, kütüphanesi talan edildi. Mısıroğlu da bugün yeniden vatandaşlığı kazandı ve yeni kitaplar yazmaya devam ediyor.
Resmi Tarihin Dışına Yavaş Yavaş Çıkılıyor
Günümüzde Mısıroğlu’nu da aşan sivil yakın tarih araştırmalarına şahidiz. Örneğin Gayr-i Resmi Yakın Tarih Ansiklopedisi yazıldı… Mustafa Armağan’ın ufuk açıcı çalışmaları birbiri ardına yayınlanıyor. Bütün engellemelere karşın Mustafa adlı film gün yüzüne çıkabildi… Hatırlayalım, bir zamanlar Kemal Tahir’in romanından çekilen Yorgun Savaşçı filmi yakılmıştı… Bu film de günümüzde özgür.
İnanılmaz Ama Atatürk'ün Hala Tam Bir Biyografisi Yazılmadı
Büyük bedeller ödendi ama sonunda o günlerden bu günlere gelebildik. Ama hala yapılacak çok iş var. Bunun için bütün tabuların yıkılması, bütün arşivlerin açılması lazım. İnanılmaz ama hala Cumhuriyet’in kurucusunun tam bir biyografisi yazılamadı. Çünkü bazı evraklar hala gizleniyor. Örneğin Latife Hanım’a ait evraklar Tarih Kurumu’nun karanlık mahzenlerinde gizleniyor. Kimi belgeler Genelkurmay’ın tekelinde. Mustafa filmine bile tahammül edemeyen çevrelerin engellemeleri nedeniyle Atatürk’ün hayatının bütün safahatı aydınlatılamadı.
Yakın tarihimizin aydınlatılması sadece doğru ve gerçek tarih adına bir kazanç olmayacaktır; sivil ve gerçek bir tarih, demokrasimizin istikrar kazanması için de çok faydalı olacaktır. Çünkü demokrasiye ve sivil siyasete yapılan birçok müdahale, resmi tarihin yanlış kabullerine dayandırılıyor. Darbeciler yapıp ettiklerine (resmi) tarihten deliller getirerek meşruluk kazanmaya çalışıyor bu ülkede…
Tarih Yeniden Yazılmalıdır
Onun için, (daha gerilere kadar gidilebilir ama en azından) Abdülhamid’den günümüze kadar olan dönem, sivil ve demokrat bir bakış açısıyla yeniden araştırılmalı ve yazılmalıdır. Bu bağlamda mikro tarih ve sözlü tarih çalışmaları da mutlaka destekleyici unsur olarak kullanılmalıdır. Daha insanî, daha sivil ve daha demokrat bir gözle yazılacak bir tarih sadece geçmişi değil geleceği de aydınlatacaktır.
Ayrıca bu tarz tarih çalışmaları sadece resmi tarihin gizlediklerini açığa çıkarma açısından değil aynı zamanda bilinen tarihi yeniden yorumlama açısından da faydalı olacaktır. Tarih olup bitmiştir ama yorumlar her dönemde değişebilir ve değişmelidir; her nesil, aynı tarihe kendi konumundan yeniden bakmalı, yeniden yorumlamalıdır. Bu, tarihin dinamik tarafıdır…
Cemal FEDAYi
Ölmeni istiyorlar genç arkadaş
Ölmeni istiyorlar genç arkadaş
Her seçim yaklaştığında mutlaka Zafer Mutlu'ya bakarım, şaşmaz bir göstergedir.
Çünkü Zafer Mutlu kimi tutarsa o mutlaka kaybeder!
Arkadaşların yazdığına göre şimdi de Mustafa Sarıgül'ü tutuyormuş. Sarıgül kaybedecektir.
Yorum yapmaya gerek de yok, anketler de öyle söylüyorlar.
Bir de "Ali Şen'e soranlar" vardır, onlar da epey şenlikli adamlardır.
2007 seçimlerinde "Deniz Baykal'ın kendisinin de ummadığı büyük bir başarı kazanacağını" yazmışlardı, çünkü Ali Şen'e sormuşlardı, eski başkan öyle diyordu.
Bunlarda yüz surat mahkeme duvarı olduğu için, şimdi de "Kılıçdaroğlu'nun CHP oylarını yüzde 50 arttırdığını" iddia etmekten geri kalmıyorlar. Okuyan binlerce emekli memur bunu gerçek sanıyor ve mutlu oluyor. Gerçek başka türlü belirince de şaşırıyorlar ama bundan da gizli bir mutluluk duyuyorlar, "ağlama fırsatı" çıkıyor. Ağlamayı severler.
Birçok kişi bendenizi "muhalefete muhalif" olarak kabul ediyor, bendeniz aslında "soytarılığa muhalifim" efendim...
Örneğin, maçın 34. dakikasında (34 İstanbul ya) slogan atanlara...
Bu slogana göre İkitelli de Taksim oluyormuş.
Aslında cennet vatanın her köşesi bir değil midir?
Ve de her yerde direniş. Parkta, maçta, memişhanede, genelevde.
Direnenler, bu şaşkın çocuklar değil, derin bürokrasi ve onun müttefiki İstanbul sermayesidir. Buna, liberal geçinen eski solcular da eklemlendiler.
Fakat bir yandan birbirlerini de yiyorlar tabii, CHP içindeki milliyetçi kesim partinin başına Feyzioğlu'nu istiyor (iki kere daha yazarsak adam meşhur olacak), daha bir "laga lugacı" kesim de Sarıgül'ü.
Şimdi Kılıçdaroğlu'nu "yemeye" çalışanlar, üç sene önce onu parlatıp piyasaya sürenlerle aynı kişilerdir.
Bunlar SABAH gazetesini de batırmak istemişler, başaramamışlardı. Kılıçdaroğlu'nu yarattılar, başaramadılar. Sarıgül konusunda da aynı şey olacaktır. Sarıgül İstanbul belediyesini kazanamayınca "başarı ödülü olarak" partinin başına geçecek ama başbakan olamayacaktır.
Bunların yaptıkları hep akıntıya kürek çekmek midir yani?
Hem evet hem hayır.
Çünkü yıllardır paracıklar tıkır tıkır geliyor ve ömürler de ufak ufak geçiyor. Yaşlar ilerledi, çok zengin olarak ölecekler, daha da ne isterler?
Olan, eylem yapıyorum mutluluğuyla gaz yiyen, cop yiyen çocuklara oluyor. Arada ölenler de var.
"Gençliği kullanmak" ülkemizin yakın geçmişinde sık rastlanan bir uygulamadır. Ölü sayısı 27 Mayıs operasyonunda ikide, 12 Mart operasyonunda iki haneli sayılarda kalmıştı, 12 Eylül operasyonunda büyük bir sıçrama gösterip beş bine çıktı, 28 Şubat'ta kimse ölmedi.
Bu sefer henüz beş... Dolayısıyla yeni eylemler ve yeni ölümler bekleyiniz.
Nasıl olsa sermayenin çıkarları uğruna ve halkın iradesine karşı ölmeye hazır "akıllı solcu" çoktur bu ülkede!... Kimisi bürokrasinin yeniden iktidara gelebilmesi için ölür (27 Mayıs), kimisi Amerika'nın haşhaş ekimini yasaklatabilmesi için (12 Mart), kimisi Yunanistan'ın NATO'ya dönebilmesi için (12 Eylül)...
Fakat Frankfurt Havaalanı'nın İstanbul'dan daha büyük kalabilmesi için de ölünür mü be kardeşim?
Engin Ardıç
Her seçim yaklaştığında mutlaka Zafer Mutlu'ya bakarım, şaşmaz bir göstergedir.
Çünkü Zafer Mutlu kimi tutarsa o mutlaka kaybeder!
Arkadaşların yazdığına göre şimdi de Mustafa Sarıgül'ü tutuyormuş. Sarıgül kaybedecektir.
Yorum yapmaya gerek de yok, anketler de öyle söylüyorlar.
Bir de "Ali Şen'e soranlar" vardır, onlar da epey şenlikli adamlardır.
2007 seçimlerinde "Deniz Baykal'ın kendisinin de ummadığı büyük bir başarı kazanacağını" yazmışlardı, çünkü Ali Şen'e sormuşlardı, eski başkan öyle diyordu.
Bunlarda yüz surat mahkeme duvarı olduğu için, şimdi de "Kılıçdaroğlu'nun CHP oylarını yüzde 50 arttırdığını" iddia etmekten geri kalmıyorlar. Okuyan binlerce emekli memur bunu gerçek sanıyor ve mutlu oluyor. Gerçek başka türlü belirince de şaşırıyorlar ama bundan da gizli bir mutluluk duyuyorlar, "ağlama fırsatı" çıkıyor. Ağlamayı severler.
Birçok kişi bendenizi "muhalefete muhalif" olarak kabul ediyor, bendeniz aslında "soytarılığa muhalifim" efendim...
Örneğin, maçın 34. dakikasında (34 İstanbul ya) slogan atanlara...
Bu slogana göre İkitelli de Taksim oluyormuş.
Aslında cennet vatanın her köşesi bir değil midir?
Ve de her yerde direniş. Parkta, maçta, memişhanede, genelevde.
Direnenler, bu şaşkın çocuklar değil, derin bürokrasi ve onun müttefiki İstanbul sermayesidir. Buna, liberal geçinen eski solcular da eklemlendiler.
Fakat bir yandan birbirlerini de yiyorlar tabii, CHP içindeki milliyetçi kesim partinin başına Feyzioğlu'nu istiyor (iki kere daha yazarsak adam meşhur olacak), daha bir "laga lugacı" kesim de Sarıgül'ü.
Şimdi Kılıçdaroğlu'nu "yemeye" çalışanlar, üç sene önce onu parlatıp piyasaya sürenlerle aynı kişilerdir.
Bunlar SABAH gazetesini de batırmak istemişler, başaramamışlardı. Kılıçdaroğlu'nu yarattılar, başaramadılar. Sarıgül konusunda da aynı şey olacaktır. Sarıgül İstanbul belediyesini kazanamayınca "başarı ödülü olarak" partinin başına geçecek ama başbakan olamayacaktır.
Bunların yaptıkları hep akıntıya kürek çekmek midir yani?
Hem evet hem hayır.
Çünkü yıllardır paracıklar tıkır tıkır geliyor ve ömürler de ufak ufak geçiyor. Yaşlar ilerledi, çok zengin olarak ölecekler, daha da ne isterler?
Olan, eylem yapıyorum mutluluğuyla gaz yiyen, cop yiyen çocuklara oluyor. Arada ölenler de var.
"Gençliği kullanmak" ülkemizin yakın geçmişinde sık rastlanan bir uygulamadır. Ölü sayısı 27 Mayıs operasyonunda ikide, 12 Mart operasyonunda iki haneli sayılarda kalmıştı, 12 Eylül operasyonunda büyük bir sıçrama gösterip beş bine çıktı, 28 Şubat'ta kimse ölmedi.
Bu sefer henüz beş... Dolayısıyla yeni eylemler ve yeni ölümler bekleyiniz.
Nasıl olsa sermayenin çıkarları uğruna ve halkın iradesine karşı ölmeye hazır "akıllı solcu" çoktur bu ülkede!... Kimisi bürokrasinin yeniden iktidara gelebilmesi için ölür (27 Mayıs), kimisi Amerika'nın haşhaş ekimini yasaklatabilmesi için (12 Mart), kimisi Yunanistan'ın NATO'ya dönebilmesi için (12 Eylül)...
Fakat Frankfurt Havaalanı'nın İstanbul'dan daha büyük kalabilmesi için de ölünür mü be kardeşim?
Engin Ardıç
26 Eylül 2013 Perşembe
mesele futbol değil arkadaş sen daha anlamadın mı
MESELE SPOR DA DEĞİL
Eee, ama siz de bir karar verin artık!
Devrim kırlardan şehirlere doğru mu olacak, parklardan bahçelere mi, tribünlerden yeşil sahalara doğru mu? Eylül'de mi olacak, Ekim'de mi?
Devrim Taksim'de göz mü kırpıyor, nanik mi yapıyor, bilekten tutup el mi sallıyor, bir karar verin artık
GEZİ'NİN İNTİKAMI MI ALINDI?
Zaten DHKP-C devrimi çoktan başlatmıştı, bu yıl Amerikan elçiliğinde bir Türk polisi öldürüp bir Türk gazeteciyi yaralayan, Adalet Bakanlığına ve AK Parti binasına saldıran örgüt, "öncü savaşına" bu kez de Dikmen'deki Emniyet Müdürlüğünün duvarında çentik açarak yeni bir boyut kazandırdı. Böylece Gezi Parkı olaylarında ölenlerin de intikamını aldı. Kendileri öyle söylüyor...
KAZA GELİYORUM DEMİŞTİ (!)
Ama Olimpiyat Stadındaki "kaza" zaten geliyorum demişti: "Sonbahar sıcak geçecek", "Ekim'de devrim var", "şu tatil bir bitsin, okullar açılsın"
Ve tabi bir ligler başlasın...
Neden okullar, neden sporseverler? Çünkü başlangıçta epeyce bir kuru kalabalık toplayabilen Gezi'ciler son zamanlarda 50-100 kişiyi zor toplar oldular.
Alevi provokasyonu da tutmadı.
Öyle ise ne yapalım? Hazır toplanmış grupların arasına girip onları provoke edelim. Ligler başlasın taraftarların arasına girelim ve maçın 34. Dakikasında "Heryer Taksim, her yer direniş" diyelim. Yani, nasıl "mesele ağaç değil, sen daha anlamadın mı?" idiyse, "mesele spor da değil sen daha anlamadın mı?"
SİYASİ ARKADAŞLAR SENİ ZİYARETE GELDİ
Sürekli bir takiyye durumu...
Peki sen bunu söylersen ve stadyumlara açık bir siyasi taraftarlığı sokarsan o kapıdan sadece sen mi gİreceksin sanıyorsun?
Takım taraftarı olduğunu unutup Taksim'de edindiğin "siyasi arkadaşlar" da seni ziyarete stada gelmeyecekler mi, onları önleyebilecek misin?
DHKPC'sinin, İP'lisinin sapsızının turnikeleri kırıp girmesini önleyebilecek misin?
Önlemeye çalışan polise saldırıp tahrik etmeye çalışırsan o zaman sahada olacaklardan kim sorumlu olacak?
STADI SİYASET MEYDANINA ÇEVİRENLER SORUMLU
Evet, Olimpiyat Stadında sahaya kimlerin indiği sorusundan daha önemli bir konu var.
Sahaya kim inerse insin, orayı açık bir siyaset meydanına çevirenler orada olacak her türlü provokasyondan da sorumludurlar.
Öyle "emniyet zaafı var, polis orantısız güç kullandıyı" falan geçin. Sizin amacınız spor değilse bunun sonuçlarından da siz sorumlusunuz.
Şimdi gidin arayın tekrar o masum ve hakiki Beşiktaş taraftarlarını, bakalım size ne diyecekler.
Eee, ama siz de bir karar verin artık!
Devrim kırlardan şehirlere doğru mu olacak, parklardan bahçelere mi, tribünlerden yeşil sahalara doğru mu? Eylül'de mi olacak, Ekim'de mi?
Devrim Taksim'de göz mü kırpıyor, nanik mi yapıyor, bilekten tutup el mi sallıyor, bir karar verin artık
GEZİ'NİN İNTİKAMI MI ALINDI?
Zaten DHKP-C devrimi çoktan başlatmıştı, bu yıl Amerikan elçiliğinde bir Türk polisi öldürüp bir Türk gazeteciyi yaralayan, Adalet Bakanlığına ve AK Parti binasına saldıran örgüt, "öncü savaşına" bu kez de Dikmen'deki Emniyet Müdürlüğünün duvarında çentik açarak yeni bir boyut kazandırdı. Böylece Gezi Parkı olaylarında ölenlerin de intikamını aldı. Kendileri öyle söylüyor...
KAZA GELİYORUM DEMİŞTİ (!)
Ama Olimpiyat Stadındaki "kaza" zaten geliyorum demişti: "Sonbahar sıcak geçecek", "Ekim'de devrim var", "şu tatil bir bitsin, okullar açılsın"
Ve tabi bir ligler başlasın...
Neden okullar, neden sporseverler? Çünkü başlangıçta epeyce bir kuru kalabalık toplayabilen Gezi'ciler son zamanlarda 50-100 kişiyi zor toplar oldular.
Alevi provokasyonu da tutmadı.
Öyle ise ne yapalım? Hazır toplanmış grupların arasına girip onları provoke edelim. Ligler başlasın taraftarların arasına girelim ve maçın 34. Dakikasında "Heryer Taksim, her yer direniş" diyelim. Yani, nasıl "mesele ağaç değil, sen daha anlamadın mı?" idiyse, "mesele spor da değil sen daha anlamadın mı?"
SİYASİ ARKADAŞLAR SENİ ZİYARETE GELDİ
Sürekli bir takiyye durumu...
Peki sen bunu söylersen ve stadyumlara açık bir siyasi taraftarlığı sokarsan o kapıdan sadece sen mi gİreceksin sanıyorsun?
Takım taraftarı olduğunu unutup Taksim'de edindiğin "siyasi arkadaşlar" da seni ziyarete stada gelmeyecekler mi, onları önleyebilecek misin?
DHKPC'sinin, İP'lisinin sapsızının turnikeleri kırıp girmesini önleyebilecek misin?
Önlemeye çalışan polise saldırıp tahrik etmeye çalışırsan o zaman sahada olacaklardan kim sorumlu olacak?
STADI SİYASET MEYDANINA ÇEVİRENLER SORUMLU
Evet, Olimpiyat Stadında sahaya kimlerin indiği sorusundan daha önemli bir konu var.
Sahaya kim inerse insin, orayı açık bir siyaset meydanına çevirenler orada olacak her türlü provokasyondan da sorumludurlar.
Öyle "emniyet zaafı var, polis orantısız güç kullandıyı" falan geçin. Sizin amacınız spor değilse bunun sonuçlarından da siz sorumlusunuz.
Şimdi gidin arayın tekrar o masum ve hakiki Beşiktaş taraftarlarını, bakalım size ne diyecekler.
23 Eylül 2013 Pazartesi
Bozgunculuk Çıkarmayın
Bozgunculuk Çıkarmayın
"... Allah'ın verdiği rızıktan yiyin, için ve yeryüzünde bozgunculuk (fesad) yaparak karışıklık çıkarmayın." (Bakara Suresi, 60)
Yüce Rabbimiz, insanlara, kötülük yapmaktan sakınmalarını buyurur; zulüm, zorbalık ve kan dökmekten men eder. Müslümanlar bu sebeple tarihte hiç bir zaman "bozguncu" olmamış, gittikleri her yere, her topluma güvenlik ve huzur götürmüşlerdir.
İslam barıştır. Kur'an merhameti, adaleti, güzel ahlâkı, hoşgörüyü, barışı öğretir. İslam bozgunculuğu lanetler, “Allah bozgunculuğu sevmez”.
Allah'ın bu emrine itaat etmeyenler, Kur’an ayetlerinde ‘şeytanın adımlarını izleyenler’ ifadesiyle nitelendirilirler.
Bozgunculuk ve zulüm, "Şüphesiz Allah, bozgunculuk çıkaranların işini düzeltmez." (Yunus Suresi, 81) ayetiyle de haber verildiği üzere asla galip gelemeyecektir. Allah, bozguncuları amaçlarına ulaşamayacakları konusunda uyarır. Dolayısıyla yeryüzünde bozgunculuk yaparak başarı beklentisi içindeki kişiler, gerçekte büyük yanılgıdadırlar.
Deccalî fitnenin tüm dünyayı kapsadığı günümüzde de terör, anarşi, soykırım ve katliamlar yaşanıyor, birbirlerine düşman olan gruplar ülkeleri kana buluyor, masum insanlar, hatta çocuklar zalimce katlediliyorlar. Ülkeler tarih, kültür ve toplumsal yapı açısından farklı olduğu için yaşanan zulümlerin sebepleri de farklı olabilir. Ancak asıl sebep, insanların din ahlâkının kazandırdığı sevgi, saygı, merhamet ve hoşgörü eksikliğiyle yaşıyor olmalarıdır. Allah korkusunu içinde taşımayan ve Allah’ın huzurunda sorgulanacağından gaflette olan, bu sebeple de kimseye hesap vermek zorunda olmadığını düşünen kişiler her türlü ahlaksızlığı ve vicdansızlığı kolaylıkla yapabilirler. Bediüzzaman bu gerçeği şöyle dile getirir:
"Hakiki bir Müslüman, samimi bir mü'min hiçbir zaman anarşiye ve bozgunculuğa taraftar olmaz. Dinin şiddetle menettiği şey, fitne ve anarşidir." (Tarihçe-i Hayat, s. 566)
İnsan, Allah’a yöneldikçe bozgunculuktan uzaklaşır. Kur’an ahlâkını gerçek anlamda yaşamaya çalışan insan şiddet, zulüm ve bozgun amaçlı eylemlerin içinde olmaktan sakınır. Dolayısıyla bozgunculuk, anarşi ve terörün çözümü din ahlâkının yaşanmasıdır. Şöyle diyor Üstad:
"Şimdi bu zamanda en büyük tehlike olan zındıka ve dinsizlik ve anarşilik ve maddiyunluğa karşı yalnız ve yalnız tek bir çare var. O da Kur'ân hakikatlerine sarılmaktır. Yoksa koca Çin'i, az bir zamanda komünistliğe çeviren musibet-i beşeriye; siyasî, maddî kuvvetler ile susmaz. Yalnız onu susturan hakikat-i Kur'âniyedir." (Emirdağ Lahikası, 2:297)
İnsan, Allah’ın beğendiği ve emrettiği güzel ve üstün ahlâkla ahlâklandığında çatışmayı, saldırıyı ve savaşı hedefleyenlere, marjinal gruplara asla destek olmaz. Zulme ve bozguna göz yumarak, zalimle birlikte yol almaz. Allah’ın lânetini üzerine almak ister mi Müslüman?
" … Yeryüzünde bozgunculuk çıkaranlar; işte onlar, lânet onlar içindir ve yurdun kötü olanı da onlar içindir." (Rad Suresi, 25)
"... Allah'ın verdiği rızıktan yiyin, için ve yeryüzünde bozgunculuk (fesad) yaparak karışıklık çıkarmayın." (Bakara Suresi, 60)
Yüce Rabbimiz, insanlara, kötülük yapmaktan sakınmalarını buyurur; zulüm, zorbalık ve kan dökmekten men eder. Müslümanlar bu sebeple tarihte hiç bir zaman "bozguncu" olmamış, gittikleri her yere, her topluma güvenlik ve huzur götürmüşlerdir.
İslam barıştır. Kur'an merhameti, adaleti, güzel ahlâkı, hoşgörüyü, barışı öğretir. İslam bozgunculuğu lanetler, “Allah bozgunculuğu sevmez”.
Allah'ın bu emrine itaat etmeyenler, Kur’an ayetlerinde ‘şeytanın adımlarını izleyenler’ ifadesiyle nitelendirilirler.
Bozgunculuk ve zulüm, "Şüphesiz Allah, bozgunculuk çıkaranların işini düzeltmez." (Yunus Suresi, 81) ayetiyle de haber verildiği üzere asla galip gelemeyecektir. Allah, bozguncuları amaçlarına ulaşamayacakları konusunda uyarır. Dolayısıyla yeryüzünde bozgunculuk yaparak başarı beklentisi içindeki kişiler, gerçekte büyük yanılgıdadırlar.
Deccalî fitnenin tüm dünyayı kapsadığı günümüzde de terör, anarşi, soykırım ve katliamlar yaşanıyor, birbirlerine düşman olan gruplar ülkeleri kana buluyor, masum insanlar, hatta çocuklar zalimce katlediliyorlar. Ülkeler tarih, kültür ve toplumsal yapı açısından farklı olduğu için yaşanan zulümlerin sebepleri de farklı olabilir. Ancak asıl sebep, insanların din ahlâkının kazandırdığı sevgi, saygı, merhamet ve hoşgörü eksikliğiyle yaşıyor olmalarıdır. Allah korkusunu içinde taşımayan ve Allah’ın huzurunda sorgulanacağından gaflette olan, bu sebeple de kimseye hesap vermek zorunda olmadığını düşünen kişiler her türlü ahlaksızlığı ve vicdansızlığı kolaylıkla yapabilirler. Bediüzzaman bu gerçeği şöyle dile getirir:
"Hakiki bir Müslüman, samimi bir mü'min hiçbir zaman anarşiye ve bozgunculuğa taraftar olmaz. Dinin şiddetle menettiği şey, fitne ve anarşidir." (Tarihçe-i Hayat, s. 566)
İnsan, Allah’a yöneldikçe bozgunculuktan uzaklaşır. Kur’an ahlâkını gerçek anlamda yaşamaya çalışan insan şiddet, zulüm ve bozgun amaçlı eylemlerin içinde olmaktan sakınır. Dolayısıyla bozgunculuk, anarşi ve terörün çözümü din ahlâkının yaşanmasıdır. Şöyle diyor Üstad:
"Şimdi bu zamanda en büyük tehlike olan zındıka ve dinsizlik ve anarşilik ve maddiyunluğa karşı yalnız ve yalnız tek bir çare var. O da Kur'ân hakikatlerine sarılmaktır. Yoksa koca Çin'i, az bir zamanda komünistliğe çeviren musibet-i beşeriye; siyasî, maddî kuvvetler ile susmaz. Yalnız onu susturan hakikat-i Kur'âniyedir." (Emirdağ Lahikası, 2:297)
İnsan, Allah’ın beğendiği ve emrettiği güzel ve üstün ahlâkla ahlâklandığında çatışmayı, saldırıyı ve savaşı hedefleyenlere, marjinal gruplara asla destek olmaz. Zulme ve bozguna göz yumarak, zalimle birlikte yol almaz. Allah’ın lânetini üzerine almak ister mi Müslüman?
" … Yeryüzünde bozgunculuk çıkaranlar; işte onlar, lânet onlar içindir ve yurdun kötü olanı da onlar içindir." (Rad Suresi, 25)
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
















